Waarom een dagelijks blog?

Ooit schreef ik "Buon Natale in Antona." Dat boek is nog steeds via de uitgeverij te koop. Klik hier. Geïnspireerd door de 2 boeken van Hendrik Groen "Pogingen iets van het leven te maken" en "Zolang er leven is" begon het weer te kriebelen ben ik een dagboek/blog. gestart. aangenaam kennis te maken, Hans Becker.

De antiekmarkt die ik 30 Jaar runde is verkocht. De bridgeclubs die daarin gevestigd waren zijn naar het Zwanenmeer aan de Beemsterstraat 491 in Amsterdam Noord verhuisd. Tachtig procent van de leden is opgestapt. Eén club is al ter ziele en één club ligt aan 't infuus. Van het gevecht tot behoud van onze clubs doe ik verslag.

Zaterdag 28 oktober 2017 heb ik me ook weer op het antiek gestort en een veiling/markt georganiseerd. Die start lijkt me een goed moment om dit dagboek te beginnen.

Het hotel in Toscane is een derde loot aan de Looier stam. Van de problemen daar deed ik soms verslag in Looiernieuws. Veel wetenswaardigheden zijn echter niet opgeschreven. Deze zullen in de vergetelheid verdwijnen. Dat zal me niet nog eens gebeuren. 

 

Voor Uitgeverij-bestellingen: klik hier >


Donderdag, 23 november 2017

Donderdag 23 november 2017

Mijn elleboog is helemaal kapot-gekrabd. Het eczeem, altijd latent aanwezig, is weer uitgebroken. Ik maak me te druk. De stress over de Veiling-markt van zaterdag aanstaande heeft zich in enkele jeukende pukkeltjes vertaald. Ik kan er niet kan afblijven. De crème die de huidarts me jaren geleden voorschreef en waarvan er nog restje in de tube zit heb ik er gisteravond opgesmeerd, maar het mocht niet baten. Vanmorgen "Klosterfrau' geprobeerd. Dit is een soort hard talkpoeder. Ik vermoed dat er krijt in zit. Mijn zuster Ria adviseerde het ooit. Het was enkel in Duitsland te koop, maar sinds enkele jaren wordt het niet meer geproduceerd. Gelukkig heb ik een voorraadje ingeslagen. De datum 12-2010 kan de productie-datum niet zijn, want ik kocht het al eerder. Het werkt echter nog prima. Tegenwoordig wordt alles van een einddatum voorzien. Zelfs conserveringsmiddelen als suiker en zout. Ik vind dat erg. Een truck om onzekere mensen voedsel dat helemaal in orde is weg te laten gooien. Schande!

 

Mijn advertenties op Marktplaats werden gedeactiveerd. Ik had er mijn website adres in vermeld en dat mocht niet. Een beetje curieus, want bij de eerste advertentie kon ik voor € 9,- extra een website toevoegen. Dat heb ik toen betaald, maar die optie werd later niet meer gegeven. Ik heb nu het zakelijk telefoonnummer doorgegeven. Ik ben benieuwd of dat wel mag. Telefoontjes heb ik nog niet ontvangen. De betaling is wel geaccepteerd. Zouden ze de betaling van de advertenties die verwijderd zijn terug storten?

 

Ook problemen met de Persgroep en de Telegraaf. Mijn advertentie voor het Parool was naar sales support gestuurd en het moest een ander e-mail adres zijn. Hoewel ik op zich op tijd was, kreeg men het te laat door en kon er nu niet meer geplaatst worden. Maandag ging nog wel, maar dan is deze veiling-markt al geweest, dus dat heeft geen zin.

Ook bij de Telegraaf liep het niet soepel. Daar had ik iemand aan de lijn en toen hij met mijn advertentie aan de gang wilde gaan bleek ook ene Marijke mijn mail geopend te hebben. Door een fout van mij kwam de foto voor de advertentie die ik verstuurd had niet aan. Ik had een onvolledig e-mailadres gebruikt. Als je niet regelmatig adverteert en er verandert van alles dan krijg je zulke problemen.

