de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Woensdag 22 mei 2019. Tijd 8.10, gewicht 75,1 kg.

Woensdag 22 mei 2019. Tijd 8.10, gewicht 75,1 kg.

Precies om kwart voor 9 vertrok ik naar Amsterdam. Mijn afspraak met de notaris was om half 10. Al verwachtte ik geen telefoon, toch had ik de oortjes ingedaan om 'Hands free' te kunnen bellen. Ik word namelijk vreselijk zenuwachtig als ik al rijdend gebeld word. Opnemen gaat niet, want dat is erg gevaarlijk. In Engeland, toen die mobieltjes pas uit waren werd ik ooit bijna aangereden door iemand die achter het stuur zat te bellen. Daarom laat ik hem gewoonlijk rinkelen. Daardoor word ik steeds zenuwachtiger. Bij de eerstvolgende benzinepomp parkeer ik dan om terug te bellen.

 

Op de ring rond Amsterdam rinkelde hij. De notaris aan de lijn. Hij had mijn e-mail ontvangen en de aanpassingen aan het testament naar aanleiding daaraan waren nogal ingrijpend. Hij wilde me graag vooraf een nieuw concept toesturen en de afspraak verplaatsen. Ik zei hem dat ik een half uur geleden al van Almere vertrokken was en dat ik over 10 minuten verwachtte bij hem te zijn, dus liet hij me toch komen. Klokslag half 10 liep ik het kantoor binnen, nam een thee uit de automaat en wachtte tot ik gehaald zou worden. Er lag een stripboek op de leestafel over rechters en hun uitspraken. De eerste pagina's waren los-gelezen waaruit bleek dat je gewoonlijk 5 pagina's moest wachten voordat je gehaald werd. Ook ik moest het hilarische stripboek toen ik op pagina 5 was neerleggen. 

Een bridge-fanaat maakt een testament.

Een legaat aan een stichting: de Stichting Herman Filarski tot bevordering van de belangen van de Bridgecollectie, bestond uit onroerend goed. Het betreft een opslagruimte. Die garagebox is eigendom van de Looier BV en behoort dus eigenlijk niet tot mijn privé boedel. Volgens mijn vrouw kun je niets vermaken dat niet tot je privé vermogen behoort. Bij navraag bleek dat de wet in 2003 was aangepast en dat je sinds die tijd delen uit je BV ook kon legateren. Ik wil de stichting namelijk mijn DVD cassettes, bridgeboeken, Looiernieuws en Bridgeberichten nalaten. Die DVD's nemen erg veel ruimte in. Als ik ze legateer en wil voorkomen dat ze gelijk op de vuilnisbelt worden gesodemieterd, moet ik er een opslagruimte bij leveren. Die DVD's vormen mijn levenswerk. Met het promoten van dit biedsysteem heb ik me sinds 1992 beziggehouden. Toen onthulde wijlen Willem Schouw mij 3 bouwstenen. Hij had die via uitgebreid computeronderzoek ontdekt. Verbeteringen in het bieden leiden gemiddeld tot hogere scores. Zijn bevindingen waren de volgende:


  • 1. In natuurlijke biedsystemen vertellen de partners in een bridgewedstrijd elkaar hun hand. De tegenstanders luisteren mee en kunnen hun tegenspel, op basis van die informatie, optimaliseren. Bij Looier vertelt slechts één der tegenstanders zijn kaart. Partner vraagt die hand door middel van relay's op. Dat maakt, omdat de maar de helft van de informatie beschikbaar komt, het tegenspel voor de tegenstanders lastiger.


  • 2. Gewoonlijk wordt de kracht van een hand bij bridge bepaald door de honneurs. Die kracht wordt omgezet in punten en 'that is it.' Het halen van slagen is echter ook afhankelijk van de kaartverdeling. Lengte speelt in deze een belangrijke rol. Willem Schouw toonde dat aan met het volgende voorbeeld: "Als je 13 kaarten van één kleur zou krijgen, maak je groot slem in die kleur terwijl je, slechts 10 honneur punten hebt en eigenlijk niet eens zou mogen openen." Willem vertaalde die discrepantie naar een nieuw telsysteem, waarbij je, naast je hoge kaartpunten, ook lengtepunten rekent. 


