Waarom een dagelijks blog?

Ooit schreef ik "Buon Natale in Antona." Dat boek is nog steeds via onze uitgeverij te koop. Klik hier. Geïnspireerd door de 2 boeken van Hendrik Groen "Pogingen iets van het leven te maken" en "Zolang er leven is" begon het weer te kriebelen en ben ik een dagboek/blog. gestart. aangenaam kennis te maken, Hans Becker.

De antiekmarkt die ik 30 Jaar runde is verkocht. De bridgeclubs die daarin gevestigd waren zijn naar het Zwanenmeer aan de Beemsterstraat 491 in Amsterdam Noord verhuisd. Tachtig procent van de leden is opgestapt. Eén club is al ter ziele en één club ligt aan 't infuus. Van het gevecht tot behoud van onze clubs doe ik verslag.

Zaterdag 28 oktober 2017 heb ik me ook weer op het antiek gestort en een veiling/markt georganiseerd. Die start leek me een goed moment om dit dagboek te beginnen.

Het hotel in Toscane is een derde loot aan de Looier stam. Van de problemen daar deed ik soms verslag in Looiernieuws. Veel wetenswaardigheden zijn echter niet opgeschreven. Deze zullen in de vergetelheid verdwijnen. Dat zal me niet nog eens gebeuren. 

 

Voor Uitgeverij-bestellingen: klik hier >


Dinsdag, 20 februari 2018

Dinsdag 20 februari 2018

Na een bad moest ik opschieten want we hadden van de Kamer van Koophandel een waarschuwing gekregen dat de balans van 2016 nog niet was ingeleverd. Gewoonlijk deden Ernst en Youngh dat, maar die hadden hun prijzen alweer met 20% opgehoogd en we besloten de cijfers voortaan in eigenbeheer te produceren. Ruim € 35.000,- om je boekhouding te laten nakijken vonden we wat al te dol. Ze waren altijd al duur, maar voor mijn noodlijdend bedrijf zijn dergelijke bedragen niet meer op te brengen.

 

Map was verlaat. Problemen met de trein. Marco zou om 11 uur komen, maar Map zei dat ze die cijfers makkelijk kon leveren, dus was ik daarover in ieder geval gerustgesteld. Samen met Marco zouden we het veilingfilmpje van afgelopen januari inkorten. Marco heeft het daarna provisorisch op YouTube gezet. Het probleem met YouTube is dat mensen je moeten zoeken willen ze je vinden en dan is er verdomd veel concurrentie. Dat schiet dus niet op. Om zo'n filmpje via je eigen site te tonen is prima, maar levert geen nieuwe bezoekers op. Facebook is het medium waarbij je groepen kunt bereiken die het leuk vinden je filmpje te bekijken. Het staat nu dus op Facebook, op de site en op YouTube. Nu maar hopen dat het gedeeld wordt, want blijkt momenteel de enige manier om bij geïnteresseerden te komen.

 

Aan de Advocaat-Drive namen 12 spelers deel. Betty Galesloot wil volgende week ook komen en er zijn nog meer toezeggingen. Het wordt hoog tijd, dat er meer deelnemers komen, want het is niet de bedoeling dat Yolanda en ik al die ronde-prijzen winnen, Jenny Kes en Christina Oey wonnen gelukkig de laatste. Een ronde eindigde in gelijk spel met een gedeelde eerste plaats en de andere drie ronden wonnen Yolanda en ik. Ik ben heel gelukkig dat Betty en haar partner de gelederen nu komen versterken, want hoe groter het veld des te moeilijker wordt het om zo zwaar je stempel te drukken.

Slechts één nieuwe leerlinge heeft er zich voor de bridgeles van vandaag gemeld. Anne! Zij had enkele weken gelden al aangegeven dat zij de complete cursus van één avond wilde volgen en mede daarom heb ik, in een ultieme poging de Robberclub van dinsdagavond nieuw leven in te blazen, zo'n € 3.500,- aan krantenadvertentie in de Telegraaf, Metro en Echo gespendeerd. Dat was weggegooid geld. Helemaal niemand is daarop afgekomen! Als het goed is staat de advertentie morgen nog 'n keer in de Echo en misschien komt daar nog iemand op af, maar ik heb er een hard hoofd in, de rubrieksadvertenties in kranten worden niet meer gelezen. De tijd dat er dagelijks pagina's vol in de krant stonden is voorgoed voorbij. Mensen missen tegenwoordig de tijd en het geduld om die annonces na te pluizen.