 

Voor de rest een rustige dag achter de computer, orchideeën gedompeld en wat TV gekeken. Het kostuum van Sinterklaas gecontroleerd. De mijter, de baard, de ring en het grote boek missen. Niet vergeten om die morgen, als ik de extra dozen voor de markt uit de opslag haal, te zoeken. Hopelijk gaat daarmee niet teveel tijd verloren. Gelukkig heb ik een vaag idee waar de plastic zak, waarin die spullen zitten, zou moeten liggen. Vind ik de zak niet dan heb ik een probleem.


top

Woensdag, 22 november 2017

Woensdag 22 november 2017

Er is een oplossing voor het rookverbod in café's! Het is iets wat rokers waarschijnlijk al jaren wisten, maar waar ik als niet-roker vandaag pas achter kwam. Roken is niet mijn ding, maar ik vind dat een overheid die miljarden aan deze groep verslaafden verdiend heeft met het rookverbod in cafés inbreuk op de vrijheid van handelen van mensen heeft gemaakt. Ik was daar dan ook altijd fel tegen, want het maakte voor mij de gezelligheid kapot. Vanmiddag voor het eerst weer eens een ouderwets gezellig gesprek gevoerd.

 

Vanmorgen met Arjan afgesproken. We moesten in de opslag het Sinterklaas kostuum, de kerstspullen en nog extra dingen voor de Veiling/Markt van zaterdag de 25ste opzoeken. Ik zag er als een berg tegenop, want ik wist dat die kerstversiering helemaal achterin was neergezet. De verhuizers hadden zó weinig ruimte dat de garage-opslag van voor tot achter dicht-gebouwd was. Gelukkig was er al een pad naar de achterkant geruimd, maar om daar te komen, dát het vereiste het nodige klim-werk. Arjan was in no time achterin en constateerde dat de dozen met kerstversiering helemaal onderop stonden. Het was een hele toer om de spullen er uit te krijgen, maar hoera het is gelukt. De verlichting zat er dacht ik echter niet bij. Weer overal zoeken, we vonden een snoer gekleurde lampjes, maar de drie snoeren met blauwe lichtjes waren niet te vinden. Nadat we letterlijk de hele opslag doorzocht hadden ging Arjan toch nog maar eens goed bij de reeds opgegraven en apart gezette versiering kijken. Daar vond hij gelukkig, na een uur gezocht te hebben, de plastic tas waarin hij de snoeren vorig jaar had opgeborgen. Dozen met leuke curiosa had ik ondertussen al in de auto gezet, Het Sinterklaas kostuum wist ik te liggen en we konden op huis aan om de spullen voor de Veiling/Markt uit te laden en daarna zette ik Arjan op de trein en ging boodschappen doen.

 

Naast de salades en maaltijden voor vandaag en morgen zag ik tal van aanbiedingen die voor onze sinterklaasviering van pas zouden komen. Daar lagen ook stroopwafels bij. Daar ben ik gek op en na het fruitontbijt vanmorgen vroeg had ik trek. Ik kon de verleiding dan ook niet weerstaan en kocht een pakje. Ik was de kassa nog niet gepasseerd of ik trok het open en stopte de eerste gulzig in mijn mond. De salade die ik als lunch zou eten kon ik om 4 uur wel nemen. Vier of vijf wafels maakte ik soldaat! Mijn lunch had ik wel gehad. Die aanbiedingen en met de komende sinterklaas en kerst in het vooruitzicht besloot ik om te kijken of ook Action iets van mijn gading aanbood. De eerste parkeerplaats was vol, bij de Kwantumhal vond ik nog net een plaatje. Er waren meer mensen die bij de Action een slag wilden slaan. rijen dik voor de kassa's. Ik liep langs alle onnutte spullen die er toch wel leuk uitzagen. Voor 79 cent kon je zelf een kerstkaart met glitters maken. Dat is voor een armlastige bridgeclub toch een origineel betaalbaar sinterklaascadeautje. Enige elektrische klokken vormden het tweede artikel dat me in verleiding bracht. € 3,95 voor een leuk klokje in een vierkant kastje met een nep opwind knopje er op. Kitsch van de bovenste plank, maar toch leuk om te zien. Ik kon maar niet besluiten. De massa's mensen die langs me heen schuifelden, het idee dat iedereen net als ik klokken genoeg had en de rijen voor de kassa, ik kon er opeens niet meer tegen, legde het fröbelwerk waarmee ik één van de deelnemers aan de Sinterklaas Drive had willen verrassen terug en vluchtte de winkel uit.

 

De Action in Almere is vlak bij mijn tweede stamkroeg 'Het Steegje' gelegen. Na al die stroopwafels en mijn eerste oliebol die ik in een gebakskraam tegenover de Action had geconsumeerd en die ik als 'finnishing toutch' voor mijn lunch beschouwede, had ik trek in thee.

