< terug naar vorige pagina

Suitesnieuws

19 jan. 2009 Bridgereis eind maart
21 juli 2008 Vuurvliegjes
18 juni 2007 Feest in Antona
27 jan. 2007 Een week naar zee?

Bridge in Albergo Ristorante San Carlo van 29 juni t/m 6 juli.   

TV opnames in Italië

De tweede week van het seizoen in Albergo Ristorante San Carlo, ons Toscaanse hotel, begint goed. Er worden dan opnames gemaakt voor de Becker Bridge Show. De maandagavondclub is uitgenodigd en de leerlingen die voor de show gevolgd worden komen hun eindtoernooi spelen. Er staat elke dag wat op het programma.

In deze ruimte zullen de opnames van de bridge-wedstrijd gemaakt worden.
Hoewel het uitzicht zich, als het donker is, moeilijk laat fotograferen is dat Gerhard Kaspar toch gelukt.
Een tweede bridge-trip organiseren we van 29 juni t/m 6 juli. Die is zonder TV opnames en wordt u dus niet door een cameraploeg lastiggevallen. Voor de leerlingen zal het een heel nieuwe ervaring worden. Het is hun eerste bridge-reis en zij hebben geen idee hoe dat in zijn werk gaat. Het zal het even wennen worden om dagelijks voor een partijtje bridge aan te treden. De kosten per persoon voor half pension bedragen € 455,- voor een tweepersoons kamer. De toeslag voor een éénpersoonskamer bedraagt € 35,-. Er is op bijde reizen nog plaats.

Madama Butterfly in Theatro Puccini

De lucht kleurt als een Japanse woodblock print. Op de versterker van de iPhone speelt Madama Butterfly en de zwarte tagliatelle met capposante dragen eveneens bij aan de exotische sfeer op ons terras deze avond.

Het uitzicht is deze avond als een Japanse woodblock print.

De première van Puccini’s Madama Butterfly aan het Torre del Lago was een onvergetelijke ervaring. Kieko, de Japanse vrouw die twee keer per week de tuin bijhoud, was samen met mijn vertaler Fabio, door ons uitgenodigd. Om de chaos voordien te vermeiden werd op het terras van één der restaurants in Torre del Lago een tafel gereserveerd. Het nadeel voor mij bij zo’n maaltijd voordien is dat ik tijdens het eten wat gulzig ben met wijn, want noch voor de maaltijd noch erna pleeg ik te drinken. Nu duurde het, omdat alle tafeltjes bezet waren, vrij lang voordat het eten op tafel kwam. Ik had me daarom tot een glaasje spumante vooraf laten verleiden. Tijdens de voorstelling sloot ik dan ook regelmatig de ogen. De muziek is dan intenser, maar bij mij speelde ook de zwaarte van de oogleden mee.
Hoewel ik de verhaallijn van de opera vagelijk ken, werd het een confrontatie. Een prachtig maar minimalistisch decor, droeg veel bij aan de dramatiek, maar hielp niet de scenes goed te begrijpen. Ik genoot echter dermate dat ik nadien het libretto samen met een CD van Maria Callas als Butterfly bij één der stalletjes langs de kant van de weg heb aangekocht. Bij het lezen van de tekst ontrolde het drama zich opnieuw en ik hield het niet droog. Vanavond hier tijdens het diner op ons terras geniet ik voor de derde keer.


‘Incontro Culinario’ van start.

"Captains diner," dat nu "Incontro Culinario" heet, werd afgelopen vrijdag voor de eerste keer gehouden. Er was één betalende gaste, Giovanna van Hotel Panoramic. Fabio en ondergetekende fungeerden deze avond als gastheren, terwijl de beeldhouwster Ussanee Kulpherk met fotograaf Anastasio Mottola de genodigden waren. We telden dus vijf en hoewel het de bedoeling is dat zo’n avond een tiental bezoekers heeft, werd het toch heel gezellig. Giovanna zat op haar praatstoel en bleek dankzij een bewogen leven –zij was een vriendin van Gina Lolobridgida- op 80 jarige leeftijd nog een schat aan anekdotes te kunnen opdienen. Ussanee Kulpherk is een zeer begaafd beeldhouwster die naast beeldhouwwerken ook prachtige juwelen maakt. Zij heeft het plan ooit in samenwerking met ons hotel beeldhouw clinics te verzorgen. Die plannen zijn het idee stadium echter nog niet ontgroeid, dus daar hoort u, mocht daar belangstelling voor zijn, te zijner tijd van. Anastasio heb ik weinig kunnen spreken, want Giovanna voerde hoofdzakelijk het woord.

Boven: Ussanee Kulpherk aan het werk met een blok Carrara marmer.
Vanavond zijn Umberto Roffo, de uitgever van de Italiaanse vertaling van mijn boek en zijn vrouw Paola eregasten. Massimo Bertellotti de architect die de verbouwing hier gaat regelen en Paolo Favret, de man die de brandveiligheid van het hotel bewaakt, hebben voor hun partners en zich-zelf gereserveerd. Het lijkt er op dat dit initiatief, al is het nog pril, aanslaat.

Eerste huwelijk in ons hotel

Het huwelijk 26 december in ons hotel was een groot succes. Zevenenzestig mensen hebben gegeten, gedronken en zich geammuseerd. Om u een kleine indruk te geven hebben we enkele foto's gemaakt:

Het bruidspaar.
Die Brautpaare.
The bride couple.
Gli sposi.

Het bruidspaar kreeg aplaus.
Es werde aplaudiert für die Brautpaare.
The bride couple was aplauded.
Era dato il benvenuto agli sposi entusiasta.

Het bruidspaar en de ouders van de bruidgom.
Die Brautpaare und di Eltern der Bräutigam.
The bride couple and the parents of the bridegroom.
Gli sposi e la familia.

De bruid tussen de gasten.
Die Braut zwischen die Gäste.
The Bride between her guests.
La sposa e gli sue ospiti.

Het hoofdgerecht was speenvarken.
Es würde auch noch Schwein gegessen.
The main course was weaning pig.
Il secondo era maialino.

