de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub

Waarom een dagelijks blog?

Ooit schreef ik "Buon Natale in Antona." Dat boek is nog steeds via onze uitgeverij te koop. Klik hier. Geïnspireerd door de 2 boeken van Hendrik Groen "Pogingen iets van het leven te maken" en "Zolang er leven is" begon het weer te kriebelen en ben ik op  zaterdag 28 oktober 2017  een dagboek/blog gestart. Aangenaam kennis te maken, Hans Becker.

De antiekmarkt die ik 30 Jaar runde is verkocht. De bridgeclubs die daarin gevestigd waren zijn naar het Zwanenmeer aan de Beemsterstraat 491 in Amsterdam Noord verhuisd. Tachtig procent van de leden is opgestapt. Eén club is al ter ziele en één club ligt aan 't infuus. Van het gevecht tot behoud van onze clubs doe ik verslag.

Zaterdag 28 oktober 2017 heb ik me ook weer op het antiek gestort en een veiling/markt georganiseerd. Die start leek me een goed moment om dit dagboek te beginnen.

Het hotel in Toscane is een derde loot aan de Looier stam. Van de problemen daar deed ik soms verslag in Looiernieuws. Veel wetenswaardigheden zijn echter niet opgeschreven. Deze zullen in de vergetelheid verdwijnen. Dat zal me niet nog eens gebeuren. 


Ga hier naar het YouTube-kanaal voor de video-teksten van dit blog door EvertJan Vonk met beelden verluchtigd.


Voor Uitgeverij-bestellingen: klik hier >



Zaterdag, 6 oktober 2018

Zaterdag 6 oktober 2018. Tijd 9 uur, gewicht 76,6 kg.

Nu de oven gemaakt was, moest hij worden uitgeprobeerd. We gingen dus inkopen en dat vindt Nello leuk. Alles neemt hij in handen, bekijkt of hij er iets in ziet en legt het dan terug. Toch hadden we, om die twee broodjes af te bakken en een lunch te verzorgen, voor ruim 40 Euro ingekocht. Omdat ik over de haagwinde in de tuin geklaagd had, wilde Nello naar de Gamma om een zand-zeef te kopen. Die hadden ze niet. Hij wilde toen er toen zelf een maken. Zijn plan was de grond van de tuin te zeven en zó de wortels van de Haagwinde te verwijderen. Omdat die plant ook bij de buren en onder de stijger zit heeft dat weinig zin. Hij woekert zó snel dat je hem in een mum van tijd terug hebt. Ik raadde het hem af. Daarna op naar werd er een bezoek aan het tuincentrum van Buiten gebracht, want ik wilde er nog een Physalis bijkopen. Die plant wordt in het Nederlands 'Chinese Lampion' genoemd. 


Toen Nello langs de bollen kwam, die nu de grond in moeten, raakte hij niet uitgekeken. Er was een aanbieding van 2 zakjes voor de prijs van één en op dat ene zakje kreeg je ook nog eens korting. Uiteindelijk werd er voor ruim € 100,- aan bollen, varens en kleine plantjes voor de bloembakken op het terras van het hotel in Toscane ingekocht. Nello kan als hij terug komt aan de slag en de tuin zal er in het voorjaar prachtig uitzien. 


Na de brunch had ik het moeilijk en ging even een tukje doen. Nello ging in de tuin aan de slag. Met een klein schepje woelde hij de hele grond open en trok de witte wortels van de haagwinde er uit. Toen ik wakker werd lag er een hele berg wortels op de weg. 


WAD, werd zó veel besproken, dat ik die film wilde zien. We moesten echter eerst eten en besloten bij Tarik krabbetjes te nemen. In Almere Stad zit Kinepolis, een grote bioscoop met verschillende zalen. Ik hoopte dat ze "WAD: overleven op de grens van water en land" zouden draaien. Die draaiden ze echter op zaterdag enkel als middagvoorstelling. We kozen toen 'A Star is Born' met Lady Gaga en Bradley Cooper. De film was op TV besproken en had daar een heel goede recensie gekregen.


Bradley Cooper in: "A star is born."Bradley Cooper, die ik evenmin als Lady Gaga kende, stal gelijk mijn hart.

