de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Woensdag 14-10-2020. Tijd 8.00 uur gewicht 75,3 kg.

Het 'muurtje,' meer een warrige hoop stenen, is af. Het lijkt stabiel. Voor mosselen zijn kris kras op elkaar gestapelde stenen misschien wel aantrekkelijker. Het is afwachten of ze zich aan die stenen gaan hechten, want degene die ik vond, bevonden zich op een diepte van zo'n anderhalve meter. Het 'muurtje' steekt even boven de waterspiegel uit. De bovenste rij bestaat uit rotsblokjes. Dat natuursteen heb ik eveneens met veel moeite opgedoken. Morgen ga ik de grote mossel, die vol kleintjes zit en enkele dagen geleden is opgedoken, opzoeken. Hopelijk is hij nog te vinden. Ik heb hem in het water achter het muurtje gedeponeerd. Als hij gevonden wordt maak ik er een foto van. Dat wordt dan een selfie met in de de achtergrond de zeilboot die geveild wordt. Dan kunnen jullie gelijk zien hoe die er nu bij ligt.


Er was weer iemand die zegt het hotel te willen kopen. Per e-mail had hij om mijn telefoonnummer gevraagd. Het gesprek duurde ruim een kwartier, maar toen ik € 250,- als aanbetaling vroeg om er zeker van te zijn dat hij serieus was krabbelde hij al wat terug. Ik heb hiermee misschien eindelijk een manier gevonden om het oeverloze gelul over een overname te voorkomen, want als ze een aanbetaling van € 250, al niet zien zitten, dan kun je het denk ik wel schudden. Toch heb je als 78-jarige geen keus. Je bent een man van de dag. 'n Beroerte, covid-19 het is zo gebeurd en wat dan? Mijnheer wil nu per e-mail corresponderen. Dat scheelt hem €  250,-. Dat mailtje heb ik dus maar gestuurd, je weet maar nooit.


Omdat het vandaag de laatste dag is dat de café's en restaurants geopend zijn, wilden Yolanda en ik daar nog even gebruik van maken. De  kok van Hazel's Kitchen, die nu naast bezorg-maaltijden ook een restaurant in het vroegere pand van 70-80's beheert, had ik gisteren gebeld en gevraagd er iets feestelijks van te maken met lamsrak, vooraf Hollandse garnalen en begeleid door een half flesje Champagne. Vooraf hebben we afscheid genomen van onze vrienden in Café 't Steegje en erna zijn we naar Lucky gegaan om Taric voor de komende tijd sterkte te wensen. Tijdens de thee bij Taric stortte ik in. We zijn gelijk naar huis gegaan en zijn in bed gekropen. Ik viel als een blok in slaap.


 terug