Alle gasten kregen een leuk cadeautje.
Die Gäste bekamen alle ein schönes Geschenk.
All the Guests received a beautifull gift.
Tutte le ospiti ricevano un carino regalo.

Culinair Incontro van start

Het idee van een captains dinner, in ons vorige nummer gelanceerd, is enig. Zonder gasten valt er echter weinig uit te nodigen. We zochten naar een oplossing en hebben die gevonden. Vrijdagavond wordt een culinaire ontmoetingsavond. Een vast menu voor weinig, moet nieuwe gasten trekken. Je kunt voor zo’n avond ook adverteren. Wie weet brengt dat wat publiek op de been. Als dit niet gaat lukken, dan weet ik even niet hoe we dit fantastische restaurant op de kaart kunnen zetten.

Vuurvliegjes als tafelverlichting

Naast onze bridgereis eind maart, die al bijna vol is, wordt er eind mei een 'Vuurvliegjes Reis' georganiseerd. Hoewel het de bedoeling is dat er dagelijks rond half vijf gebridged wordt, is deze reis ook heel geschikt voor mensen die de romantiek van Toscane willen ervaren. Eind mei, begin juni paren de glimwormpjes. Zij hebben dan vleugels en vliegen al knipperend in het nachtelijk duister rond. Die zoektocht naar een geschikte partner blijkt een moeizaam proces. De ene keer lichten ze hier en dan weer daar op. Je zou er tureluurs van worden. Het gevolg is dat er een feestelijk lichtspel ontstaat dat uren kan duren. Daar kan geen kerstversiering tegenop. 'Il Salice' is een restaurant bij Albergo Ristorante San Carlo in de buurt. Het heeft een mooie tuin met een vijver die door de dichte begroeiing vanaf het grasveld nauwelijks te zien is. Die donkerte, daar houden vuurvliegjes van. Italianen eten binnen. Ze willen zien wat er op hun bord komt. Op mijn verzoek werd er, speciaal voor ons, buiten een tafel gedekt en werden de lichten gedoofd. Het werd een onvergetelijke ervaring, dat etentje in duisternis. Die ervaring willen wij graag delen. Daarom is er naast het bridgen, de strandbezoekjes en de tochten naar pittoreske plaatsjes in de omgeving, een 'Duisternis Diner' georganiseerd. Vuurvliegjes zorgen voor de verlichting. Het spreekt voor zicht dat dit diner in het tarief voor half pension, dat u voor de boeking betaalt, begrepen is. Hotel San Carlo ligt op 326 meter hoogte en kijkt uit over Massa, Marina di Carrara en het eiland Palmaria, dat in de Ligurische zee ligt. De omgeving is sprookjesachtig. Grote kastanjes, bergen waaruit het beroemde witte marmer gedolven wordt en tientallen pittoreske dorpjes die allen een bezoek waard zijn.De snelweg van Amsterdam via Bazel, de Gothard tunnel, Milaan, Parma brengt je er. Iets voor Parma houd je La Specia aan en op de snelweg van Genua naar Livorno aangekomen, rijd je richting Livorno. Je komt dan langs Massa. Dat is de stad van waaruit in het centrum de slingerweg naar San Carlo Terme begint. Wil je de auto thuislaten? Vlieg op Pisa, neem daar de trein naar Massa en een taxi brengt je voor € 12,- naar Albergo Ristorante San Carlo.
Mocht u met de auto naar San Carlo Terme willen komen, links ziet u de oprit naar onze parkeergelegenheid.

Een verhaal over vuurvliegjes

De zwoelte van de nacht wekte me. Het was nog donker toen ik opstond. Het stukje tuin achter het huis was in duisternis gehuld. De grote bladeren van wilde planten schermden de straatverlichting af. De tuin bestaat uit terrassen, gescheiden door een muur van 'sassi'. In die muur heb ik een bergmadeliefje geplant. Het heeft mijn hulp nodig. Met de plantenspuit maak ik de muur en het holletje waarin het madeliefje huist nat. Als de nevel van de spuit op de muur komt, licht er iets op, een klein lichtgroen vlekje, een glimwormpje. Vuurvliegjes had ik niet in deze tuin verwacht. Ik heb er mooie herinneringen aan. De eerste keer dat mijn echtgenoot en ik naar Toscane gingen, huurden we een appartement op een boerderij. 's Avonds namen we een drankje op het terras en dan vlogen er wel vijf al knipperend rond. Vier jaar later waren ze, met de hond en de zwaluwen, die in zijn hok huisden, verdwenen. Hier heb ik ze teruggevonden. Waarom ze op die boerderij verdwenen zijn, houdt me bezig. Speciaal nu ik zelf bij de exploitatie van Hotel San Carlo en een vakantiehuis in Antona betrokken ben. Teleurstellingen wil ik mensen die hier terugkomen besparen. Daarom wil ik weten waarvan en hoe die beestjes leven. Kan ik ze helpen?

Foto rechts: 'n Glimwormpje gefotografeerd op het terras van Albergo Ristorante San Carlo, tijdens een zomeravond in mei.

Op het Italiaanse internet vond ik onder 'Lucelle' enkele titels van schrijvers over dit onderwerp. De boekhandel van Massa kon me die geschriften echter niet leveren. Met 'vuurvliegjes kweken' (glimwormpjes zijn de rupsjes waar de vuurvliegjes uit voortkomen) scoorde ik een berichtje dat me een beetje op weg hielp. Vuurvliegjes gebruiken lege slakkenhuizen als behuizing. Zij zijn de vijanden van slakken. In deze tuin hebben wijngaardslakken vrij spel, want vergif is niet mijn stijl. Zouden die vuurvliegjes zich daarom hier nog thuis voelen? We zijn enkele jaren verder en ik sta nog regelmatig vroeg op. Tiziano, mijn zwager, is hierheen gekomen om te bekijken of hij de kok van het hotel wil worden. Wij gebruiken één der kamers van het hotel, want er moet altijd iemand bereikbaar zijn. In de duisternis van de kamer als ik wakker wordt zie ik een flets groen lichtflitsje. Een vuurvliegje, hier in onze slaapkamer? Hij moet door het openstaande raam van de badkamer binnengekomen zijn. Natuurlijk ga ik hem redden. Voorzichtig kom ik uit bed, loop op hem toe en probeer hem op mijn hand te krijgen. Hij laat zich niet pakken. Hij zit op de zak van Tiziano's broek die op het schrijftafeltje ligt. Het licht wil ik niet aandoen, want dan zie ik hem misschien niet meer. Maar telkens als ik met mijn hand in de buurt kom lijkt hij in de stof van de zak weg te kruipen. Toch het licht heel even aangedaan: geen vliegje te bekennen. Licht uit en hij knippert even enthousiast als even tevoren. Weer proberen hem te vangen zonder resultaat. Uiteindelijk doe ik de lamp toch maar aan en zie nu het lampje van de zaktelefoon van Tiziano groen oplichten.

