Waarom een dagelijks blog?

Ooit schreef ik "Buon Natale in Antona." Dat boek is nog steeds via de uitgeverij te koop. Klik hier. Geïnspireerd door de 2 boeken van Hendrik Groen "Pogingen iets van het leven te maken" en "Zolang er leven is" begon het weer te kriebelen ben ik een dagboek/blog. gestart. aangenaam kennis te maken, Hans Becker.

De antiekmarkt die ik 30 Jaar runde is verkocht. De bridgeclubs die daarin gevestigd waren zijn naar het Zwanenmeer aan de Beemsterstraat 491 in Amsterdam Noord verhuisd. Tachtig procent van de leden is opgestapt. Eén club is al ter ziele en één club ligt aan 't infuus. Van het gevecht tot behoud van onze clubs doe ik verslag.

Zaterdag 28 oktober 2017 heb ik me ook weer op het antiek gestort en een veiling/markt georganiseerd. Die start leek me een goed moment om dit dagboek te beginnen.

Het hotel in Toscane is een derde loot aan de Looier stam. Van de problemen daar deed ik soms verslag in Looiernieuws. Veel wetenswaardigheden zijn echter niet opgeschreven. Deze zullen in de vergetelheid verdwijnen. Dat zal me niet nog eens gebeuren. 

 

Voor Uitgeverij-bestellingen: klik hier >


Zaterdag, 20 januari 2018

Zaterdag 20 januari 2018

Nauwelijks was ik in slaap of ik werd gewekt. Wat is die telefoon toch brutaal. Ik moest de bel aanlaten, want het was al kwart over elf toen ik van mijn 2e slaapje probeerde te genieten. Omdat ik 's nachts nooit meer dan 5 uur slaap haal ik dat zo mogelijk overdag in. Vandaag zat ik ook weer heel vroeg achter het scherm. Ik heb op Facebook een veiling-markt-groep proberen aan te maken, maar ik kan hem niet terugvinden. Omdat ik daarin naar Looier Antiek verwijs, moest ook mijn antiekpagina met nieuwe artikelen worden uitgebreid. Omdat ook mijn blog van vrijdag nog moest worden nagelezen en op de site worden gezet. Het werk moest eerst af. Toen ik eindelijk klaar was, kroop ik in bed.

 

Rond 12 uur belde EverJan Vonk. Hij maakt regelmatig opnames van me en werkt voor Salto-1 een Amsterdams TV kanaal, wat ik zelf niet kan krijgen maar wat mijn TV serie "De Becker Bridge Show" met de kerst integraal heeft uitgezonden. Dat was 6 uur TV achterelkaar. Hij had na de Veiling-markt van zaterdag 25 november een filmpje opgenomen en dat is op de site gezet. Ik voelde me ongelukkig, omdat ik nauwelijks een uur geslapen had, maar ik kan me wel voorstellen dat je graag wilt dat je opdrachtgever het resultaat van je werk ziet. Bovendien wilde hij er een intro tekst boven hebben dus vroeg me of ik die wilde schrijven. Nou daar ging ik:

 

EvertJan Vonk heeft me na de Veiling-markt van 25 november geïnterviewd. Zijn vriendin Monika Jordense-Michalski filmde dit. Hoewel ik wat moeizaam van start ging, werd het uiteindelijk toch een boeiend gesprek. Bovendien zijn er spullen te zien die niet verkocht werden. Een groot deel daarvan zullen ook op de aanstaande Veiling-markt aangeboden worden. Daardoor geeft dit filmpje een goede indruk van de spullen die u op de Veiling-markt, die zaterdag 27 januari in het Zwanenmeer aan de Beemsterstraat 491 in Amsterdam gehouden wordt, kunt verwachten. Toch wordt het deze keer anders. Er zijn namelijk twee tafeltjes aan derden verhuurd zijn. Birthe Verhage komt met porselein en Jan Haazelager brengt oude schilderijen en pentekeningen mee.

