de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Vrijdag 5 april 2019. Tijd 6.25 uur, gewicht 74,8 kg (weegschaal Yolanda).

Gelukkig is het gisteren gelukt ruim 'n kilo kwijt te raken. Als ik één kilo bij het gewicht dat de weegschaal van Yolanda aangeeft optel, weeg ik nog 1,2 kg lichter. Hoera! Ik ben benieuwd hoe lang dat beklijft.


Vanmorgen vond ik een e-mail van Hanne van Ballegooien in mijn box. Daar werd ik erg blij van. Zij had om info over haar NBB nummer gevraagd en daarover had ik haar uitgebreid geïnformeerd. Ze schreef terug:

Beste Hans,

Bedankt voor de heldere uitleg. Ik kijk even naar het NBBnummer op de wikkel van het bridgeblad. Een paar weken geleden ben ik Arjan tegengekomen bij het Witte Huis. Ik speel daar op dinsdagavond en het niveau is erg hoog. Soms te hoog maar een enkele keer kan ik behoorlijk goed meekomen. Het spel vind ik nog steeds erg uitdagend en ik ben blij dat jij me de beginselen hebt kunnen aanleren. 

Hartelijke groeten,

Hanne


Jammer dat die leuke meid niet bij ons verder gegaan is. Het had de hele Robberclub van dinsdagavond een stimulans kunnen geven. Door het verdwijnen van leerlingen naar andere clubs moeten we elke keer opnieuw van meet af aan starten. Na mijn Italiaanse maanden hoop ik half september opnieuw een begin te kunnen maken. Als er dan geen groep spelers ontstaat die wekelijks komen robberen, dan moet ik het vergeten en was alle inspanning tevergeefs. 


Het bridgen met Peter Kee ging slecht. We begonnen met spel 17 en dat ging door mijn eigenwijzigheid gelijk mis. Ik ben noch gelovig, noch bijgelovig, maar in Italië is 17 een ongeluksgetal. In ons hotel in Toscane bestaat kamer 17, net als kamer 13 dan ook niet. Naast 16 ligt kamer 18. Die nummering was al zo toen de Looier dit Toscaanse hotel kocht. 


Na mijn opening met 1♠ gaf Ali Klijzing een volgbod met 2♣. Peter gaf met 2 een relay waarmee hij 11+ punten aangaf en maakte het contract op 4♠ af, nadat ik mijn ♠-kleur herhaald had. 


Ik had een prachtige verdeling. Een 5-kaart ♠ van A, xxxxx, een singelton ♣ Aas, de kleur die Ali had tussengeboden en de maximale14 hoge kaartpunten. Peter beloofde met zijn sprong 13+ punten. Door die singelton zag ik aftroef-mogelijkheden voor mijn lage ♠ kaarten en ik kon het niet nalaten het initiatief over te nemen en vroeg het Azen-bezit van Peter op. 


Officieel heb ik mijn hand verteld. Peter bepaalt het eindcontract, maar nu Peter een opening mee had, waardeerde ik mijn hand, vanwege die singelton Aas in de tussengeboden kleur, op. Ik was bijna verzekerd van een uitkomst in ♣, daardoor kreeg ik gelijk het initiatief en dacht ik een dummy reverse te kunnen spelen. Je aftroevers maak je dan in je hand en de dummy wordt dan de speelkaart. Ik kreeg vleugels toen Peter met 5 op mijn bod van 4SA antwoordde en daarmee 2 azen van gelijke kleur aangaf en bood 6♠. Nicoline Breijs doubleerde en toen de kaart van Peter op tafel kwam werd ik nog enthousiaster en dacht het contract te kunnen maken. Peter had een 4-kaart ♣. Ik zou al mijn kleine ♠ kunnen aftroeven, want er waren in de andere kleuren genoeg oversteek mogelijkheden. Het nare was dat de hoogste kaarten, die Peter in zijn 3-kaart ♠ had, de boer en de 10 waren. Een ♣ uitkomst, overstelen, een ♣ getroefd, oversteken nog 'n ♣ getroefd, weer overgestoken. Nu ging Nicoline in de denktank. Ze troefde niet voor en gooide een  weg. Weer overgestoken. Nu troefde Nicoline hoog voor en ik troefde over met het aas, stak over en speelde de boer voor. Nicoline dekte maar Ali bekende niet. De troeven zaten 5-0 tegen, een kans van zo'n 3%. Ik ging 2 down, deze middag ging het niet worden.


Geen kaart kreeg ik in handen en in de weinige contracten die wij mochten spelen was Peter gewoonlijk de leider. Peter speelt nu ruim een jaar en dan heb je nog te weinig kennis en routine om het in de A-lijn tegen spelers die veel meer ervaring hebben te redden. Dat we met 40,67% met Gerda Homma en John Tielbaard op een gedeelde 9e plaats eindigden en niet als 12e eindigden mag nog een wonder heten.  

 

Yolanda en ik zijn daarna bij Dijks in Watergang, bij Broek in Waterland, gaan eten. Daar ben ik weer 'n tikje uit de band gesprongen. De rode wijn had een alcohol percentage van 14%. Dat hakt er in. We waren vroeg en er was gelukkig nog plaats, want het restaurant is sinds het werd verbouwd en een nieuwe uitbater kreeg mateloos populair. Ik nam een lamskotelet met zwezerik en geplukt stoofvlees terwijl Yolanda een biefstuk van de haas nam. Ik kreeg 2 koteletjes. Ze waren om te zuigen zo zacht en leken wel in een sulfide gegaard. Heerlijk! Een nagerecht hebben we niet genomen. Ik bracht Yolanda naar huis en ging naar Almere, maar was zó moe en doezelig dat ik na een thee in 't Steegje gelijk naar huis ging en in bed kroop


 terug