 

Gelukkig maakte Anne, een leuke goedlachse jonge meid, alles goed. Ze is enthousiast, heeft ooit al eens aan bridge geroken en de les viel dan ook op vruchtbare grond. We kwamen echter één speler tekort. Yolanda werd gebeld en kwam met gezwinde tegenzin opdraven. Zij houdt niet van robberen, wil ook liever niet om geld spelen en heeft nog van alles te doen waardoor de tijd haar eigenlijk ontbreekt. Naar haar gevoel verliest ze bovendien bijna altijd en dat vindt ze helemáál niks. Om met zo'n insteek aan de avond te beginnen werkt niet en alsof de duvel er mee speelt trok ze voor de eerste robber onze begenadigde beginnende leerlinge als partner.

 

Beginners doen veel, soms zelfs alles fout. Ze komen om te leren. Dan moet je vergissingen en "stommiteiten" niet enkel accepteren, maar ook met een glimlach opvangen. Dat is Yolanda niet gegeven. Soms waren we het arme kind met z'n drieën aan het lesgeven. Dat werkt niet. Dus snoerde ik iedereen de mond. Ik zou er zelf gek van worden als drie man tegelijk tegen me aan het tetteren zouden zijn. Gelukkig bleef Anne glimlachen, maar ze vond, nadat Arjan en ik de robber om half tien in 2 games beëindigd hadden, dat het voor vandaag wel genoeg geweest was. Yolanda was diep ongelukkig. Ze had 85 cent verloren en probeerde me zelfs nog voor 20 cent op te lichten. Speelschuld is ereschuld dus ook die laatste muntjes vroeg ik haar. Ze gaf gelijk te kennen voortaan niet meer beschikbaar te zijn. We moeten daarom op zoek naar een leuke Bell-boy of Callgirl die tegen een onkostenvergoeding van 10 Euro in noodgevallen wil komen spelen.

 

Welke gezellige mannen of vrouwen zijn bereid zich op te offeren? Mail je telefoonnummer naar info@looier.com, zodat ik een lijst kan samenstellen van leuke mensen, die in de buurt van het Zwanenmeer wonen en willen invallen. Daarop kan ik dan terugvallen als we dinsdag aanstaande of één der volgende dinsdagavonden weer eens een speler tekort komen. Natuurlijk kun je, als je al kunt bridgen, tegen een inschrijfbedrag van € 5,- ook gewoon deelnemen. Ben je lid van de VVBAN, dan betaal je slechts € 2,50 om mee te doen.

 

Anne is ondanks alle strubbelingen nog steeds enthousiast en komt volgende week terug. Speel je bridge en heb je dinsdagavond tijd, dan hopen we ook jou te zien.


top

Maandag, 19 februari 2018

Maandag 19 februari 2018

Veiling-filmpje. Er is een filmpje over de Veiling-markt van zaterdag 27 januari gemaakt. Het via op de volgende link is het te bekijken. U weet dan gelijk hoe het er zaterdag 24 februari, op de volgende Veiling-markt in het Zwanenmeer, zal toegaan:

https://www.youtube.com/watch?v=WCELe7uIi1Y&t=35s

 

Het begon al met een onrustige nacht. Daarin ontwaakte ik twee keer. Toen woog ik teveel en nadat ik me in dikke warme kleding gehesen had, moest ik naar de WC om te plassen. Daarbij bleek dat ik mijn onderbroek achterstevoren had aangetrokken. Gewoonlijk gebruik ik mijn gulp niet, dat zou dus geen probleem zijn, maar ik had een 50 jaar oude lange onderbroek gebruikt om me tegen de kou te wapenen. Het elastiek daarvan was vergaan en hij werd nu met bretellen opgehouden, dus moest ik me weer helemaal uitpellen.

 

De rolluiken van de opslag worden vandaag onderhouden. Ik moest daar tussen 8 uur en half één aanwezig zijn om de monteurs toegang te verlenen. Behalve die lange onderbroek, had ik een T-shirt, overhemd met stropdas, een trui, een leren Tirools jagers jasje en een dikke duffelse overjas aangetrokken en nu zit ik hier in de auto te wachten, terwijl de kou langs mijn benen omhoog kruipt en tik het begin van deze dag uit. Een dag die verkeerd begonnen is.

 

Het viel me op dat ik de enige was die op het terrein wachtte. Na twee uur bedacht ik dat het misschien wel handig zou zijn als ik zou weten of er zicht was hoe laat die onderhoudsmensen zouden komen. Ik keek er de e-mail op na en zag tot mijn grote frustratie dat ik me vergist had. De afspraak geldt voor maandag 18-6. In mijn haast had ik enkel maandag gelezen en veronderstelde dat het maandag aanstaande was. Nu zat ik hier dus 2 uur voor niks in de kou te wachten. Het zit niet mee vandaag.