 

Voor het NRC van 2 oktober schreef André Waardenburg een artikel dat mijn gevoelens over de film perfect vertolkt: "De vierde versie van het klassieke verhaal over de tumultueuze liefde tussen een opkomende en neergaande ster maakt onomstotelijk duidelijk dat Bradley Cooper kan zingen en Lady Gaga kan acteren. Het regiedebuut van acteur Cooper toont bovendien aan dat hij een prima regisseur is. Met de opening van A Star is Born geeft hij meteen zijn visitekaartje af." De film liet bij mij de traantjes regelmatig vloeien en Lady Gaga, die ik nooit gezien had, al had ik wel liedjes van haar gehoord, verbaasde me met haar sensuele stem en geweldige acteerprestatie.



Vrijdag, 5 oktober 2018

Vrijdag 5 oktober 2018. Tijd 9 uur, gewicht 75,2 kg.

Ik was laat. De waarde van mijn portefeuille daalt weer eens in sneltreinvaart. Wereldhave staat op een dieptepunt. Ik probeer 14 Call-opties met een uitoefenprijs van € 36,-, waarop ik dikke winst heb, voor 6 cent terug te kopen. De aandelen die ik bezit verkopen kunnen dan verkocht worden. Daarvoor in de plaats kan ik call-opties kopen. Op die manier komt er kapitaal vrij. Over 2 weken lopen er put opties af. Door de snelle daling van aandelen waarop ik put opties heb uitgeschreven, is de kans groot dat ik er veel meer aandelen toegewezen krijg dan waarop ik rekende. Met de vrijgekomen pecunia kan ik die aandelen dan betalen. Het nadeel is dat ik dan het dividend misloop. Wereldhave betaalt 4 keer per jaar uit en heeft in 2017 totaal € 3,08 uitgekeerd. Het is een vastgoed fonds en heeft een vrij constante kasstroom. Als ze over dit jaar weer zo'n 3 Euro uitbetalen maak je ruim 10% op je geld. Ik ben dan ook niet erg blij met mijn beslissing en... Ik heb nog 2 weken de tijd!

Het sluiten van mijn positie in die Calls lukt niet gelijk en ik besluit eerst mijn order in te trekken en de benodigde call opties vast aan te schaffen.

De call september 2019 met een uitoefenprijs van € 26,- kost nu € 3,45. Het vreemde is dat ook de juni call 2019 € 3,45 kost. Als ik de aandelen inkoop wordt de aankoopprijs € 29,47. Dat is slechts 28 cent premie voor het recht dat aandeel tot de 3e vrijdag in september voor € 26,- terug te kopen. Ik verwacht dat het fonds het komende jaar wel ooit boven de € 29,50 zal stijgen. Vandaag rond half 10 was het naar € 29,19 gezakt. Omdat ik geen haast heb en Wereldhave zó onwaarschijnlijk laag staat, besluit ik mijn aandelen nog even vast te houden en nog niet te verkopen.

Voor vandaag had ik een gratis proefles aangekondigd. Die is, in verband met het stoppen van de vrijdagmiddag-club, naar dinsdagmiddag de 16e verplaatst. We delen dan de DVD-Bridgecassette uit. Het kan het zijn dat mensen er op de site over gelezen hebben. Als die op de stoep staan, zal Arjan die proefles geven. Toch wil ik eventuele nieuwe bridgecursisten graag ontmoeten. Ik neem daarom snel een bad, kleed me aan en sta om kwart over 12 in het Zwanenmeer.

Verschillende leden van de vrijdagmiddag-club spelen nu bij de Groene Brug, de enige club die nu op vrijdagmiddag in het Zwanenmeer speelt. Ook Jopie Blokziel heeft een partner gevonden. Zij speelt voorlopig met Elisabeth Hanga. John de man van Elisabeth, is na zijn operatie nog wat zwakjes en wil nog niet zo veel spelen. Ik ben blij voor Jopie, want als ze eenmaal aan de Groene Brug gewend is, zal ze de vrijdagmiddag-club van de Looier nauwelijks missen.

Ondanks de gratis DVD-cursus-Bridge die ik op deze proefles uitdeel, kwam niemand op de les af. Ik ben toen terug naar Almere gegaan. Nello, de aannemer die 's winters het hotel opknapt en runt, komt een oven in de keuken installeren. Arjan nam de rest van de middag vrij.


