de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Zaterdag 6 juni 2020. Tijd 8.50 uur gewicht 76,4 kg.

's Morgens is mijn eerste gang naar het taluut aan de wallenkant van de tuin om te kijken of de knoppen van de waterlelies zijn opengegaan. Eén van de eendenfamilies, dié met de al wat grotere pulletjes, had het omgewaaide eiland ontdekt. Ze waren er met zijn zessen op aan het grazen en deden zich tegoed aan de aangegroeide schelpjes die nu bereikbaar waren. Op het terras lagen 3 eenden in diepe rust. Eenden schijten je hele terras onder en dat wil ik niet. Naast één van de woerden lag echter iets wits. Hoe kan daar nou iets wits liggen? Zou één der blaadjes van de pioenroos er heen gewaaid zijn? Met deze regen kan ik me dat nauwelijks voorstellen. Toch wil ik het weten. 


Er lagen één eend en twee woerden aan de rand van het terras. Deze 'dame' leeft namelijk in concubinaat. Ik had haar al eerder met haar 2 amants gespot. Zij kan daar weinig aan doen, want als woerden hun zinnen op een eend hebben gezet blijven ze haar achtervolgen. Het bijzondere aan deze 'familie' is dat de woerden elkaar lijken te tolereren. Bij mijn komst op het terras ze vlogen niet gelijk de Fluittocht in, maar bleven afwachtend zitten. Als een grote mat glanzende parel lag naast één der woerden een ei. De eend had geen nest en haar ei op mijn terras gelegd. Daar had ik wel een stukje brood voor over. Bruin volkoren, daar zijn eenden, zwanen en meerkoeten gek op en ook deze 'familie' vormde daarop geen uitzondering. Zij heeft mij met dat ei te omgekocht en heb nu inwoning. 's Middags kwamen ze terug en lagen op het terras voor hun middagdutje. Zou ze morgen weer een ei voor mijn ontbijt leggen?


 terug