 

De stoelen van het slaapkamerkamerameublement zag ik achterin boven op de vele verhuisdozen liggen. Om daar te komen moest ik een pad naar de achterkant van de opslag creëren. De wachttijd had ik daarvoor bestemd, maar omdat het me beter leek dit later op de dag te doen, omdat het vroeg in de morgen nog vroor, begon ik daar nu maar aan. Ik was er toch. Na een uur stevig aanpoten was er een pad naar de achterkant van de opslagruimte vrijgemaakt. Nu kon ik bij die stoelen komen. Bleken die stoelen geen zittingen te hebben. Die waren bij het verhuizen ergens anders opgeborgen, shit! Er staat 110 kubieke meter in deze en zo'n 100 kubieke meter in die andere opslag. Ik ben er van overtuigd dat ze in deze ruimte zijn opgeborgen. Daarin zijn namelijk ook de andere delen van het slaapkamerameublement opgeslagen, maar waar? Er zit niets anders op dan woensdag of donderdag die vele dozen na te kijken. Woensdagmorgen heb ik een afspraakje. Een van mijn amants moest in Almere zijn en zou na die afspraak langskomen. Hij zou onze eerdere wilde escapades graag herbeleven. Dat was niet tegen dovemans-oren gezegd. Ik weet enkel niet hoe laat hij zal komen, dus moet ik bekijken of ik op woensdag nog naar die opslag kan.

 

Bij het creëren van het pad kwam ik ook de zeefdrukken van Annemarie de Groot tegen.

Naakt Annemarie de Groot

Ik ben een groot bewonderaar van haar werk en gaf haar ooit een opdracht om voor de Looier een zeefdruk te maken. Het werd een zeer expressief naakt. Annemarie studeerde bij Minerva in Groningen en volgde ook lessen aan de Oskar Kokoschka-academie in Salzburg. Na die opleiding ging ze de abstracte kant op. Ze kreeg les van Corneille en werkte geruime tijd met hem samen. Haar zeefdrukken worden voor nu zo'n € 200,- aangeboden. Een van de zeefdrukken uit onze collectie siert mijn eigen huis al jaren. Die is ingelijst met een turquoise pas partout waardoor het blauw in het werk nog beter tot zijn recht komt. Op de Veiling-markt van zaterdag 24 februari zal één van deze gesigneerde en genummerde zeefdrukken worden aangeboden.

Nadat ik de boxen had afgesloten ben ik met een afgeladen auto naar huis gereden. Daar heb ik internet en kon ik de nieuwe teksten op de site zetten.

 

Yolanda wilde vroeg eten, want één van de zalen was aan Forum voor Democratie verhuurd. Daarover waren verschillende e-mail binnengekomen van mensen die zich daar zorgen over maakten. Het leek op een standaard-mailtje dat je kon doorsturen, maar ze wilde toch tijdig in het Zwanenmeer zijn voor het geval er commotie zou ontstaan. Zij gaat er, als een oud politica, vanuit dat elke democratische partij in de gelegenheid moet worden gesteld te vergaderen. Zij was dan ook zeer verwonderd, eigenlijk zelfs verbolgen dat er uit politieke hoek opmerkingen kwamen over de verhuur van dat zaaltje. Gelukkig bleek het een storm in een glas water en verliep die vergadering, terwijl er twee clubs hun bridge-drives hielden, zonder incidenten.

 

Ik stond gemiddeld onderaan en had in de B-lijn moeten spelen. Arjan, deelde Christina Oey, die invaller was, echter op de overgebleven plaats in de B-lijn in. Dat kreeg ik wat laat in de gaten, want ik herinnerde me dat zij als eerste was geëindigd en dus eigenlijk in de A zou moeten spelen. Op zich was ik wel blij dat ik nog in A zat, maar het is natuurlijk een vorm van competitievervalsing. Gelukkig werd ik vandaag 3e met 62,70%. Ik ben gelijk uit de gevarenzone. Piet Forma promoveerde. Hij scoorde 64,29% en Christina werd nu 2e. Ja zó kom je wel aan je meesterpunten.


top

Zondag, 18 februari 2018

Zondag 18 februari 2018

Die ouwe taart heeft me de nek omgedraaid. Het is eigenlijk mijn eigen schuld, wie eet er nou als lunch twee punten kruimeltaart, een slagroompunt en de punt van een overigens heerlijke kersenvlaai? Omdat die kruimeltaart al twee weken in de koelkast stond, had ik eigenlijk op een 'Durchfall' gerekend temeer omdat mijn maag vannacht al had opgespeeld. Niets van te merken, ik werd er eerder hardlijvig van. Voor het naar bed gaan dan ook in Lucky nog een van Tariq's verrukkelijke ballen genomen, dat is gewoon te veel. Dan kun je wel fruit met noten als ontbijt nemen en 's avond enkel een groene salade met pasta en zalm eten, maar dan kom je toch aan. Acht ons in één dag. Ik woog om 8 uur 75,4 kg en vasten wordt moeilijk vandaag.