 

Donell Janssen wil ook graag komen, maar is afhankelijk van haar man. Hij moet haar brengen en het is niet zeker of hij zich voor dat karretje laat spannen. Er kunnen natuurlijk nog meer mensen een tafeltje huren, maar ik schijn voor Noord met € 10,- erg duur te zijn. Er belde tenminste iemand op die via via had vernomen dat er in het Zwanenmeer af en toe iets op dit gebied georganiseerd werd. Zij vertegenwoordigde een groep handelaren, maar zij komen niet omdat ze de prijs te hoog vonden. Overigens had ik de indruk dat zei Rommelmarkt-handel hadden terwijl mijn doelgroep zich toch meer op Kunst, Antiek, Curiosa en Verzamelingen richt. In ieder geval krijgt u door dit filmpje een indruk welke kant we met dit nieuwe initiatief van de Looier op gaan. De veiling die rond 16 uur zou starten kon niet gefilmd worden, omdat toen iedereen al weg was. Hoogst merkwaardig, want dat had nou juist de grootste attractie moeten gaan worden. Alle spullen die de Looier namelijk niet meer naar haar pakhuis wil terugnemen gaan met een startprijs van € 1,- onder de hamer. Daaronder zijn ook verschillende kostelijke zaken die op Marktplaats zeker een hoge prijs opbrengen. Zaterdag hopen we op meer vuurwerk. Ik zal Ever en Monika vragen daarvan wederom opnames te maken.

 

Het filmpje dat nu nog enkel via de pagina van 'Hans Becker Almere' op Facebook te bekijken is, zou Evert me sturen zodat ik het, samen met Marco, dinsdagmiddag op de site kan zetten.

 

De rest van de dag had zijn gebruikelijke patroon, lezen, e-mail, Facebook, boodschappen doen, kopje thee bij 't Steegje om gelijk het stoofvlees voor morgen te bestellen, eten en na het eten nog even langs Café Lucky voor een kopje thee. Hoewel het wonder boven wonder wat drukker was dan op zaterdagavond gebruikelijk, trof ik er Paul Timmer, die een operatie aan zijn lies heeft ondergaan en er gisteren was, nu niet. Hij behoort tot de stamgasten runt een muziek-studio en heeft vanuit die positie ook contacten met omroep Flevoland. Hij heeft ooit de cassettes van 'de Becker Bridge Show' van me gekregen en zou kijken of hij daar wat mee kon. Zo'n contact moet je warm houden, maar hij was er niet.


top

Vrijdag, 19 januari 2018

Vrijdag 19 januari 2018

Hoera! De kogel is door de kerk. Birthe Verhage en Jan Haazelager hebben een stand op de Veiling-markt van zaterdag 27 januari gehuurd. Jan heeft oude schilderijen en pentekeningen in de aanbieding en Birthe komt met porselein. Donell Janssen zit op het vinkentouw. Ze wil graag komen, maar is afhankelijk van haar man, want hij moet haar rijden. Maandag hoor ik definitief of zij ook komt. Mochten er weinig bezoekers komen, dan kunnen we altijd nog een robbertje bridgen.

 

Het gevecht is gestreden ik ben weer bij met het blog. Het koste wel de nodige moeite maar om nu te zeggen dat we nu in alle rust verder kunnen is overdreven. Om 11 uur moest ik naar de bank om mijn geblokkeerde pinpas van de stichting te laten deblokkeren. Ik had ook € 4.940,- besteld, want dat bedrag wordt maandag aan 10 van de 11 winnaars, die aan Looier Cash deelnamen, uitbetaald. Kirsten Levis won de hoofdprijs van € 1.500,-; Joke de Korte-Schreuders won € 1.000,-; Eveline van Weijnsbergen € 800,- en de eerste man die een prijs won was Hans van Vianen die maandag € 600,- mee naar huis mag nemen. Ook één der leerlingen had het heel goed gedaan. Joost van der Kolk had zíjn, en het lesgeld van z'n vrouw er dubbel en dwars uit. Zijn prijs bedroeg € 400,-. Op die manier heeft het Looier Biedsysteem leren dus ook zin. De enige die zijn prijs niet krijgt ben ik zelf. Ik had door stress te veel biedfouten gemaakt (een schandelijke 11, terwijl ik er in de A-lijn slechts 5 zijn toegestaan) en daardoor ging de prijs aan mijn neus voorbij. Arjan de Jong (onze arbiter) die ook meespeelde, moet op maandagavond altijd werken. Hij kan daardoor gewoonlijk geen 26 keer meespelen en komt dus niet voor de prijzen in aanmerking. Er is echter één prijs die onafhankelijk van het aantal keren dat je speelt wordt uitgekeerd. Dat is de prijs van € 100,- voor diegene die de minste biedfouten tegen het Looier systeem maakt. Hij was de enige die slechts één foutje maakte. Een record!