Ik hoopte dat 'Het Steegje' open was, want ze hadden naar ik meende de openingstijden aangepast. Gelukkig zag ik mensen in de rookruimte zitten en kon ik binnen. De hele bar leeg! In arren moede ging ik toen ook dat rookhol maar binnen. Daar zaten Wim de barman, Louïtje de biljarter en een derde heer die ik me weliswaar vagelijk herinnerde ooit wel eens gezien te hebben, maar waarmee ik nog nooit een gesprek had gevoerd. Het was een rijzige man met grijze lokken en een vriendelijk lachend gezicht Cornelis genaamd. Ik stelde me voor en was gelijk verkocht. Een man naar mijn hart. Ik ging gelijk bij ze aan het piepkleine tafeltje zitten en bestelde een thee. Het ijs was snel gebroken, Cornelis bleek een zaak op de Rozengracht gehad te hebben en kwam vroeger wel eens in café de Looier op de hoek van de 1e Looiersdwarsstraat en de Looiersgracht. Daar stond Netty toen achter de bar. Laat ik nou net bij het parkeren Netty met twee van haar kleinkinderen tegen het lijf gelopen zijn. Cornelis had al snel door dat ik een oogje op hem had, speelde het spel voortreffelijk mee, maar toen ik voorstelde om dinsdagmiddag bij ons als Sinterklaas te fungeren en even met me mee te gaan om het kostuum te passen, haakte hij toch af.

Ik ervoer deze middag opnieuw die fantastische sfeer die er ooit jaren geleden in Café Almere Buiten hing. Ik weet het nu. In het rookhok moet je voor een gezellig gesprek zijn. Aan de bar zit iedereen tegenwoordig toch maar op zijn telefoontje te kijken. De oplossing voor het rookverbod: "Maak de rookhokken wat groter, richt ze gezellig in, neem personeel aan dat rookt en gebruik de bar enkel om in te schenken. Ik heb mijn plek gevonden.

 

's Middags na het cafébezoek de dozen uit de opslag uitgepakt, gefotografeerd en op Marktplaats gezet. Een prachtige 18e eeuwse houten Japanse Lakschaal, die jammer-genoeg een grote barst draagt en waarvan een splinter is afgebroken, vormt het 'pièce de résistance.'

 

Houten Japanse Lakwerk schaal

De verkoopsprijs was jaren geleden € 125,-. Op de markt van zaterdag vraag ik 65 en wordt hij niet verkocht, dan gaat hij om 16 uur met een startbedrag van € 1,- in veiling.

 

De salade bleek te karig om mijn honger te stillen, ook de garnalen kerrie bami werd in de magnetron opgewarmd en voor de TV helemaal opgegeten. Daarna Tai Chi, Café Lucky voor een thee en een rode port en daarna doodmoe naar huis en gelijk het bed in. Ik ben benieuwd wat die stroopwafels en bami met mijn gewicht hebben gedaan.


top

Dinsdag, 21 november 2017

Dinsdag 21 november 2017

Er staat een hele lijst van vragen in mijn computer. Marco is verzocht mij te helpen bij het oplossen daarvan. Om 11 uur was hij present. Mijn eerste vraag gold het afdrukken. Als ik systeemkaarten in Word afdruk, dan verschilt de afdruk vaak van het beeld dat op het scherm staat. Er loopt dan soms een groot gedeelte van het document van het papier af. Speciaal met teksten die verkleind zijn. Marco vertelde me dat die problemen inherent aan het schrijfprogramma van Word waren. Gelukkig ben ik nu, als zo'n probleem zich voordoet, in staat alsnog een goede afdruk te realiseren, maar dat is erg omslachtig. Daar blijkt niets aan te doen of ik moet de systeemkaarten (die betreft het) in een ander programma, bijvoorbeeld in Indesign maken.

 

We mochten het kleine zaaltje gebruiken. Als we in het kantoor zitten leiden we Map anders erg af. Ik leerde vanmorgen op "eenvoudige" wijze filmpjes in te korten en op YouTube te zetten.

Hopelijk lukt het me ook als het weer voor komt, maar ik heb mijn twijfels. Ik zou die techniek moeten oefenen, maar daar komt het natuurlijk niet van. Ik heb te veel te doen. Het filmpje betrof een interview dat Evert Vonk me afnam en dat nu in de blog die op de site staat bekeken kan worden.