Hotel in de Steigers

De glorie van het verleden past bij de Looier. Als je wat met
antiek hebt, spreekt ook een romantisch oud Italiaans hotel je
aan. De Looier is met de vorige eigenaar van Hotel San Carlo in
zee gegaan en exploiteert Albergo Ristorante San Carlo nu sinds
één jaar.

Tijd voor een balans.

Je denkt met enkele eenvoudige verbouwingen een nog
aantrekkelijker hotel te krijgen. Extra gasten uit Nederland zullen
voor een nog betere bezettingsgraad zorgen Je gaat enthousiast
aan de gang en het moet gezegd, er is het afgelopen jaar al veel
verbeterd. Toch zijn we er nog lang niet. De problemen waarmee
we nu geconfronteerd worden betreffen de brandveiligheid.
In Italië wordt, bij het wisselen van eigenaar, bekeken of alles in
orde is. Aanpassingen worden gevorderd, want het hotel moet aan de laatste eisen voldoen. Dat valt niet mee. Zeventien punten moesten binnen 14 dagen aangepast worden. Daaronder
viel een verbouwing van de keuken waardoor de koks twee
weken niet konden koken. Voor 33 andere aanpassingen krijgen
we een half jaar de tijd.
Om de 3 sterren status te kunnen blijven voeren moeten er
eveneens grote investeringen gedaan worden. Alle kamers
dienen van een telefoon te worden voorzien. Een kostbare
onzinklus nu iedereen een mobieltje heeft. Kluisjes, haardrogers
en koelkasten mogen niet ontbreken en zo zijn er nog een aantal
puntjes die aanpassing behoeven.
De Looier wil graag een goed hotel aanbieden, die aanpassingen
hadden er dus ook zonder tijdsdruk gekomen, maar nu moet
alles direct geregeld worden en dat is in Italië minder eenvoudig
dan in Nederland.
Bent u van plan Albergo Ristorante San Carlo met een bezoek te
vereren. Kijk dan niet vreemd op als u een bouwvakker tegen
het lijf loopt.

Maandagavond club naar Italie!

In Albergo Ristorante San Carlo, ons hotel in Toscana is de
gebruikelijke winterstop afgeschaft. We hadden op enkele gasten
gehoopt, maar er komt bijna niemand. Er is elke dag een
kamermeisje, iemand in de receptie, een kok en een kelner voor
de bediening, maar er valt niets te bedienen. De lunch op het terras in de zon en het diner voor de open haard, compenseren
veel, maar je wilt werken. Dat voor de buis liggen komt binnen
de kortste keren je strot uit. Gelukkig geven de verbeteringen
die het hotel ondergaat enige afleiding, want die moeten
begeleid worden. Eind maart komt de bridgeclub op bezoek en
dan wil je uitpakken.

Hoewel het uitzicht zich, als het donker is, moeilijk laat
fotograferen is dat Gerhard Kaspar toch gelukt.


Van 27 maart t/m 3 april organiseren wij een bridgereis. De
Maandagavondclub is in zijn geheel uitgenodigd. De reis moet
zelf worden geregeld. Excursies, lunches, drank e.d. zijn voor
eigen rekening, maar de kamer en het avondeten worden door de Looier gesponsord. Spelers die ons systeem uitdragen en
maandagavond gewoonlijk spelen, mogen wel eens verwend
worden. Voor de leerlingen zal het een heel nieuwe ervaring
worden. Het is hun eerste bridgereis en zij hebben geen idee
hoe dat in zijn werk gaat. Het zal het even wennen worden om
dagelijks voor een partijtje bridge aan te treden. Er zijn al ruim
20 gegadigden.
Natuurlijk vergeten wij onze andere leden niet Ook zij krijgen
korting. De kosten per persoon voor half pension bedragen
namelijk € 455,-. Leden betalen echter slechts € 305,- per
persoon voor een tweepersoons kamer. De toeslag voor een
éénpersoonskamer bedraagt € 35,-. Er is nog plaats, want er
zijn 15 verwarmde kamers. Maandagavondleden die 'n
éénpersoons kamer prefereren worden in de niet verwarmde
vertrekken ondergebracht. Let op het is in de bergen en het kan koud zijn.

Bridgereis naar San Carlo Terme
Dat de bridgereis van eind maart een succes zal worden, staat wel vast. Op dit moment zijn er al een kleine 16 inschrijvingen terwijl de promotie nog nauwelijks begonnen is.

Hoewel het uitzicht zich, als het donker is, moeilijk laat fotograferen is dat Gerhard Kaspar toch gelukt.