 

's Middags eindelijk eens geen oproepkrachten nodig om 'n tafel te completeren. Hoewel Christina Oey niet echt nodig was, speelde ze mee, zodat Arjan zich enkel aan de bediening, arbitrage en het klaarzetten van de taarten kon wijden. Dat geeft heel veel rust en ik ben blij Christina gevraagd te hebben om voortaan als vaste reserve te komen meespelen.

 

In een sterk veld is het moeilijk om met bridge te winnen, maar ook in een zwak veld valt het niet mee. Je bent dan erg afhankelijk van je partner. Als die net van les komt en moeite heeft met bieden, dan kun je heel gemakkelijk in te hoge, maar ook te lage contracten terecht komen. Deze middag stonden de sterren goed en werd ik met 65,08% eerste. Ineke en Martha Horbach werden met respectievelijk 62,70% en 56,35% tweede en derde. Ineke mag daardoor volgende week ook in de A-lijn spelen.

 

Yolanda wilde Dirk de Loor niet in de steek laten, want er was 's avonds Bingo in het Zwanenmeer. Ik ging dus gelijk naar Almere en besloot alleen in New Town te gaan eten. Ik had in tijden geen Babi Pangang gehad en nam die met Chinese thee. Yolanda had me gebeld toen in de auto zat. Ik zet dan gewoonlijk mijn telefoon uit, want ik wil niet afgeleid worden. Ik ben ooit bijna door een beller aangereden en wil niet in de verleiding komen de telefoon op te nemen. Ik heb ondervonden hoe gevaarlijk het is. Ik zat dus al aan tafel, toen ik zag dat ze gebeld had. Die lui van de Bingo waren er om kwart over vijf nog niet en gewoonlijk zijn ze er al om 5 uur. Ze wilde daarom toch met me uit eten gaan. Ze dacht dat ze zich vergist had, omdat de Bingo naar zaterdag wilde verhuizen en dat gaat niet. Toen ik haar belde bleken die lui die de Bingo organiseren toch gekomen te zijn, dus er was niets aan de hand.

 

Na het eten nog even naar 't Steegje voor een thee. Daar komt, zeker op vrijdagavond, langzaam maar zeker de oude ploeg uit Café Almere Buiten weer bij elkaar. Hoewel het boek aan me trok, was het zó gezellig dat ik me liet verleiden tot een 2e thee en toen ook nog een port. Het lukte me daardoor toch niet er een alcoholvrije dag van te maken. Nadien voor de open helemaal in de avonturen van Ayla en Jodalar opgegaan. Ik kan me helemaal in zo'n verhaal verliezen. Heerlijk!


top

Donderdag, 18 januari 2018

Donderdag 18 januari 2018

Toen ik rond enen in bed stapte voelde ik iets hards aan het voeteneind. De oude oplader met snoer en al. Ik vermoedde al dat ik hem, als ik een nieuwe had gekocht terug zou vinden. Hij kon eigenlijk niet weg zijn, want ik was nergens geweest. Ik had het bed kennelijk niet ver genoeg terug geslagen om te kijken of hij daar lag.

 

Mijn persbericht over het gratis lidmaatschap tot 1 oktober 2018 van de Advocaat-Drive op dinsdagmiddag is in het 'Noord-Amsterdams Nieuwsblad' terechtgekomen daar ben ik erg blij om, want dat geeft moed. Ik moet namelijk ook een persbericht voor de Veiling-markt van zaterdag 27 januari te versturen. Daar moet ik gelijk aan beginnen, want Yolanda heeft van een journaliste van de Echo ooit te horen gekregen dat als het Zwanenmeer iets te melden had, ze bij haar terecht kon.

 

Aangezien ik nummer 25-1 van Looiernieuws de komende week ook uit wil geven heb ik het eerst als stukje voor mijn tijdschrift geschreven. Het is dan makkelijk tot een artikel voor de krant om te vormen. Zo sla ik twee vliegen in een klap, want ik red het anders niet. Een pikant detail in het stuk kon ik in het persbericht niet kwijt, maar dat kan ik in mijn eigen tijdschrift, waar ik minder rekening met gevoeligheden hoef te houden, gewoon noteren. De ongekuiste versie van het persbericht ging als volgt:

 

Drie keer Scheepsrecht.

