Suitesnieuws

Looier Suites PDF's

Suites-Zoek-kaart-S.Carlo.pdf (0.6 Mb)
Suites-Zoek-het-Hotel.pdf (0.6 Mb)



Donderdag, 18 juni 2015

Albergo Ristorante San Carlo na ruim 7 jaar zwoegen

De glorie van het verleden past bij antiek. Een oud romantisch hotel is daarmee verwand. De Looier vond zo'n hotel in Italië en kocht het in januari 2008. 'Albergo Ristorante San Carlo.' is nu, naast Bridgeclub de Looier, een tweede kroonjuweel.

Tijd voor een balans.



Je denkt met enkele eenvoudige verbouwingen een nog aantrekkelijker hotel te kunnen realiseren. Extra gasten uit Nederland zullen voor een betere bezetting zorgen. Je gaat enthousiast aan de gang en... het loopt heel anders.
Het hotel ontleent zijn bestaansrecht aan 'de Terme di San Carlo.' Het is er dankzij dat helende water. Het kuuroord zou ook 's winters open gaan, maar het ging failliet. Mensen die voor de bron kwamen moesten zich met gebotteld water tevreden stellen. Zij misten de aandacht van artsen en zochten elders oplossingen voor hun problemen. De prachtige tuin raakte in verval en de toch al slinkende groep gasten, die veelal in ons hotel logeerde, droogde bijna geheel op. Ook bridgers uit Nederland lieten het afweten en Italianen kennen die cultuur van bridgereisjes niet. Bovendien sloeg de crisis toe en moesten de prijzen omlaag! In het kort de stand van zaken.
Er moet een nieuwe doelgroep gevonden worden. Het hotel is de ideale uitvalsbasis om de ons omringende cultuurschatten met dagelijkse uitstapjes te bezoeken. Onze pijlen zijn nu gericht die doelgroep gericht. Er werd daarom de afgelopen jaren flink geïnvesteerd om aan de eisen van de tijd te voldoen. Alle kamers werden van telefoon voorzien, kregen kluisjes, haardrogers en koelkasten maar er gebeurde veel meer.

Albergo Ristorante San Carlo wilde mooiere ruimere kamers en een grotere variatie aan mogelijkheden bieden. Er werd in een honeymoonsuite gerealiseerd, kwam er een stilte vleugel, een kamer voor rolstoelgebruikers, twee kamers met zonneterras, enkele kamers kregen een Jacuzzi en in andere werd de badkamer vernieuwd. We zijn er nog steeds niet. Er blijkt behoefte aan éénpersoons kamers. Deze winter bij de jaarlijkse verbouwing wordt er een tweede gerealiseert.

Het zonneterras van de kamers 35 en 36 in Albergo Ristorante San Carlo.

De komende winter zal er in de goedkopere kamers worden geïnvesteerd. De badkamers daarvan moeten hoognodig gerenoveerd worden en we willen een kamer voor kort verblijf inrichten. Er is dus nog veel werk te doen. De crisis lijkt voorbij en gasten kunnen vanaf 1 mei weer terecht.
Kom langs, we zijn tot eind september open. Hans Becker zal u de laatste verbeteringen graag tonen en als u iets bij ons gebruikt, dan krijgt u (als Nederlandse sprekende gast) zijn boek: 'Buon Natale in Antona' cadeau. Kijk echter niet vreemd op als u een bouwvakker tegen het lijf loopt.


top

Zondag, 10 mei 2015

Huis in Toscane te koop!

Naast een hotel in San Carlo Terme bezit de Looier in het nabij gelegen Antona twee vakantiehuizen. Zij zijn in 5 appartementen opgedeeld. Omdat het runnen van het hotel alle aandacht opeist, worden die appartementen nu te koop aangeboden.

Antona, een pittoresk bergdorp, op ± 400 meter hoogte, dat op de Ligurische zee uitkijkt.

Antona is een authentiek Italiaans dorpje waar nog nauwelijks toerisme is. Het leven lijkt er sinds 1950 te hebben stilgestaan. Op Piazza San Rocco spelen overdag kinderen en legt men ‘s avonds op het terras bij Rina en Altivano een kaartje.
Antona ligt daar waar de Apuane Alpen uit de Ligurische Zee oprijzen. Tussen de bergen door biedt het plaatsje uitzicht op zee. Verschillende straatjes bestaan er uit trappen. Uw auto moet u daardoor op de parkeerplaats buiten het dorp neerzetten. Misschien is het gebrek aan jachtig verkeer de reden dat dit dorp zo jaren 50 overkomt.

De appartementen zijn in twee oude huizen gerealiseerd en hebben daardoor ieder een eigen karakter en maat. Het kleinste is een studio, of “Mono locale” Zo’n kamer is ideaal als uitvalsbasis. Het is een soort hotelkamer en van alle gemakken voorzien. Naast een moderne douche, een tweepersoons bed, een eettafel met twee stoelen, een geruisloze koelkast en TV is er een met de twee andere appartementen gedeelde CV met warmwaterinstallatie. Koffie zetten is geen probleem, maar als u graag zelf kookt is deze studio geen optie voor u. Dit is een plek voor mensen die uit eten gaan om van de Toscaanse keuken te genieten.
De uiterste vraagprijs is € 50.000,-.