De Maandagavondclub is in zijn geheel uitgenodigd. De reis moet zelf worden geregeld. Excursies, lunches, drank e.d. zijn voor eigen rekening, maar de kamer en het avondeten worden door de Looier gesponsord. Spelers die ons systeem uitdragen en maandagavond gewoonlijk spelen, mogen wel eens verwend worden. Voor de leerlingen zal het een heel nieuwe ervaring worden. Het is hun eerste bridgereis en zij hebben geen idee hoe dat in zijn werk gaat. Het zal het even wennen worden om dagelijks voor een partijtje bridge aan te treden.
Natuurlijk vergeten wij onze andere leden niet Ook zij krijgen korting. De kosten per persoon voor half pension bedragen namelijk€ 455,-. Leden betalen echter slecht€ 305,- per persoon voor een tweepersoons kamer. De toeslag voor een één-persoonskamer bedraagt € 35,-. Er is nog plaats, want er zijn 15 verwarmde kamers. Maandagavondleden die 'n éénpersoons kamer prefereren worden in de niet verwarmde vertrekken ondergebracht. Let op het is in de bergen en het kan koud zijn!


terug naar boven

Kerstmenu van Hotel San Carlo
Van de eerste kerstlunch (een Italiaanse traditie) die Albergo Ristorante San Carlo verzorgt, moet iedereen natuurlijk achterover slaan. Onze koks hebben een bijzonder menu samengesteld. Het ligt in verschillende gelegenheden ter inzage en de eerste tafel is al gereserveerd. Bent u nieuwsgierig wat diegenen die aan onze kerst-bridge-reis deelnemen voorgeschoteld krijgen? Lees even mee!

  • Voorgerecht:
    Verschillende kleine hapjes vooraf van zowel vis als vlees
  • Pasta gerechten:
    Een timbaaltje van rijst met stukjes ganzenborst Een gefriteerde pasta met kreeftjes en garnalen Lasagne van pannenkoekjes
  • Hoofdgerechten:
    Filet van tonijn gegarneerd met kaviaar Eend in sinaasappelsaus Varkensvlees, traditioneel geroosterd
  • Groente:
    Een kleine soufflé van groenten Gegratineerde aardappels Met paddestoelen gevulde uien
  • Nagerechten:
    Geflambeerde ananas Boomstammetje gevuld met crème Gesuikerde kerstboom van soesjes
  • Prijs per persoon € 50,- Wijnarrangement inbegrepen.
Als u denkt dat dit een keuzemenu is, dan heeft u het mis. U krijgt van alle gerechten een kleine portie. Het lijkt op een ‘menu de dégustation" maar dan veel uitgebreider. In Bridgeberichten vindt u nadere informatie over de bridge arrangementen die ons hotel tijdens de feestdagen biedt. Natuurlijk organiseren we met Oud en Nieuw eveneens een groots eetfestijn met levende muziek en bal na. Het menu staat op papier en dat willen we u niet onthouden. Leest u weer mee?


terug naar boven

Oud en Nieuw in Hotel San Carlo

  • Antipasti Vari: (Voorgerecht)
    Verschillende kleine hapjes vooraf van zowel vis als vlees
  • Primi piatti: (Pasta gerechten)
    Paella, een Spaans rijst gerecht Bloemen van pasta met kaas Lamsstukjes in broodkorst met zwarte truffel
  • Secondi: (Hoofdgerechten)
    Gegrilde kreeft met botersaus Filet Wellington Biefstuk van de haas met de geur van koffie en jeneverbes
  • Contorni: (Groentes)
    Croquante aardappelschillen Gegratineerde wortelen met basilicum Salade van gegrilde groenten met mosterdsaus
  • Dolci: (Nagerechten)
    Peche Melba Taart 2009 met een crème van noten Charlotte met frambozen
  • Inclusief wijnarrangement
  • Bal met levende muziek & vuurwerk, per persoon € 85,-

Het aantal kamers dat het hotel gedurende de wintermaanden verhuurt is kleiner dan in de zomer. De tweede verdieping is ‘s winters gesloten, omdat er zich daar geen radiatoren bevinden. Er zijn daarom maar 14 tweepersoons kamers beschikbaar. Kerst in San Carlo Terme kan zonnig warm, maar ook ijzig koud zijn. Zelfs sneeuw is niet geheel uitgesloten. Wat april doet in Nederland doet december in Italië. De cyclamen staan nu in bloei en op één van de moeilijke wandelingen die wij van plan zijn te organiseren, wacht aan het einde een bergwand met deze bloemen in bloei.
Een treinexcursie naar het zeeaquarium van Genua staat eveneens in de boeken en wij staan altijd open voor suggesties.















Foto rechts: Een kwal kan zó mooi zijn. In het zeeaquarium van Genua kunt u van die schoonheid genieten.


terug naar boven

'n Vleugje 007 in Hotel S. Carlo.
Nauwelijks is het hotel in gebruik of de makers van de nieuwe James Bond film ‘Quantum of Solace’ slaan hun tenten in deze regio op. De weg van Altagnana naar Antona wordt als locatie gebruikt. Hotel San Carlo is ideaal gelegen, dus werden wij voor ‘n tiental kamers benaderd. Tot onze spijt hadden wij in die periode een groep geboekt. Wij konden enkel een onderbroken verblijf aanbieden. Slechts 2 kamers waren nog vrij en die werden voor leden van de filmcrew gehuurd. Men wilde ook graag enkele kamers voor een korte periode huren om spelers te grimeren en te kleden. Dat lukte gelukkig wel. Men boekte er zes! Wat een gedoe om twee agenten neer te zetten. Een fotograaf komt 2 keer kijken en fotograferen, dan komt vier man sterk langs om de inrichting te bespreken, daarna arriveert er een vrachtwagen met opbouwmateriaal, kledingrekken, eigen stoeltjes voor de spelers en twee tafels met grote lampen waar de maquillage plaats zou vinden.


Foto boven: Gearresteerd door carabinieri uit de James Bond film, ‘Quantum of Solace’ Voor de show natuurlijk.

