de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Vrijdag 10 mei 2019. Tijd 8.10, gewicht 75,3 kg.

Vrijdag 10 mei 2019. Tijd 8.10, gewicht 75,3 kg.

Wim overleed vandaag 7 jaar geleden. Vanmiddag om kwart voor 5 hebben we (het bestuur van STOEJ) afgesproken om de jaarvergadering bij het graf van Wim te beginnen en daarna in restaurant Merkelbach voort te zetten. Toen ik probeerde te reserveren was er geen plaats meer. Later kijken we wel waar we nog terecht kunnen.


Hoewel ik van plan was iets vroeger naar Amsterdam te vertrekken om nog wat aan de boekhouding te kunnen doen, was het toch al over drieën toen ik vertrok. De bloemenkiosk bij de begraafplaats heeft gewoonlijk prachtige grote lichtroze rozen en omdat ik die graag wilde meebrengen reed ik eerst naar dat stalletje. Het was druk en langzaam reed ik in de file naar de Kruislaan waar ik het stalletje gesloten vond. Om de drukte op de Middenweg te vermeiden reed ik via het Amstelstation naar de Ringweg om naar het Zwanenmeer te komen waar Yolanda met Alie aan het bridgen was. Samen gingen we terug naar de Nieuwe Ooster. Een prachtige goed onderhouden begraafplaats waar prachtige hanen onbeangst tussen de graven rondstruinen zelfs als je aan het schoonmaken bent. Yolanda en ik spoelden gezamenlijk de glasplaat af, maakten schoon en zetten bloemen in de vaas bij het graf. Op het moment dat alles er 'spick and span' uitzag kwamen Vera en Gerrie Bezuijen aanlopen. Vera had prachtige rozen en een glazen vaas meegebracht. De kleuren van de rozen pasten perfect bij de foto en de vaas bij de glazen zerk. 


We overlegden waar we zouden gaan eten. Gerrie vond in zijn mobile Café Restaurant Riva aan de Amstelboulevard. We besloten dat restaurant te proberen. Ik vermoedde dat het bij de Amstel zou zijn, maar wist niet precies waar. Daarom reed ik achter Gerrie aan. Zelfs toen hij bij de Amstel achter het station een fietspad opreed, volgde ik hem trouw. Gelukkig konden we makkelijk weer op de rijbaan komen en reden uiteindelijk tussen de kantoortorens, waaruit de Amstelboulevard bestaat en parkeerden de auto. Aan het water is een grandioos restaurant gelegen. De zon stond pal op het terras dat op het water dreef. Het was daar met een wat ongelukkige loopbrug mee verbonden. De smalle deur opende naar rechts zodat je het risico liep in het water terecht te komen en ook op het schuin aflopende plankier naar de tafeltjes voelde ik me onzeker. Als je die 'moeilijkheden' overwonnen hebt kom je op een heerlijk zonnig terras waar nu jammer genoeg een wat frisse wind waaide. We besloten de vergadering toch daar, bij het aperitief, voort te zetten en ik vertelde het bestuur dat we behoefte aan versterking hadden. De vroegtijdige dood van Map en de wijzigingen die daardoor in mijn testament aangebracht moesten worden maakten me duidelijk dat het bestuur van Stoej versterking nodig had. Zou ik wegvallen dan zouden enkel Gerrie en Yolanda bestuursleden zijn en bij verschil van mening zou er een patstelling kunnen ontstaan. Dat leek me niet wenselijk en ik vroeg Yolanda en Gerrie wat ze er van dachten om Cor Hulspas als vierde bestuurslid aan te trekken. Zij vonden dat een goed idee, temeer omdat Cor zo integer is. Hij draagt bridge en het Looier biedsysteem een warm hart toe, dat is ook belangrijk, want op dit moment profiteert de bridgesport het meest van de uitkeringen die de stichting zich permiteert. Cor werd opgebeld, geen gehoor. Even later belde hij terug. Ik legde uit wat de bedoeling was en hij stelde zich gelijk als bestuurslid beschikbaar. 


Het eten was voortreffelijk en rond half negen bracht ik Yolanda naar huis en ging we naar Almere waar ik, na een bezoek aan Lucky, een afzakkertje in 't Steegje nam. Vele vrienden Atie, Kees, Angelina, Klaas, Jeroen, Theo, Marchal, Sipko, Greet, Patrik, Carla en Edsel trof ik er, maar ik miste Vlado die ik gisterenavond in verband met de hevige regenval, een lift gegeven had.


 terug