  • 3. Het derde punt dat Willem ontdekte en aan mij onthulde was de reverse bieding. Hij had duizenden spellen met de computer geanalyseerd. Daartoe had hij een indeling gemaakt die hij P1, P2, P3, P4 en P5 noemde. Die eerste computers waren niet sterk genoeg om alle mogelijke verdelingen in puntenaantallen aan te kunnen. Dit resulteerde in: 0-3 punten (P1), 4-7 punten (P2), 8-11 punten (P3), 12-15 punten (P4) en 16-19 punten (P5). Hogere punten aantallen liet hij buiten beschouwing, omdat die irrelevant voor de openingen op één hoogte, die hij onderzocht, zijn.

 

Willem legde mij de voordelen zó duidelijk uit dat ik gelijk om was en zijn bevindingen als basis van mijn lessen gebruikte. Het Looier biedsysteem was geboren. Over de jaren resulteerde mijn cursus in een TV programma dat door RTL op zondagmiddag werd uitgezonden. Later bracht ook Salto het op de buis. Er zijn van dat programma 2400 interactieve DVD-les-cassettes voor zelfstudie geproduceerd. Die kosten per stuk € 95,- en worden nog steeds verkocht. Er liggen er nog zo'n 2000 in opslag. Het gaat met die verkoop zó langzaam dat ik vermoed er nog tot lengte van jaren mee te blijven zitten. Misschien dat de Stichting Herman Filarski er, als ik overleden ben, raad mee weet. Daarom legateer ik die opslag, de DVD's, de lesboeken, de tijdschriftjes en een geldbedrag aan hen, zodat zij met mijn levenswerk misschien nog enige nagalm gaan veroorzaken. 


Na de bespreking bleken er nog enkele aanpassingen nodig en ik kon in de lounge daardoor nog even van het stripboek genieten. Alles is nu goed geregeld.


Op weg naar het Zwanenmeer om me aan de boekhouding te wijden, kwam ik langs de Nieuwe Ooster. Ik besloot even bij het graf van Wim langs te gaan om te kijken hoe de bloemen er bij stonden. De witte rozen staan nog prachtig, maar de bloemen van Vera en Gerrie die op de zerk gelegd waren omdat de glazen vaas was omgewaaid en stuk gevallen, zagen er niet uit en heb ik in de compostbak gegooid. Met water werd de glazen zerk afgespoeld, schoongemaakt en drooggewreven. Daarna ben ik naar het kantoor gegaan om me aan de boekhouding te wijden. Ik stuitte gelijk op een probleempje, belde Yolanda, maar zij beantwoordde de telefoon niet. Even later hoorde ik haar binnenkomen. Ze had boodschappen voor het Zwanenmeer gedaan. Het was ondertussen over twaalven, ik had trek en nodigde haar uit bij Roezemoes in Winkelcentrum boven 't IJ een maaltijdsalade te gaan eten. Tegen een zonnig terrasje kan Yolanda geen weerstand bieden, dus toen de kratten drank uitgeladen en opgeborgen waren liepen we op ons gemak naar het winkelcentrum.


Een agressieve tante kwam de bocht om racen, toeterde luid, terwijl de voetganger die rechtdoor liep voorrang had. Ze reed hem bijna omver. De man gaf uit schrik en woede een schop tegen haar auto. Zij stopte en begon de man, die nota bene in zijn recht stond, uit te schelden. Ik had het niet meer, mijn bloed kookte en ik bemoeide me ermee. Zíj was het die zich met haar getoeter als een aso gedroeg. Ik bezigde in mijn woede nog enkele andere woorden, die ik uit de woordenschat van de bijna omver gereden man had overgenomen. Door de dreiging van 2 man die op haar afkwamen stapte ze in haar auto en vertrok. De lunch was goed begonnen.


 terug