Aan de via delle Scuole ligt een ruim tweekamerappartement met douche en toilet zonder keuken. De kamer grenzend aan het terras zou tot een woonkeuken verbouwd kunnen worden. Marmeren trappen verbinden de etages.
De prijs hiervan bedraagt € 125.000,-.

De woning daaronder heeft een terras in de tuin, een keuken met open haard, een slaapkamer en een badkamer met tweepersoons jacuzzi.
Prijs € 175.000,-.

Een beeldschoon appartement met Italiaans balkon, grote zitkamer, woonkeuken, badkamer met ligbad en een ruime romantische slaapkamer onder het dakbeschot moet € 175.000,- opbrengen.

De laatste woning is geheel gelijkvloers. De woonkamer bevat naast de open haard een keuken. De slaapkamer krijgt haar licht via een tweede buitendeur die aan de achterzijde van het huis gelegen is. De moderne badkamer met ligbad is van alle gemakken voorzien. Deze woning is momenteel verhuurd.

 

Voor alle appartementen is een hypotheek van maximaal 90% beschikbaar. Let op, de aankoopkosten in Italië zijn hoog. De Italiaanse overheid rekent bij overdracht 10%. Ook notariskosten zijn aan de prijs.

Bent u in aankoop van één dezer appartementen geïnteresseerd? Huur een week en bekijk of het u bevalt. Wij bieden potentiële kopers de eerste week een sterk gereduceerd tarief (halve prijs). Wilt u langer blijven, dan moet u voor de extra weken die u huurt de normale prijs betalen. Informatie over de kosten vindt u op de site www.looier.nl onder ‘Suites.’
U kunt ook bellen naar Looier Suites: 020-420 69 88


top

Vrijdag, 13 juni 2014

Fawlty Towers in Toscane!

De Bridgetrip naar Albergo Ristaurante San Carlo begon stralend! Heerlijk weer gezellig op het terras eten en daarna een kaartje leggen. Niets aan de hand.
Het avondeten was echter chaotisch! Er was op enkele tafels gerekend en plotsklaps zat het hele terras vol.
Dan loopt niet alles op rolletjes. Saïd (de kok) moest in zijn uppie een tafel van 2, een tafel van 6, een van 12 en een van 3 verzorgen. Dat kon hij niet aan en de gasten belanden in een aflevering van ‘Faulty Towers!’
Saïd beseft op zo’n moment niet dat er bij een gezelschap van 12 extra onverwachte gasten niet a la carte gegeten kan worden, als je er alleen voor staat. Je moet dan op een eenvoudig menu overstappen, dat werkt makkelijker.
Twee gasten uit Oostenrijk hebben ruim twee uur naar het gedoe gekeken en gingen toen naar bed. Zij moesten het met enkele Campari/tonics doen, maar hebben, naar eigen zeggen, heel erg genoten van al dat gedoe en komen zeker terug.

Ondanks de heerlijke avond, besloten de bridgers de volgende dag geen risico te nemen en zijn in de pizzeria gaan eten. Het was volle maan, zou dat er wat mee te maken gehad hebben?


top

Dinsdag, 30 juli 2013

De folder van ons hotel in Toscane

De folder van Albergo Ristorante San Carlo staat hier op de site, maar is ook in drukwerk beschikbaar.
 

Folder van Hotel San Carlo bij Massa Carrara (MS)

 

 

 








top

Zondag, 24 juni 2012

LAIKA IS ONTHULD!

Een monument voor Лайка, de hond die de ruimte ingeschoten werd.

Op de foto ziet u, naast het beeld, ook 'onze' Laika. Zij stond model en was de aanleiding tot het ontstaan van dit beeldhouwwerk. Vorig jaar is zij overleden.

Burgemeester Pucci van Massa zou komen om het beeld te onthullen. Vrienden en kennissen waren uitgenodigd om bij de plechtigheid aanwezig te zijn en de winnaar van de Becker Bridge Show zou daarna bekend gemaakt worden. Om 5 uur zou de onthulling plaatsvinden, maar er was op dat moment nog niemand. Dat kwam wel goed uit, want de opnames van de bridgefinale waren uitgelopen en ik moest me nog verkleden.

Om tien over vijf druppelden de eerst gasten binnen. Er waren weinig mensen op afgekomen en ook de burgervader liet op zich wachten. Opbellen bleek nutteloos, want hij nam niet op. Zelfs zijn naaste medewerker, die de uitnodiging had doorgegeven en mij verzekerd had dat de burgervader zou komen, kreeg hem niet aan de lijn. Het duurde en duurde, dus besloot ik alvast met de bekendmaking van de winnaar van het bridgetoernooi te beginnen. Op dat moment kreeg Simone Ortori de heer Pucci aan de lijn. Hij kon niet komen, de vergadering was uitgelopen, hij zat nog in Parma en zou het niet meer redden.