Het Zwanenmeer moet ‘s winters op de laatste zaterdag van de maand zinderen! Er wordt gepoogd dan een Veiling-markt van de grond te krijgen, maar dat valt niet mee. Er zijn fantastische koopjes te scoren, want de Looier die het initiatief nam, heeft nog een pakhuis vol spullen die verkocht moeten worden.

 

de Looier gaat ontspullen!

Hans Becker organiseert daartoe een Veiling-markt voor kunst, antiek en curiosa. De markt gaat om 11 uur open. Als die rond 16 uur sluit, begint de veiling. Er wordt een selectie gemaakt van spullen die niet meer naar de opslag terug gaan. De kunst en het antiek dat door de Looier wordt ingebracht start, ongeacht de waarde, met een begin-bod van één Euro. Is er weinig of geen interesse en wordt er niet tegengeboden, dan krijgt de eerste en enige bieder dit stuk dus voor die ene piek! 

 

sigarettenkoker

Om de veiling aantrekkelijk te maken, worden er ook artikelen van grote waarde voor één Euro aangeboden. Ryanair is ook heel groot geworden omdat zij in de beginjaren regelmatig vluchten voor één Euro aanboden. Iedereen sprak daarover. Een betere reclame kun je niet hebben.

 

Ook de markt die vóór de veiling gehouden wordt is aantrekkelijk. Daar worden alle geprijsde artikelen voor de halve prijs verkocht. Dat geldt natuurlijk enkel voor artikelen die de Looier aanbiedt, want mensen kunt er voor € 10,- een tafeltje huren en dan bepalen zij de prijs.

 

Wat er geveild wordt blijft geheim. 

Het zal een verrassing zijn welke spullen er ter tafel komen. Dat gaan we niet verklappen, anders wordt er daarvan tijdens de markt niets verkocht. Enkel de publiekstrekkers, waarmee geadverteerd wordt, zijn bekend. Als die tussen 11 en 16 uur niet voor de halve prijs verkocht worden, gaan ze zeker onder de hamer.

 

Eén van de topstukken waarmee geadverteerd wordt is een zilveren sigarettenkoker. Deze werd vermoedelijk gemaakt voor een Engelse Lord die er in celluloid twee afbeeldingen op liet aanbrengen. Zijn jachthonden op de ene en zijn maîtresse met ontbloot bovenlijf op de andere helft van de afsluitklep. Ik kan me zo voorstellen dat hij zijn vrienden, als ze na het diner naar de rookkamer gingen, zijn mooiste bezittingen wilde tonen. Hij haalde dan besmuikt de koker uit zijn zak en bood nonchalant een sigaret aan.

 

Als u nieuwsgierig bent en de afbeelding op de andere helft wilt bekijken, moet u zaterdag 27 januari naar de markt komen. De normale prijs van dit topstuk uit de koker-collectie is € 450,-. Tijdens de markt betaalt u slechts € 225,-. Als de koker bij opening niet gelijk verkocht wordt, kunt u hem komen daar zaterdag de 27ste januari met eigen ogen bewonderen! Is hij om 4 uur nog niet weg, dan wordt hij geveild met een startprijs van één Euro. Ik kan niet voorspellen hoeveel er voor geboden wordt, maar misschien heeft u geluk en krijgt u hem nog goedkoper. Houdt er wel rekening mee dat u boven het geboden bedrag 10% veilingkosten komen!

 

Natuurlijk wordt er van alles aangeboden, want we verwachten meer standhouders. Wat zij meebrengen weet ik niet, maar de spullen uit de Looier-voorraad zijn op zich al interessant genoeg.

 

Mensen die een tafeltje huren, kunnen ook spullen laten veilen. De kosten zijn 10% van de startprijs. Als die startprijs € 1,- is betaalt u dus slechts € 0,10 om het artikel ter tafel te laten brengen. Het opgeld wordt eveneens heel laag gehouden: klanten die iets kopen betalen 10% opgeld.