De volgende morgen begint het eigenlijke werk. Chauffeurs, kleedsters, iemand die schoon maakt en nog twee figuren waarvan het mij onduidelijk is waarvoor die meegekomen zijn. Onvoorstelbaar wat er bij komt kijken om 2 man geloofwaardig in beeld te krijgen. Natuurlijk moest er ook een foto komen waarop ik gearresteerd werd. Het moet gezegd; ze hadden me direct klemvast.
Het ritme van het hotelbedrijf moet ik me nog eigen maken. Dat valt niet mee. Het is een enorme uitdaging, echt spannend, maar de lange uren in eenzaamheid vallen me zwaar. Soms zijn er geen gasten, dan kun je de boel de boel laten, maar dat wil je niet want als er iemand zonder reservering langs komt, dan wil je die lege kamers wel kwijt. Zijn er wel gasten, dan heb je het druk tot ±12 uur. Daarna ben je alleen, de kamermeisjes gaan om één uur naar huis, en de gasten naar Collonata, Cinque Terre, Lerici, naar Sarzana, of naar het strand. En daar zit je dan. Je kunt niet weg en om in het laagseizoen extra personeel aan te nemen is te begrotelijk. Toch bevalt het me nog steeds. De tijd vliegt om. Misschien schept deze situatie wat ruimte om tot een 2e boek te komen. De titel heb ik al: "Ik kocht mijn eigen gevangenis."
Vele hotels heten ‘San Carlo’ enkel via www.Looiersuites.nl komt u bij het onze.


terug naar boven

Het volgend boek staat op stapel: "San Carlo Terme"
In San Carlo Terme, aan de Toscaanse kust net boven Massa staat een ouderwets hotel. Qua ligging uniek en druipend van de romantiek: Uitzicht over Marina di Massa en de Ligurische zee, met rechts de kranen van Marina di Carrara, van waar het beroemde witte marmer over de hele wereld verscheept wordt. Imponerend! Weliswaar goed onderhouden, maar nog niet aan de eisen van de moderne toerist aangepast, werd dat hotel de Looier voor een zacht prijsje aangeboden. Hans Becker besloot herbergier te worden! Dat leek heel spannend, maar wat heeft hij op zich deze taak verkeken... want: Hij kocht zijn eigen gevangenis!
Terwijl de gasten pittoreske plaatsjes in de omgeving bezoeken, zit hij uren alleen in afwachting van hun belevenissen. Tijd genoeg om te schrijven zou je denken, maar dat blijkt niet mee te vallen want, er is veel te doen. Een kleine 30 kamers, een restaurant, een grote tuin en twee gigantische terrassen, dat is zelfs zonder gasten alleen niet bij te houden.
Voordurend zijn er zaken die geregeld moeten worden, lekkages, stroomstoringen, kapotte lampen enz. En de ideeën die Hans in zijn kop heeft, heeft hij ook nergens anders. Die moeten uitgevoerd worden. Dat zorgt voor zoveel stof, een vervolg op: ‘Buon Natale in Antona’ alleszins waardig. Titels in overvloed: "San Carlo Terme krijgt een herbergier."; "Hotel op de schop."; "Gepensioneerde begint Hotel." en over mijn eigen gevangenis hebben we het al gehad.
Natuurlijk is het niet enkel kommer en kwel, anders was het niet uit te houden geweest. De baan heeft ook leuke kanten. Het volgend stukje van het komende boek biedt u een voorproefje. Eén van de wat luchtiger belevenissen.


terug naar boven

Vuurvliegjes
De zwoelte van de nacht gisteren wekte me. Het was nog donker toen ik opstond. Het stukje tuin achter het huis was in duisternis gehuld. De grote bladeren van wilde planten schermden de straatverlichting af. De tuin bestaat uit terrassen, gescheiden door een muur van ‘sassi’. In die muur heb ik een bergmadeliefje geplant. Het heeft mijn hulp nodig. Met de plantenspuit maak ik de muur en het holletje waarin het madeliefje huist nat. Als de nevel van de spuit op de muur komt, licht er iets op, een klein lichtgroen vlekje, een vuurvliegje.
Vuurvliegjes had ik niet in deze tuin verwacht. Ik heb er mooie herinneringen aan. De eerste keer dat mijn echtgenoot en ik naar Toscane gingen, huurden we een appartement op een boerderij. ’s Avonds namen we een drankje op het terras en dan vlogen er wel vijf al knipperend rond. Vier jaar later waren ze, met de hond en de zwaluwen, die in zijn hok huisden, verdwenen. Hier heb ik ze teruggevonden. Waarom ze op die boerderij verdwenen zijn, houdt me bezig. Speciaal nu ik zelf bij de exploitatie van Hotel San Carlo en dit vakantiehuis in Antona betrokken ben. Teleurstellingen wil ik mensen die hier terugkomen besparen. Daarom wil ik weten waarvan en hoe die vliegjes leven. Kan ik ze helpen?









Foto: ’n Vuurvliegje gefotografeerd op het terras van Albergo Ristorante San Carlo.

Op het Italiaanse internet vond ik onder ‘Lucelle’ enkele titels van schrijvers over dit onderwerp. De boekhandel van Massa kon me die geschriften echter niet leveren. Met ‘vuurvliegjes kweken’ scoorde ik één berichtje dat me een beetje op weg hielp. Vuurvliegjes gebruiken lege slakkenhuizen als behuizing. Zij zijn de vijanden van slakken. In deze tuin hebben wijngaardslakken vrij spel, want vergif in onze tuin is niet mijn stijl. Zouden die vuurvliegjes zich daarom hier nog thuis voelen?
We zijn enkele jaren verder en ik sta nog regelmatig vroeg op. Tiziano, mijn zwager, is hierheen gekomen om te bekijken of hij kok in het hotel wil worden. Wij gebruiken één der kamers, omdat er altijd iemand bereikbaar moet zijn. In de duisternis van de kamer als ik wakker wordt zie ik een flets groen lichtflitsje. Een vuurvliegje, hier in onze slaapkamer! Hij moet door het openstaande raam van de badkamer binnengekomen zijn.
Natuurlijk ga ik hem redden. Voorzichtig kom ik uit bed, loop op hem toe en probeer hem op mijn hand te krijgen. Hij laat zich niet pakken en zit op de zak van Tiziano’s broek die op het schrijftafeltje ligt. Het licht wil ik niet aandoen, want dan zie ik hem misschien niet meer. Maar telkens als ik met mijn hand in de buurt kom lijkt hij in de stof van de zak weg te kruipen. Toch het licht heel even aangedaan: geen vliegje te bekennen. Licht uit en hij knippert even enthousiast als even tevoren. Weer proberen hem te vangen zonder resultaat. Uiteindelijk doe ik de lamp toch maar aan en zie nu het lampje van de zaktelefoon van Tiziano groen oplichten.