Daarna hebben we de hele tijd gekloot om Looiernieuws op A6 formaat te krijgen. Ik wil zelf drukken. Ooit werden ze in een oplage van 3000 aan mensen in het hele land gestuurd. Later kwamen ze als bijlage bij het Bridgeblad. Dan werden er 80.000 gedrukt. Ik mis die gedrukte versie en wil, nu die mogelijkheid bestaat, zelf enkele boekjes maken. Daar zijn we bijna de hele tijd mee bezig geweest. Uiteindelijk is het Marco gelukt het A4 formaat in A6 te wijzigen en om met Adobe Acrobat een versie te maken waarbij je het papier aan 2 kanten kunt bedrukken. Het probleem was dat ik geen creditkaart bij me had, want die gebruik ik niet of nauwelijks. De gratis versie van Adobe-pro was verlopen. Gelukkig bleek je op de update weer een gratis proefabonnement voor 7 dagen te kunnen krijgen en daarmee is het gelukt. Marco moest het zonder mij doen, want iets over enen zat ik met Yolanda achter de bridgetafel.

 

Na de drive ging Yolanda naar huis terwijl ik probeerde Looiernieuws te printen. Dat viel nog niet mee. Ik maakte het veel moeilijker dan nodig was. Iedere keer printte ik dezelfde pagina op de achterzijde. Ui milieu en zuinigheidsoverwegingen wil ik de pagina's aan twee kanten bedrukken. Ook gaan de nietjes nauwelijks door 16 pagina's heen en met acht velletjes redden ze net. Voor het me eindelijk lukte had ik al 6 boekjes verkeerd afgedrukt. "Ons ben sunig,"dus zijn die tijdschriftjes toch geniet. Ze liggen ter inzage op de tafels van het café in het Zwanenmeer. Enkele goede exemplaren zijn voor Restaurant 'Place du Nord' Zij zijn op dinsdag echter gesloten en de komende twee dagen ben ik in Almere. Dat moet dus tot vrijdag wachten en dat is eigenlijk te laat.

 

Op robberbridge waren er geen nieuwe leerlingen. Yolanda werd opgeroepen om de tweede tafel vol te maken en hoewel ik geen kaart in handen kreeg, was het toch heel gezellig. Doordat het voor de beginners nog moeilijk is in te schatten tot welk niveau ze kunnen bieden, ben ik aan een relatief 'flink' verlies ontsnapt. Noch Anton noch ik kreeg een kaart in handen. Uiteindelijk dertig cent verloren. Liesbeth was de gelukkige. Zij mocht € 1,30 mee naar huis nemen. Het is de eerste keer dat ik van de beginners heb verloren.

 


top

Maandag, 20 november 2017

Maandag 20 november 2017

Op weg naar Tai Chi belandde ik bijna in een file. Ik kon nog net de afslag naar Stad nemen, maar je belandt van de regen in de drup. Je moet dan om het Weerwater heen rijden. Dat bleek een mijl om zeven. Met al die werkzaamheden aan de snelweg Lelystad Almere Poort, is het ook moeilijk om je te orienteren. Natuurlijk reed ik fout en kwam aan toen de dames al aan de gang waren. Tai Chi wordt weinig door mannen beoeffend. Na afloop drinken we altijd thee. Ze hebben daar in Haven heerlijke eigen gebakken appeltaart. Daarom gelijk een punt genomen, want dan had ik gelijk geluncht. Ik doe al 20 jaar aan Tai Chi. Het helpt om je houding te verbeteren. Vroeger kon ik 's morgens nauwelijks uit bed komen van de pijn in mijn rug. Doordat ik veel en altijd uitgezakt op mijn stoel zat, werd die pijn steeds erger. Toevallig zag ik een klein artikel in de plaatselijke huis aan huis krant. Er werden lessen gegeven en 55+ ssers kregen korting. Ik ben direct gaan kijken en sindsdien doe ik het eens in de week. Binnen het jaar was ik mijn rugpijn kwijt.