 

Standhouders mogen vanaf 10 uur hun tafel inrichten. De uren voor de veiling kunt u beschouwen als kijkdag. Zorg dat u er bij bent zaterdag 27 januari.


top

Woensdag, 17 januari 2018

Woensdag 17 januari 2018

Ben ik verslaafd? Ik kan dat boek maar niet wegleggen. Gisteren vielen mijn ogen toe, terwijl ik aan het lezen was en toch ga ik door. Ook stel ik andere dingen uit als ik een spannend boek in handen heb. Gewoonlijk begin ik daarom als ik veel te doen heb niet in een nieuw boek, maar 'De Aardkinderen' is een serie van 4 boeken. In Italië ben ik aan het eerste begonnen. Schrijfster Jean M. Auel, beëindigde haar boeken 'De Stam van de Holebeer' en 'De Vallei van de Paarden' steeds met een 'cliffhanger' en dan ben ik verkocht. Ik moet weten hoe het verder gaat. Er volgen er na die serie van 4 nog 2. Ik weet niet of de verhaallijn ook in dié boeken doorgezet wordt,

maar mocht dat zo zijn dan krijg ik het de komende tijd heel druk.

 

De oplader van mijn computer is niet te vinden. Het hele huis afgezocht en dat houdt uiteindelijk op. Yolanda gevraagd of zij in het kantoor wilde kijken. Ook daar lag hij niet. Uiteindelijk kan ik niets doen als de computer lege batterijen heeft. Ik moet een nieuwe oplader kopen. Ik nodigde Yolanda uit om bij Cibo en Vino aan de Elandsgracht in Amsterdam te eten. Dat is vlak bij de Apple-store op het Leidseplein waar ze die opladers zeker zouden hebben. De winkel is tot 10 uur open. Ze vond het een goed idee, maar ik ging eerst nog even langs het pakhuis om te kijken of het snoer met de oplader, dat best een groot bezwaai is, misschien tussen de kerstspullen beland was. Ook daar vond ik niks. Toen ik bij Yolanda was om haar op te halen, nog even bij het Zwanenmeer langsgereden om met eigen ogen te zien of ik het onnadenkend op een andere plaats had neergelegd, maar ook ik zag het niet liggen. Op naar het centrum

 

Er was betrekkelijk weinig verkeer. We stalden de auto in de parkeergarage en liepen naar het Leidseplein. Omdat ik gehoord had dat Lindeman het pand waar de bridgeclub vroeger speelde grondig aan het verbouwen was, wilde ik er langslopen en poolshoogte nemen. Er was, sinds de vorige keer dat ik er langs was geweest, nauwelijks iets gebeurd. De prachtige teakhouten parketvloer was gesloopt en de kale balken lichtten gelig op in de straatverlichting. Ik was zo intensief aan het gluren, dat ik Gillis en Arjan, die daar nog steeds wonen, pas opmerkte toen Gillis me gedag zei. Hij had een capuchon op en daardoor herkende ik hem in eerste instantie niet. Bovendien was ik te zeer in mijmeringen over de bridgeclub en haar geschiedenis verzonken. Na ook Arjan gedag gezegd te hebben zijn we doorgelopen. Bij Café Chaos meende ik de eigenaar te zien toen ik door de glazen deur naar binnen keek. Het was wel iemand met een kale kop en een bril op en hij zat op zijn gebruikelijke plaats, maar Dolf was het niet. We liepen door en waren nauwelijks op de brug of Wil, die in het piepkleine keukentje heerlijke maaltijden weet te bereiden, stormde naar buiten om ons Gelukkig Nieuwjaar te wensen. Hartverwarmend! We moeten snel weer eens van haar kookkunst gaan genieten.

 

Bij Apple werden we in een mum van tijd bediend. Ruim € 100,- koste dat grapje en toen op naar Cibo en Vino. Zij waren gelukkig open, want in Januari willen eetgelegenheden nog wel eens gesloten zijn, maar de eigenaresse, haar man Luigi noch haar zoon Roy waren aanwezig. We werden door een hip meisje bedient dat er fantastisch uit zag en dat zich niet liet afleiden. Ieder op zijn beurt. Het duurde daardoor even voordat we de bestelde wijn kregen, want het was redelijk druk. Veel mensen komen daar afhalen. Wij niet, wij willen rustig zitten, wat praten en bediend worden. We namen allebei Lasagne. Ik een lasagne melanzano (aubergine) en Yolanda een gewone. Ook al waren de eigenaars er niet het smaakte als vanouds.