Ik bracht een pakje met handdoeken, die een Nederlandse gast van het hotel vergeten was, naar de Post, nam wat te eten mee en lunchte met 2 pistoletjes met kaas en jam. Het was ondertussen half vier en ik keek nog even naar mijn portefeuille. Wereldhave is naar € 30,36 gestegen. Het lukt me 20 opties met een winst van 91 cent te verkopen, dan daalt het aandeel weer en stop ik met de verkoop. Ik heb nu nog 180 call opties in portefeuille. Kijken wat de koers maandag doet. Wereldhave gaat 23 oktober ex dividend. Gewoonlijk loopt de koers tegen die tijd op. Ik maak me dan ook geen zorgen. In 2 weken tijd kan veel gebeuren en de winst op die 20 opties heb ik binnen. Het was grote mazzel dat die 14 calls, toen de koers daalde, niet gingen en ik besloot die call opties vast aan te schaffen. Toen de laatste 10 calls tegen een vraagprijs van € 4,30 niet verkocht werden, ben ik in de tuin gaan werken.

Nauwelijks was de eerste spade, om de wortels van de haagwinde te verwijderen, in de grond gestoken of Nello stond achter me. Wat een verrassing. Ik had hem veel later verwacht. We gingen gelijk naar de keuken om hem te laten zien wat de bedoeling was. We besloten naar de opslag te rijden om de oven, die hij zou inbouwen, op te halen. Bij de garage aangekomen, bleek het een gastoestel te zijn. Ik was in de veronderstelling dat het een elektrische oven was. Helemaal voor niets uit Italië gekomen. Wat een pech. We reden naar huis. Thuisgekomen haalde hij de kapotte combi uit de ombouw. Een nieuw gelijksoortig apparaat kost € 999,-, maar wie heeft zo'n apparaat op voorraad. Nieuwsgierig als hij is, bekeek Nello eerst wat er aan de oven mankeerde. Hij mat alles door en kwam tot de conclusie dat het misschien enkel aan de condensator lag. Condensatoren drogen na zo'n 15 jaar uit en deze magnetron-oven-combi kwam uit 1992. Hij haalde het onderdeel er uit en we besloten te kijken of Europart nog open was en of ze dit onderdeel in huis hadden. Aansluitend zouden we bij die nieuwe Griek, waar ik met Yolanda zondag zo'n heerlijke biefstuk gegeten had, te gaan eten.

De winkel was open en het onderdeel voorradig, maar het zag er heel anders uit. De verkoper had het modelnummer van de magnetron nodig om een identiek onderdeel te kunnen bestellen. We konden dat nummer zaterdag doorbellen, want hij kon het toch niet voor maandag bestellen. Op weg naar 'Alexandros' kreeg Nello een ingeving. Hij wilde het onderdeel dat ze voorradig hadden kopen en kijken of de magnetron voor de rest in orde was. We gingen terug en hij kocht die condensator voor € 13,99.

MezedesBij de Griek was het vrij druk. Gelukkig was er een tafeltje bij het raam vrij. We bestelden Mezedes, 'kleine' hapjes die je onbeperkt kon bestellen voor € 21,50. We kregen een fantastische culinaire doorsnede van de gerechten die ze serveerden. Eerst 3 koude schoteltjes, één met kruidenboter, één met kaas en één met tonijn salade. Daar werd versgebakken stokbrood bij geserveerd. Toen 3 warme voorgerechtjes, 'n met kaas gevulde tomaat en 'n gehaktbal in rode saus. Het derde gerecht ben ik kwijt. Daarna een soort van shoarma schotel, 'n spies met heerlijk mals vlees met saus, frites, groente en sla. 'We were stuffed' Hierna zou nog vis geserveerd worden, maar we kónden niet meer. Nagerechten moesten apart besteld worden, maar we hadden genoeg. In 't Steegje namen we koffie en thee waarna we voldaan op huis aangingen.

Nello ging gelijk met de oven in de weer. Bij de Griek had hij de onderdelen al keer op keer in handen genomen, bekeken en opnieuw vergeleken. Hij popelde om aan de slag te gaan. Nu probeerde hij het nieuwe onderdeel te monteren. Ik maakte de open haard aan, zette muziek op en schonk port in. Na een half uur brandde de digitale klok weer. Hij had het voor elkaar! De oven werd gemonteerd en terwijl ik doodmoe in bed dook trok Nello zich in de televisiekamer terug en ging nog wat zappen. De sterren stonden bijzonder goed vandaag.