De filmploeg stelde nu de kandidaten op. Het publiek moest naar de achtergrond om de prijsuitreiking van de Becker Bridge Show te filmen.
Wie moest nu de onthulling verzorgen? Gelukkig was het baasje van Laika aanwezig en hij wilde best wel. Hij had zich voor deze gelegenheid toch al in een pak strak gehesen en was mede daardoor een waardige vervanger.

Er was een laken om het beeldhouwwerk gebonden en het was nog een hele klus geweest om het oranje lint zo te strikken, dat het beeld, nadat de strik was losgetrokken onbloot werd. Alles was vooraf uitgeprobeerd en het leek na vele keren oefenen eindelijk te werken. Niet dus!
De stof gleed niet over het ruw gehakte marmer. Het werd dus meer uitpakken dan onthullen. Het applaus was er gelukkig niet minder om en nu staat Laika in de tuin en kan iedereen haar bewonderen.


top

Woensdag, 30 december 2009

Een eerste huwelijk in ons hotel

Ons eerste huwelijk 2e kerstdag 26 december 2009 was een groot succes. Zevenenzestig mensen hebben gegeten, gedronken en zich geamuseerd. Om u een kleine indruk te geven hebben we enkele foto's op de site gezet:

Het bruidspaar.

Het bruidspaar kreeg aplaus.

Het bruidspaar en de ouders van de bruidgom.

De bruid tussen de gasten.

Het hoofdgerecht was speenvarken.

Alle gasten kregen een cadeautje.


top

Maandag, 20 april 2009

Eind mei vliegen de glimwormpjes uit!

De zwoelte van de nacht wekte me. Het was nog donker toen ik opstond. Het stukje tuin achter het huis was in duisternis gehuld. De grote bladeren van wilde planten schermden de straatverlichting af. De tuin bestaat uit terrassen, gescheiden door een muur van 'sassi'. In die muur heb ik een bergmadeliefje geplant. Het heeft mijn hulp nodig. Met de plantenspuit maak ik de muur en het holletje waarin het madeliefje huist nat. Als de nevel van de spuit op de muur komt, licht er iets op, een klein lichtgroen vlekje, een glimwormpje. Vuurvliegjes had ik niet in deze tuin verwacht. Ik heb er mooie herinneringen aan. De eerste keer dat mijn echtgenoot en ik naar Toscane gingen, huurden we een appartement op een boerderij. 's Avonds namen we een drankje op het terras en dan vlogen er wel vijf al knipperend rond. Vier jaar later waren ze, met de hond en de zwaluwen, die in zijn hok huisden, verdwenen. Hier heb ik ze teruggevonden. Waarom ze op die boerderij verdwenen zijn, houdt me bezig. Speciaal nu ik zelf bij de exploitatie van Hotel San Carlo en een vakantiehuis in Antona betrokken ben. Teleurstellingen wil ik mensen die hier terugkomen besparen. Daarom wil ik weten waarvan en hoe die beestjes leven. Kan ik ze helpen?

Foto rechts: 'n Glimwormpje gefotografeerd op het terras van
Albergo Ristorante San Carlo, tijdens een zomeravond in mei.


Op het Italiaanse internet vond ik onder 'Lucelle' enkele titels van schrijvers over dit onderwerp. De boekhandel van Massa kon me die geschriften echter niet leveren. Met 'vuurvliegjes kweken' (glimwormpjes zijn de rupsjes waar de vuurvliegjes uit voortkomen) scoorde ik een berichtje dat me een beetje op weg hielp. Vuurvliegjes gebruiken lege slakkenhuizen als behuizing. Zij zijn de vijanden van slakken. In de tuin wordt niet gespoten en hebben wijngaardslakken vrij spel. Vergif is niet mijn stijl. Zouden die vuurvliegjes zich daarom hier nog thuis voelen?

We zijn enkele jaren verder en ik sta nog steeds vroeg op. Tiziano, mijn zwager, is hierheen gekomen om te bekijken of hij de kok van het hotel wil worden. Wij gebruiken 'n kamers van het hotel, want er moet altijd iemand aanwezig zijn. Als ik wakker wordt zie ik In de duisternis van de kamer een flets groen lichtje, af en toe oplichten. Een vuurvliegje, hier in onze slaapkamer? Het moet door het openstaande raam van de badkamer binnengekomen zijn. Ik ga het redden, want hier in de kamer gaat hij zeker dood. Voorzichtig kom ik uit bed, loop op hem toe en probeer hem op mijn hand te krijgen. Hij laat zich niet pakken. Hij zit op de zak van Tiziano's broek die op het schrijftafeltje ligt. Het licht wil ik niet aandoen, want dan zie ik hem misschien niet meer. Maar telkens als ik met mijn hand in de buurt kom lijkt hij in de stof van de zak weg te kruipen. Toch het licht heel even aangedaan: geen vliegje te bekennen. Licht uit en hij knippert even enthousiast als even tevoren. Weer proberen hem te vangen zonder resultaat. Uiteindelijk doe ik de lamp toch maar weer aan en zie nu het lampje van de zaktelefoon van Tiziano, door de stof van de broek heen, groen oplichten.


top

2017 © de Looier bv