terug naar boven

Een bridgereis naar San Carlo Terme
Tot voor kort organiseerden wij enkel exclusieve bridgereisjes (met grote persoonlijke aandacht) naar Antona, clubreizen voor maximaal 4 personen naar ons vakantieappartement in het centrum van Amsterdam en bridge-trips naar Callantsoog voor maximaal 14 deelnemers. Er is door de aankoop van het hotel in San Carlo Terme een nieuw type reis bijgekomen. Nu wij de beschikking over een hotel in Toscane hebben, kunnen wij u ook de traditionele bridgereis aanbieden. De eerste vertrekt vrijdag de 19e en duurt tot 26 september. ‘Albergo Ristorante San Carlo’ is prachtig gelegen in de jaren 50 gebouwd 3 sterren hotel. Het telt vijfentwintig tweepersoons en twee éénpersoons kamers. Italië kent net als Nederland rookregels. De bibliotheek met open haard is daarom tot rookkamer gepromoveerd. Ook op de terrassen kan gerookt worden. Het restaurant, de receptie en de bar zijn rookvrij. Alle kamers met balkon worden van rookmelders voorzien. In kamers die geen mogelijkheid bieden buiten een sigaretje te roken, zullen die melders niet worden aangebracht.

Lijkt een bezoek aan Toscane u leuk? We kunnen u een zeer scherp geprijsde bridgereis aanbieden. Inclusief half pension betaalt u voor deze week € 295,-. Toeslag voor 'n eenpersoons kamer € 35,-. U moet wel op eigengelegenheid naar ons toekomen. Touroperator is Wim. Hij kent de mooiste plekjes. Een excursie naar Collonata, waar de vele marmergroeven een attractie vormen, staat op stapel. Het staat u vrij om al dan niet met hem mee te gaan. Wilt u enkel van het strand genieten, of op ons zonneterras liggen? Geen probleem. U kunt uw eigen plan trekken, maar Wim heeft ervaring en spreekt Italiaans.

Wij vliegen 19 september met Transavia van Amsterdam naar Pisa. U kunt nog mee. De treinreis naar Massa kost € 3,40 en een Taxi naar het hotel is ± € 12,-. Er gaat ook een bus, maar dat is wat omslachtig, want het busstation waarvan bus 66 (eindpunt Antona) vertrekt is een kilometer of 2 van het station gelegen. U moet als u de bus neemt overstappen. Bovendien is het de vraag of u een handige aansluiting krijgt, want deze bus, die in San Carlo voor het hotel stopt, vertrekt ’s middags enkel om kwart over twee en om tien over half zes.


terug naar boven

Hotel San Carlo aangekocht!
A dream in Italy came true! Hotel San Carlo in San Carlo Terme, Toscane is in bezit van de Looier gekomen. De kogel is eindelijk door de kerk. Na problemen zus en problemen zo werd eindelijk het definitieve contract getekend. Hopelijk stonden op dat moment de sterren goed, want als je iets onder een slecht gesternte begint...



Foto: Het hotel in al zijn glorie.
Ik geloof in astrologie en zou eigenlijk een uurhoek op de toekomst moeten laten trekken. Niet dat het helpt, want gekocht is gekocht en misschien word je inzet minder als de planeten je vertellen dat het niet zo’n goed idee was om met weinig ervaring en veel enthousiasme zo’n groot project te beginnen. Spannend!
De komende paasdagen gaan we open, maar er waren al twee teleurstellingen. De verhuur van het restaurant met tachtig plaatsen binnen en 120 op het terras, ging al twee keer niet door. Onbegrijpelijk want het heeft echt alles mee! Over een twinkelend Massa kijk je uit op de zee. De zon zakt in de winter, midvoor, de zee in. Dat zorgt voor de meest spectaculaire uitzichten. Acapulco verzinkt daarbij in het niet, een sprookje!
Mocht het restaurant niet verhuurd worden, dan moeten mensen in de vele pittoreske restaurantjes en pizzeria’s in de buurt eten. Ook geen straf, want het is enig om via die verschillende eetgelegenheden veel over de streek en zijn traditionele keuken te weten te komen. Je steekt daardoor meer van het land op. Voor een kamer met pension kunt u dus voorlopig niet boeken, want wij kunnen niet garanderen dat we tijdig een restaurateur vinden die in dit fantastische project wil stappen. Natuurlijk zijn we op zoek, maar zekerheid daaromtrent kunnen wij u nog niet bieden.

Openingsfeest Hotel San Carlo
Albergo San Carlo moet terug op de kaart! Het openingsfeest gaat daaraan bijdragen. Massa en omstreken zal weten dat buitenlanders de regio op waarde weten te schatten. We moeten nu echter uit twee mogelijkheden kiezen en dat valt niet mee.
1. Wachten we tot vlak voor Pasen of er zich een restaurateur aandient?
2. Nemen we een cateringbedrijf in de arm om de organisatie van dit feest op zich te nemen?