Donderdag, 4 oktober 2018

Donderdag 4 oktober 2018 Om 11.15 uur woog ik 75,6 kg.

De hijskraan staat.Reinier stond om 9 uur voor de deur. Eindelijk wordt het glazen puntdak dat lekt opnieuw gekit. Daar ben ik blij mee. Maandag komt er een bedrijf de lichtkoepel bekijken. Zij maken een offerte om een nieuw glazen puntdak in aluminium te construeren. Ik heb een fotoalbum met een serie foto's hoe de vorige punt geplaatst werd. Daarvan zal ik er jullie enkele tonen. Daaruit blijkt dat het nog een hele operatie zal worden.


Een bijzonder rijtjeshuis.

Huizen op het water.


Het dak gaat eraf.

Het dak wordt gelicht.


De ruiten worden gezeemd.

De ruiten zijn gemonteered.


De ruiten worden gezeemd.

Vol verwachting klopt ons hart.


Het nieuwe dak hangt aan de kraan.

Het glazen puntdak wordt geplaatst.


De windvaan wordt geplaatst.

De windvaan vormt het sluitstuk.



.




Woensdag, 3 oktober 2018

Woensdag 3 oktober 2018. Tijd 6 uur, gewicht 76,4 kg.

Ik blijf twijfelen aan de weegschaal van Yolanda. Het was weer zo'n dag met een gaatje. Er komt niets uit je handen en je zit wat achter je computer te klungelen. De transformator die niet genoeg power voor mijn halogeen lampje levert wilde ik ruilen, vergat de oude mee te nemen en kocht een nieuwe bij Europart in Almere Buiten. De verkeerde kon ik later terugbrengen. 


De draadjes werden aangesloten en ik stak de stekker in het stopcontact. Een vlam en de stroom viel uit. Kortsluiting! Ik begreep niet wat er aan de hand was, schroefde de aansluiting met de lamp los en ging gelijk terug naar Europart. Wat een mazzel dat ik het snoer had laten zitten om het smeltpunt op de stekker te laten zien. Wat bleek? Ik had de stroomtoevoer op één der uitvoercontacten aangesloten. De transformator doorgebrand en ik kon gelijk een nieuwe kopen. Toen ik hem aansloot bleek het lampje, hoewel het feller brandde dan voorheen, nog steeds niet genoeg licht te geven om als leeslamp te fungeren. Ik vind het zó vervelend om alweer terug te gaan dat ik de lamp nu als sfeerverlichting zal gebruiken. Ideaal is het niet, maar om nu weer terug te gaan...



Dinsdag, 2 oktober 2018

Dinsdag 2 oktober 2018. Tijd 9 uur, gewicht 75,1 kg.

Ik was rond half 4 uur wakker, maar durfde me toen niet te wegen. Ik vertrouw de weegschaal van Yolanda niet en ik vrees nog zwaarder geworden te zijn. Na enkele uren achter de computer gezeten te hebben kroop ik weer in bed, sliep 3 kwartier, vatte de slaap opnieuw en werd door een nachtmerrie wakker. Zo'n benauwende droom heb ik nog nooit gehad. Ik zat met enkele vrienden op een terras aan een ronde tafel en at een broodje. Er stond een groepje Turken die kennelijk geen plaats konden vinden terwijl er bij ons nog 3 of 4 plaatsen beschikbaar waren. Opeens zaten alle Turken bij mij aan tafel mijn vrienden waren vertrokken en vlak naast me zat een man met een ruige zwarte hond met een witte bef. Ik wilde het beest aaien maar het ontblootte zijn tanden en gromde naar me. Ik voelde me bedreigd en zei dat ik de politie zou roepen. Dan moest ik echter mijn plaats verlaten en dat wilde ik niet, want ik wilde me niet laten verdrijven. Ik werd wakker met moordneigingen.


Vreemd die nachtmerrie. Ik ben dol op Turken. Het zijn prachtige mensen en ik ben er al met verschillende intiem geweest. Met Yolanda heb ik een kerst-bridge in Alagna door gebracht, ik ben verschillende keren in Istanbul geweest en vind het een prachtig land. Waarom krijg ik er nu een nachtmerrie van? Curieus.