 

Thuisgekomen het bed verschoond. Ook de tafelkleden in de was gedaan. Enkele hyacinten had ik buiten gezet om hun bloei te remmen. Ze waren te ver uitgelopen ten opzichte van de twee die ik er later had bijgekocht. Nu zijn ze allemaal uitgelopen en ik zet ze midden op het frisse tafelkleed onder de lamp. Ze zijn nog nat van de regen.

hyacintbollen

Het teiltje waarin ik de narsissen heb gestopt werd besproeid. Het zand oogde niet en dat heb ik met met mos uit het tuintje aan het oog onttrokken. De Hyacintbollen die ik in een laagje water in wijnglazen had gezet drijgden te verrotten. Ik heb ze toen op het mos gelegd ze zijn aan het wortel schieten en ik ben eigenlijk best trots op het resultaat. Deze bollen laten het eerste puntje groen zien amper zien. Ze zijn gemengd, wit blauw en roze door elkaar. Ik ben benieuwd hoe dat er straks als ze uitgekomen zijn, zal uitzien en of het de narcissen, die eronder verstopt zitten, lukt om door het mos heen te groeien.

teiltje met bollen op groen mas

Yolanda had aardappels in de vorm van wafels in de air-fryer klaargemaakt. Best lekker. Het pluksel van kalkoen dat ze erbij serveerde smaakte heel bijzonder. Twee nieuwe gerechten die ik voordien nooit geproefd had. Ik ben gelukkig geen boer, want wat die niet kent... en ik heb, speciaal bij die kalkoen mijn vingers afgelikt. Ook de aardappels, die gewoonlijk voor meer dan de helft over blijven, gingen nu allemaal op. Ze is toch wel een wonder die vrouw. Ze heeft wel héél veel kwaliteiten.

 

Saskia de Ruijter is weer niet op les gekomen. Yolanda kreeg van haar door dat ze er niet zou zijn. Ik ben benieuwd of ze nog ziek is. Vorige week is ze met griep vertrokken. De andere leerlingen hebben nog grote moeite met het toepassen van alle nieuwe conventies die ze net geleerd hebben. Daar maak ik me geen zorgen over, want dat moet altijd in de practijk geoefend worden. Het was een verhelderende avond. Ze moesten de systeemkaart leren lezen en begrijpen. Volgende week spelen ze voor het eerst op de club mee. Het zal een heis voor ze worden, maar het zijn leuke enthousiaste mensen een aanwinst voor de maandagavond. Heerlijk, volgende week mag ik zelf weer meespelen!


top

Zondag, 19 november 2017

Zondag 19 november 2017

Ik werd wakker en moest een wind laten. Nee! Even wachten tot ik boven de pot hang. Risico's neem ik niet meer. Het is acht over vijf. Heerlijk ik heb 6 uur geslapen. Dat gebeurt me niet vaak. De weegschaal twijfelt tussen 74,2 en 74,1kg en blijft uiteindelijk op 74,1 staan. Mijn weegmoment is om acht uur, er is dus, ondanks het verorberen van het overgebleven gebak gisteren, niets bij gekomen. De taartclub heeft vaak taart over. Vrijdag lagen er nog 4 slagroompunten op de schaal. De helft voor een lekkere lunch, maar om 4 uur kreeg ik trek en at de rest op. Ik besloot toen met frites en mayo te dineren en er kwam nog een heerlijke gehaktbal na. Café Lucky heeft heerlijke ballen. Niet zo'n stevige fabriekssoort, maar losse rulle, die een beetje naar lever smaken. Een pilsje erbij. Gelukkig heeft mijn gewicht er niet erg onder geleden.

 

Ik ben heel nieuwsgierig of het versturen van Looiernieuws gisteravond naar de 768 mensen die een (gratis) e-mail abonnement op dit tijdschriftje hebben van invloed was op de resultaten van het bezoek aan de website. 'Abonnees' krijgen 'n e-mail dat er een nieuwe Looiernieuws op de website staat. Als ze op de link klikken komen ze op onze site. Google telt die bezoeken die letters kan ik bekijken. Zaterdag is gewoonlijk een slechte dag, mensen doet dan boodschappen. Nu waren er ook nog de intochten van allerlei Sinterklazen. Dat heeft eveneens invloed. Er hebben 2 extra mensen mijn blog bekeken. 61,4% nieuwe bezoekers. Hopelijk vinden ze het leuk en komen die terug. Looiernieuws werd, ondanks het late versturen van de mail al 22 keer bekeken. De bezoekers spendeerden er gemiddeld ruim één minuut van hun kostbare tijd. Ik ben nieuwsgierig of er vandaag meer mensen op bezoek komen.