Foto: Een blik in de eetzaal van het nog onverhuurde restaurant.
Een mooie opstart voor een eventuele restaurateur zou dan wegvallen. Wachten tot het laatste moment met regelen ligt me eigenlijk niet, maar een nieuwe huurder zo’n party aanbieden is ook aantrekkelijk. Het zakelijk aspect bij zulke beslissingen weegt vaak zwaarder dan het frivole. Het kan een bonnefooi-feest worden, of een vooraf geredigeerde party. Wij zijn er nog niet uit. Wel is ieder clublid hierbij maandag 31 maart uitgenodigd, om naar de via Zonder in San Carlo te komen, maar door het onvoorspelbare karakter van deze dag kunnen wij u geen programma bieden. Laat u verrassen!
Naast de leden van bridgeclub de Looier behoren ook alle vrienden en familie van Wim en Hans tot de genodigden. Het personeel dat bij de Looier werkt, moet op de zaak passen, maar kunnen ze gemist worden, om 20 uur begint er een feestmaaltijd. Laat wel even weten of u van de partij zal zijn, want dat willen we graag vóór 6 maart weten.


terug naar boven

Kerst of Nieuwjaar in Antona en de Mimosa Trip in maart.
Als u de komende feestdagen voor Antona boekt, zullen Wim en Hans u persoonlijk ontvangen. De Kerstdagen en Nieuwjaar brengen zij sinds 2001 in Italië door. Het boek, dat over de eerste kersttrip geschreven is, kunt u op de bridgeclub aanschaffen, bij de bibliotheek lenen, of als feuilleton in dit tijdschrift lezen. Als u van plan bent Kerst of Nieuwjaar in Antona door te brengen, is dat een aanrader. U kunt zich dan tenminste enigszins voorbereiden op onverwachte ontberingen die u misschien te wachten staan.
De mimosa staat begin maart in bloei. Die bloemenpracht, vlak voordat het voorjaar begint, vormt een goede aanleiding voor Wim en Hans om een bridgereis naar Antona te regelen.
De week van Oud en Nieuw t/m Driekoningen is voor Italiaanse
bridgers een feest. Elke dag wordt er in de buurt van Viareggio

een groot toernooi gespeeld. Dit jaar zou het 8ste keer worden, maar op de site http://www.paidia.it is nog niets te vinden. Zekerheid of het door gaat kunnen wij u daarom op dit punt niet bieden, maar mocht u interesse hebben, wij zijn er in ieder geval en u kunt met ons mee.
Het duurt even voor wij daarna weer naar Antona gaan, maar zaterdag 8 maart is het zo ver. De mimosa staat dan in bloei en dat willen we niet missen. Als u met ons mee wilt, kom naar de bridgeclub en laat het ons weten. U krijgt de beschikking over een eigen appartement, bent geheel onafhankelijk, maar kunt altijd op onze kennis van de taal en bekendheid van de omgeving terugvallen. Bridgen vinden we heerlijk dus als daar uw belangstelling naar uitgaat, wij kennen de clubs in de omgeving en nemen u graag op sleeptouw.










terug naar boven

Feest in Antona!
De Looier heeft problemen met de verhuur van de Italiaanse appartementen. Problemen zijn er om opgelost te worden dus werd er een promotietrip naar Antona georganiseerd. Tachtig mensen werden uitgenodigd om eens te komen kijken en we hebben er een feest van gemaakt. Op de www.looiersuites.nl is een uitgebreide fotoreportage te zien. De mogelijkheden die deze streek biedt zijn fantastisch. Hieronder vast een foto van het terras van Hotel San Carlo. Dat hotel zal, als alles naar wens verloopt, binnenkort deel uitmaken van ons aanbod.

Foto boven: Het terras van Hotel San Carlo in de vroege uurtjes.

Er zijn weinig hotels die zo gunstig gelegen zijn. Uitzicht over Massa. In de avond een feeëriek verlichte stad en overdag uitzicht op zee. Bergen met wandelroutes, betaalbare restau- rants, niet al te ver van wereldberoemde steden zoals Pizza, Florence en Lucca, maar dichterbij eveneens veel te beleven: Cinque Terre, Sarzana, Carrara, Lerice, Viareggio en niet te vergeten Antona met zijn aardige bewoners en pittoreske trapstraatjes. In Antona werd een lunch genoten en in de avond, na een excursie naar Lerice werd er gedineerd met bal na. De volgende dag werd de lunch bij Oscar, een restaurant aan zee gebruikt en na een bezoek aan het vermaarde ‘Aquario di Genova’

Foto Boven: De imposante ingang van het ‘Aquario di Genova.’

werd er bij ‘Taverna del Luppo’ een avondmaal genoten. Voor men in het vliegtuig stapte om de terugtocht te aanvaarden, werd de piazza dei Miracoli nog even bezocht, zodat de potentiële toekomstige bezoekers een goede indruk meenamen van de verschillende mogelijkheden die Antona en San Carlo bieden. Een uitgebreide fotorepotage is hier zien. Wilt u Toscane bezoeken, kijk even op www.looiersuites.nl Misschien kunnen wij uw behoeften bevredigen.
Mocht u een periode willen vastleggen: Wacht niet te lang want de Callantsoger Staete is hot!


terug naar boven

Krijgen de suites concurrentie?
‘Looier Suites,’ ons vakantie-appartementen-verhuurbedrijf, heeft een aanbetaling op een hotel in Toscane gedaan. Gelegen bij een thermale bron, met uitzicht op de Ligurische zee, in een prachtig wandelgebied, waar wielrenners regelmatig komen om voor de Toer de France te oefenen, lijkt dit de ideale aanvulling op de verblijven die wij in Antona aanbieden.
Bridgeles-weken, cursussen Italiaans, wandelgroepen, allerlei mogelijkheden dienen zich aan. Er moeten nog wel wat aanpassingen plaatsvinden, want niet alle kamers zijn van cv voorzien. Het hotel is daarom momenteel enkel ’s zomers geopend. De sportschool aan de overkant draait het hele jaar door, dus uw training zult u niet ontberen. Mocht de koop door gaan, dan zullen wij ter zijner tijd alle kamers van cv voorzien. Het hotel kan dan het hele jaar geopend worden.

Hotel San Carlo gezien vanaf het pleintje waarbij het gelegen is.


terug naar boven

Een week naar zee
Vrijdag 8 tot vrijdag 22 juni wordt het grote appartement 3.01 inCallantsoog door Wim en Hans gebruikt. De 2 tot 4 persoons appartementen zijn nog niet verhuurd. Als u van bridge houdt eneen week aan zee lijkt u leuk, boek ook. Mocht het regenen, dan kunnen we in ieder geval een kaartje leggen.

Mocht u een periode willen vastleggen: Wacht niet te lang want de Callantsoger Staete is hot!


terug naar boven

De bridgetrip met Kerstmis
Kerst, Nieuwjaar, Lente, Antona boeit altijd!
In de vakantiehuizen in ItaliÃŽ kan enkele keren per jaar gebridged worden.