 

We bridgen vanmiddag namelijk bij de Groene Brug, de club waar Yolanda voorzitter van is. Ze serveren daar gewoonlijk bitterballen en andere hapjes en Helen Kosten en Frans van Grafhorst zouden deelnemen. We hebben afgesproken met hen uit eten te gaan. Helen is opgegeven maar wil, zolang het kan, nog zoveel mogelijk uit het leven peuren. Wat een wilskracht en doorzettingsvermogen heeft die vrouw. Daar heb ik grote bewondering voor. Altijd optimistisch, enthousiast en actief. Zelfs in haar toestand weet ze cynische grapjes te maken. Fijn dat we vandaag weer van haar gezelschap konden genieten.

 

Gelijk langs de opslag gereden om de rieten stoelen, die zaterdag op de Veiling-markt in het Zwanenmeer worden aangeboden, op te halen. Met veel passen en meten gingen er net 3 in. De 4e moet de volgende rit mee. Op kantoor eerst de flyer over de markt en de Champagne-Drive geprint. Dat lukte weer niet hoe ík het wilde. De voorkant met het persbericht was prachtig, maar de achterkant kon ik slechts op A5 formaat uitgeprint krijgen. Ook 2 A5-jes naast elkaar lukte me niet. Ik heb ze nu maar, een tikje onvolmaakt, op de tafels in de bar gelegd. Wie weet reageert er iemand op.

 

Helen en Frans hadden problemen. Helen voelde zich onderweg niet goed, knapte toch weer op en ze besloten toen toch te komen bridgen. Ze waren echter te laat. Omdat Yolanda ons als eerste tegen elkaar had ingedeeld en zij nu de eerste stilzittafel kregen, speelden wij niet tegen ze. Dat was jammer. We werden 3e. Een door mij gegeven uitkomstdoublet werd niet opgemerkt en daardoor haalden de tegenstanders een slag meer, wat ons op dat spel een zeer slechte score opleverde en ons tenminste één plaats lager plaatste. De prijs, een bakje paarse violen, was mijn 1ste keus, fijn dat ik die nu in de tuin kan zetten.

 

'Place du Nord' was een ideale gelegenheid om uit eten te gaan, het ligt vlakbij, heeft een rustieke uitstraling, het eten is prima en de bediening heel charmant. Helen en Frans waren dan ook aangenaam verrast. Omdat Helen nauwelijks iets eet besloten we enkel een hoofdgerecht te nemen. Helen nam dan twee voorgerechten, carpacio en iets van vis. Ze had aan de halve carpacio al genoeg en Frans mocht het restant consumeren. Yolanda had de zalm, Frans het sukadelapje en ik de Ierse stoofschotel. De visschotel ging in zijn geheel mee naar huis. We waren allemaal tevreden, dronken een koffie, of thee ter afsluiting en namen even later voor het Zwanenmeer voorgoed afscheid van Helen. Haar schijnen nog maar enkele weken te resten.


top

Zaterdag, 17 februari 2018

Zaterdag 17 februari 2018

Omdat ik veel te vroeg in bed gekropen was, werd ik midden in de nacht wakker. 0.18 Stond er op de klok. Ik besloot het blog van donderdag de 15e zó te schrijven, dat ik delen ook voor Looiernieuws zou kunnen gebruiken, want dan sloeg ik twee vliegen in een klap. Ik denk dat ik van de optrekkende kou, maagkrampen en een 'Durchfall' kreeg. Voor de rest dapper doorgeschreven. Om 5 uur was ik doorgedraaid en ging opnieuw naar bed.

 

Toen ik rond negenen wakker werd en op de weegschaal ging staan woog ik weer precies 74,6 kg. Exact het gewicht van gistermorgen. Die lichte diarree die na twee keer spatten over was, had er in ieder geval voor gezorgd dat ik mijn maximum gewicht niet had overschreden. Vandaag probeer ik een buffer op te bouwen. Fruit, taart en een maaltijd salade die nog in de koelkast staat, staan op het menu.