 

Het uitrijden uit de parkeergarage werd een drama. Ik vond al dat de bocht vreemd liep, want ik heb er al tientallen jaren mijn auto geparkeerd. Vroeger stalde ik hem op de derde verdieping. Toen waren de eerste 2 verdiepingen voor kortparkeerders gereserveerd. Nu ik geen abonnement meer heb en zelf kortparkeerder was, zette ik hem op de eerste. Er was daar naast de liftkoker een mooi plaatsje vrij. Als ik bij het wegrijden eerst achteruit reed, kon ik gelijk naar buiten. Ik nam de draai te kort en zonder dat ik er erg in had reed ik via de oprit in plaats van de afrit naar beneden. Ik werd een spookrijder! Voor het hek had ik zekerheid. Ik zat fout. Nu zijn mijn kwaliteiten om achteruit te rijden sowieso al slecht, maar nu ik en achteruit en omhoog en een scherpe bocht naar links moest draaien liep ik keer op keer vast. Tot overmaat van ramp kwam er een auto de oprit op. Het zweet gutste langs mijn gezicht en toen ik er eindelijk was reed ik weer te ver door waardoor ik op weg naar de tweede verdieping ging. Ik moest weer terug en gelukkig lagen we toen op koers.

 

Terug in Almere kon ik eindelijk weer achter de computer en ook mijn boek bracht me afleiding.


top

Donderdag, 16 januari 2018

Dinsdag 16 januari 2018

Sorry het was te hectisch en ik miste de tijd om aan mijn blog te werken. Er kwam van Nello een emotionele mail uit Italië. Hij werkt daar als een paard, neemt nooit vakantie, loopt zonder naar de dokter te gaan met pijn in zijn lijf en wijdt dat dan aan stress. Hij schreef dat hij klachten met zijn lever had, eten niet binnen hield en toch steeds een opgeblazen gevoel had. Nello is ontzettend belangrijk voor me. Na de ervaringen met Barry, die ook nooit naar de dokter wilde en plotseling geheel onverwacht met kanker in het ziekenhuis belandde en binnen een week overleed, schokte deze mail me ontzettend. Jullie begrijpen dat daarop een uitgebreide correspondentie volgde en omdat je in dit soort kwesties elk woord op een goudschaaltje moet wegen, ben je tijden met die mailtjes bezig. Je komt dan niet aan andere zaken toe. Een blog kan dan wel even wachten.

 

Het was een geluk dat Marco niet kom komen, want daardoor had ik een paar uurtjes meer om mijn correspondentie te voeren. Kwart voor één was ik in het Zwanenmeer. We kwamen één speler tekort en er waren twee opties:

  1. Een bellboy of callgirl oproepen en met 2 tafels spelen.
  2. Met één tafel spelen die Arjan dan kon bedienen.

De keus was aan Yolanda. Mij maakte het niet uit, ik had werk genoeg. Zij koos voor spelen. Greet Roos werd opgebeld en kwam gelijk. Elisabeth Hanga en John van der Does deden mee. Zij hebben de lessen op vrijdagmiddag gevolgd en zijn fanatiek bezig. In zo'n klein veld is de geluksfactor veel groter, maar desondanks vond ik het heel knap dat zij als tweede eindigden. Yolanda en ik werden eerste. Belangrijker was dat iedereen een hele leuke middag had.

 

's Avonds was er maar één tafeltje. Marja en Daniel Vreeling speelden. Met Arjan en mij werd geloot wie er met wie zou beginnen. De kaarten worden dan op tafel uitgespreid en iedereen kiest er één. De hoogste wordt Noord en diegene die de op één na hoogste kaart getrokken heeft wordt zijn partner. Ik pakte schoppen aas op. Een hogere kaart is er niet en Marla had de op één na hoogste. Het werd een genoeglijk avond en de robbers werden in betrekkelijk rap tempo gespeeld. De tweede ronde speelde ik met Daniel en Arjan had Marja als partner. Daniel heeft moeit om te accepteren dat een bepaalde speelwijze soms de voorkeur verdient. Hij speelt nauwelijks enkele maanden en dan is het spel nog moeilijk te doorgronden. Jammer genoeg kon ik het hem niet goed genoeg uitleggen. Precies om 10 uur was de tweede robber gespeeld en wilden onze gasten stoppen. Ik had 80 cent verloren en stond onderaan. Arjan had 80 cent gewonnen. Marja en Daniel verrekenden hun winst en verlies van 20 cent onderling. Marka vertelde dat zij het geld niet wilde.

 

Thuisgekomen pakte ik mijn boek weer op. Ik kon er niet mee stoppen.


top

2018 © de Looier bv