 

Straks mag ik met Yolanda bridgen. Op de 3e zondag van de maand organiseert bridgeclub 'De Groene Brug' een drive in het Zwanenmeer. Ik verheug me er nu al op. Ik speel zo graag met haar. Nu is het wordt tijd voor mijn 2e slaapje.

 

Dat slaapje duurde amper 3 kwartier. Ik werd wakker en voelde me heerlijk doezelig. Gewoonlijk spring ik er gelijk uit maar nu bleef ik nog even van het zachte warme katoenen laken, dat mijn benen aangenaam streelde, genieten. Toen ik weer op de klok keek was het kwart over negen. Kennelijk toch weer ingedommeld. In bad gegaan, mijn fruitontbijt genuttigd, nog even gecomputerd en toen op naar het Zwanenmeer om te bridgen.

 

Het eerst spel was gelijk raak. Ik doubleerde een openingsbod door Cor Lof van 4ª in de 3e hand. Ik had een 5-kaart ¨ met AH, ªH klein in de troefkleur en nog een aas. Vier 'zekere' slagen en je mag veronderstellen dat je partner ook goed is voor één slag. Het contract werd precies gemaakt. Ik verweet Yolanda dat het gemaakt werd omdat zij niet met troef was teruggekomen. Ze kon namelijk zien dat Cor op aftroevers uit was. Cor en Titiana beweerden beiden dat hij het hoe dan ook gemaakt zou hebben. maar dat geloofde ik niet. Op het 2e spel opende Yolanda met 2¨. Dit bod is gewoonlijk zwak met een 6-kaart ©, maar het kan ook van alles en nog wat sterks zijn. Daaronder is een semi forcing in één van de 4 kleuren begrepen. Ik vroeg me af of ik een forcing in « zou geven, want ik had een prachtige 7-kaart « met Aas, Heer, Boer, tien, negen en nog wat kleintjes, ªA singleton een 3-kaart © en 2 ¨. Gelukkig bood Cor tussen. Wie schetst mijn verbazing toen hij 2« bood. Een makkie: "Doublet!" Dat is in deze situatie bij ons straf. Als Yolanda zwak is, mag ze enkel passen. Met mijn sterke hand en het tussenbod van Cor, was ik er van overtuigd dat Yolanda zwak was. Bleek ze een semi forcing in de ª te hebben. Na het debacle van mijn eerste dubbel, durfde zij mijn doublet er niet in te laten zitten en bood 3ª. Dit bod belooft ± 8 speelslagen als ª troef is. Met het Aas van ª en 15 hoge kaartpunten mee, in « 4 of 5 zekere slagen zag ik een slem schitteren. Ik vroeg Yolanda met de 'Looier Slam Convention' naar het aantal rot-kleuren. Dit zijn kleuren waarin de tegenstanders gelijk 2 slagen kunnen oprapen. Zij bood 4ª één rot-kleur. Zonder na te denken veronderstelde ik dat het de «-kleur zou moeten zijn, want daarin had ik Aas-Heer. Stommerd die ik ben, dat kon helemaal niet. Ze kon geen « hebben! Cor zou zeker een 6-kaart « voor zijn tussenbod op 2-hoogte met enkel «V moeten hebben. Er kan dan afgetroefd worden en het is dan bij slem-onderzoek geen rot-kleur. IK TOCH NAAR SLEM! Azen gevraagd met 4SA. Bleek Yolanda één Aas te hebben. Zes ª geboden. Titiana en Cor raapten om te beginnen 3 ©-slagen op. De ª zaten ook scheef en ook in die kleur werd nog 'n slag verloren 3 down. Ik weet niet meer of het gedubbeld werd, maar ook dit spel was evident een nul. De wedstrijd was nog nauwelijks begonnen.

 

We waren snel klaar. Yolanda had bar-dienst en Titiana en Cor toonden mij hoe ze het eerste spel zouden afspelen als Yolanda wel met troef was teruggekomen. Ook dan werd het spel gemaakt. Ik moest diep door het stof en heb Yolanda later mijn verontschuldigen aangeboden. Ik moet nog heel veel leren in bridge. Wij werden uiteindelijk laatste met 39,06% terwijl Titiana Husslage en Corl Lof met 61,98% als eerste eindigden. In Portofino, het Italiaanse restaurant waar ik Yolanda bijna twee jaar geleden ten huwelijk vroeg, hebben we ons verdriet onder het genot van een prima maaltijd verdronken.


top

2017 © de Looier bv