Foto Boven: In Circolo La Moretta in Carrara werden Wim en Hans voor de driekoningen maaltijd genodigd. Alle leden hadden zelf traditionele gerechten gemaakt. Een authentieke ervaring. Dit jaar mogen we op herhaling.

Het bestuur van Bridgeclub de Looier gaat regelmatig naar Toscane. Zij bridgen graag en daarom koppelen zij aan zo'n bezoek een Bridgetrip. Zij bieden zich aan als sparring partners en kunnen u de weg naar bridgeclubs in de buurt wijzen. De kerstweek van zaterdag 23 t/m 30 december is de eerste gelegenheid. Er zijn 2 en 4-persoons appartementen te huur.
Nieuwjaar zijn zij eveneens in Antona. Ook dan kunt u bij ons een appartement huren. In Viareggio, een uurtje rijden van Antona, is er in de eerste week van januari een groot internationaal bridgetoernooi. Daarvan spelen wij gewoonlijk de parenwedstrijd. Eén paar dat naar Antona vliegt en geen eigen vervoer regelt, kan met ons meerijden. Eigen vervoer is handig, want het plaatselijk restaurant, waar wij van plan zijn 'Oud in Nieuw' te vieren, is 's winters enkel op zaterdag open. Zelf koken kan natuurlijk ook, maar met al die verrukkelijk goedkope restaurants in de buurt is dat een gotspe.
Kerst & Nieuwjaar gelden hoogseizoen prijzen. De appartementen kosten dan inclusief de schoonmaak en het elektra: € 232,- voor 'Il Primitivo' 2 personen 2 kamers, terras en uit- zicht op zee, douche en toilet/bidet in de badkamer géén keuken! € 462,- voor 'Il Focolare' 2 tot 4 personen slaapkamer, zit-, eet- kamer met bankbed, open keuken en een open haard. € 662,- voor 'Nido di Rondine' 2 tot 4 personen 2 kamers apar- te keuken en Italiaans balkonnetje met uitzicht op zee. Zelf gebruiken we 'Il Lussuoso' en ook 'De Studio' willen we pas verhuren, als het storm loopt. Er is daar telefoon met een internet aansluiting en die houden wij zo lang mogelijk beschikbaar. U kunt natuurlijk ook boeken als u geen bridge speelt . Wim en Hans spreken Italiaans, kennen de mooiste plekjes en kunnen u, indien u daar prijs op stelt, terzijde staan. Komt u ook? Heeft u de feestdagen andere plannen? In de lente gaan wij weer. De week waarin Hemelvaart valt, van 12 tot 19 mei, zijn we ook in Antona. Natuurlijk zijn wij ook dan voor bridge beschikbaar. Op www.looiersuites.nl kunt u de appartementen bekijken.


terug naar boven

De bridgetrip
De Bridgetrip van deze herfst pakt heel anders uit dan de bridgevakanties die we voordien organiseerden. Er is nog geen kaart gespeeld! Strand, een wandeling met Wim door het dorp, een stralende maandag van Riomaggiore over de 'Via dell' Amore' naar Manarola wandelen, eten onder een plastic afdak in de beste pizzeria van de streek, terwijl de regen met bakken uit de hemel gutst en weerlichten de zachte verlichting van het terras veranderen in een blauwe flits. Je kunt niet zeggen dat er niets gebeurt, maar bridgen blijkt voor Hannah en Carla plotseling een tweede keus.


De rug van Hannah in beeld. Het spreekwoord doet echt opgeld, speciaal als de Ligurische zee de achtergrond is.

De tocht naar Riomaggiore en Manorola twee dorpjes die deel uitmaken van de fameuze Cinque Terre, één van de meest romantische stukjes kust van Italië, stond al langer op ons verlanglijstje en Hannah en Carla gingen graag mee. Hannah raakte niet uitgesproken over de schoonheid van de ruige kust en Carla bewonderde het kleurenpalet van de huizen boven op de rotsen. Ze vroeg zich af of er in samenspraak een kleurpatroon werd afgesproken zó harmonieus combineerden ze. Carla kent de onafhankelijke mentaliteit van Italianen kennelijk nog niet. Italianen hebben smaak en de harmonie is een gevolg daarvan.
Overhangende kliffen, vertikaal staande aardlagen, versteend en uitgesleten door water en wind maken deze rotskust adembenemend en als je dan doodmoe, maar voldaan thuiskomt wil je rust om alle indrukken te verwerken. Kaarten komt later nog wel eens.

Carla naar Lucca

Vandaag ga ik solemente naar Lucca. Eerst haal ik nog even een focaccia, voor Hannah, in het enige winkeltje dat het dorp Antona rijk is. De bus arriveert precies om half negen. De rit naar beneden langs de bochtige weg duurt een half uur. Hoewel er een bordje staat: 'Niet met de chauffeur praten', wordt er zeer druk en aan een stuk met hem geconverseerd. Aangekomen op Piazza Matteotti in Massa, zie ik geen bus om me naar het station te brengen, dus loop ik. Aangekomen op het station, wordt het loket net gesloten, want de trein staat al klaar. De man achter het loket ziet me aankomen doet gauw het loket open, ik vraag om een 'andata e retorno Lucca,' betaal en ren meteen de trein in.
In Viareggio moet ik overstappen. Op perron drie, waar de trein naar Lucca moet aankomen, ontmoet ik een Canadese jongen die alleen door Europa trekt. Nu nog alleen, want de dag ervoor heeft hij een meisje ontmoet in Cinque Terre, vast op de Via dell'Amore, waar ik Wim, bij een straatmuzikant die er speelde, nog ten dans vroeg.

Foto boven: Hannah, Carla en Wim in de via dell' Amore.
Zij willen verder samen door Europa toeren. Hij wacht nu op haar. Nooit zal ik weten of ze ook werkelijk zal komen...


terug naar boven

terug naar Looiernieuws

- 2012 © De Looier bv -