Het kost me moeite om aan Looiernieuws te beginnen. Ik heb eerst het blog van vrijdag geschreven. Facebook bekeken en mijn e-mail beantwoord. Toen kreeg ik weer zo'n slaap, ik kon die computer niet meer zien en besloot de kruimeltaart van 2 weken geleden als lunch te gebruiken. Ik was nieuwsgierig of dat, met de labiele situatie waarin mijn maag zich bevond, kwaad zou kunnen. De 4 cherrytomaatjes, 3 walnoten en 8 druiven die ik als ontbijt had geconsumeerd hadden niet tot een schijtpartij geleid. Ik had dus er alle vertrouwen in.

De rest van de week wilde ik voor de lunch toekomen met de slagroompunt en de 4 kersenvlaai punten die gisteren waren overgebleven. Daar kan ik even op teren. Nou niet dus, die slagroompunt, was op zijn kant gevallen en zag er zo onaantrekkelijk uit dat ik hem niet wilde laten liggen. Die prachtige kersenvlaai moest ik nog proeven. Dat gaat niet goed Hans! 's Middags om half drie begon ik eindelijk aan Looiernieuws.

 

Ik heb stug doorgeschreven tot ik gaar was en geen letter meer op papier kon krijgen. De salade opgegeten met een glaasje witte wijn. Het vormde een welkome onderbreking en toen op naar Lucky voor de thee en wat vertier. Het was gezellig en ik kon het niet nalaten een gehaktballetje te bestellen.


top

Vrijdag, 16 februari 2018

Vrijdag 17 februari 2018

Op een bad-dag kom ik altijd tijd tekort. Ik had met 74,6 kg mijn juiste gewicht, maar vanmiddag bridge ik op de Taart-Club in het Zwanenmeer. Het zal niet meevallen dit gewicht, dat ik volgens eigen normen momenteel maximaal mag wegen, te behouden.

 

Na het uitwasemen, waarin ik nog net één hoofdstuk in "Het Lied van de Grotten" uitlas, moest ik gelijk aan de bak. De planten werden verzorgd en de spullen voor de Veiling-markt moesten versleept worden. Het plan is veel grote stukken mee te nemen en daarom moet elke rit naar de bridgeclub benut worden. Vandaag werden de Deco nachtkastjes vervoerd. Ik schrok toen ik tijdens de rit iets hoorde vallen. De lijm van één der marmeren platen, die het laadje afdekt, had losgelaten. Gelukkig niet is ie gebroken.

 

We speelden weer in 2 lijnen. Arjan en Christina waren over. De doorbraak is er nog niet, maar gelukkig is de basis van de individuele vrijdagmiddagclub vrij stevig. De vraag is: "Hoe komen we aan 24 man? We zouden deze wedstrijd in 3, op sterkte ingedeelde, lijnen kunnen spelen. Met het serveren van een taartpunt tijdens de pauze, als Arjan iets over een spel uitlegt, leg je al zo'n claim op het budget dat we er op moeten toeleggen. Het nieuwe seizoen gaan we daarom terug naar het bedrag van € 105,- dat we vóór de verhuizing als contributie vroegen. Het is zelfs de vraag of we daarmee uitkomen. We groeien in ieder geval en dat is bemoedigend.

 

Er was geen Bingo, dus Yolanda en ik konden uit eten gaan. We moeten beiden nog van alles. Zij moet rekeningen uitschrijven en de voorbereidingen voor de Zondagmiddag-Drive regelen en ik heb nog een heel nummer van Looiernieuws te vullen. Een avondje bios is er dan niet bij. We besloten in de buurt te eten en dan is 'Place du Nord' een uitstekende keuze. Ik nam Oesters en eend met zuurkool, maar omdat Yolanda geen zuurkool belieft, nam zij enkel de ribeye. Yolanda wilde koffie na en ik koos voor de chocolade mousse. Rob Fernhout vroeg me de groeten te doen en dat ben ik gelukkig niet vergeten. Ze wisten toen ik Rob en Roos zei gelijk wie ik bedoelde. Op zo'n moment schiet een achternaam je natuurlijk nooit te binnen, maar dat bleek geen probleem. Nadat het nagerecht op was haalden we onze spullen in het Zwanenmeer op en gingen daarna beiden op huis aan. Ik reed nog even naar Lucky voor de thee die ik nog niet gedronken had. Het was erg gezellig, maar ik voelde me uitgeput, ging na de thee gelijk door naar huis, viel in bed en sliep in.


top

2018 © de Looier bv