de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Zondag 3 november 2019. Tijd 6.35 uur, gewicht 73,3 kg.

Zo'n 'fruitdag' met één kleine maaltijd en één fles rode wijn zet zoden aan de dijk. Eén kilo en zes ons afgevallen. Nu een dergelijke 'hongerperiode' volgens de laatste berichten ook tegen kanker schijnt te helpen, ben ik er niet rouwig om. Er wordt beweerd dat je cellen, als ze geen voedsel krijgen, hun opgeslagen voorraden aanbreken. Als er gevaarlijke rotzooi, die in de cellen ligt opgeslagen, dan wordt die tegelijkertijd afgebroken. Dat klinkt plausibel. Hopelijk gebeurt dat ook bij mij. 


Mijn brunch met Jan was een succes. Omdat ik thuis enkel een simpel ontbijt van wat fruit gebruik, en voor de lunch 'n pistoletje neem, had ik te weinig eten om er iets feestelijks van te maken. Voor de geplande fruit cocktail had ik enkel druiven en appel. Dat ziet er weinig feestelijk uit. Je wilt ook wat kleurrijker fruit zoals aardbeien, bramen, bosbessen en dergelijke. Als beleg had ik enkel jam en kaas. Zalm en rosbief vond ik bij de bubbels die ik zou schenken 'onmisbaar.' Ik moest dus boodschappen doen. Hoe laat Appie open ging wist ik niet, maar vóór tienen zou ik er beslist niet terecht kunnen. Geen probleem, want er was genoeg te doen: huis opruimen, de afwas, de haard gebruiksklaar maken en alle zooi die op de eettafel lag nakijken, sorteren en opbergen. Bovendien was het baddag. Ik kwam dus tijd tekort. Het is gek, maar het lijkt wel of ik mezelf dan onder druk wil zetten. Ik begon met mijn blog, daarna de e-mail beantwoord. Dat moet natuurlijk gebeuren, maar dat zou ook na de lunch gedaan kunnen worden. 


Bij de haard lagen verschillende kartonnen dozen die verbrand moesten worden en terwijl ik daar zat te internetten irriteerde ik me daar zodanig aan dat ik met het voorbereiden van een fiks vuur, eigenlijk het minst belangrijke onderdeel van een geslaagde lunch, begon. Toen kwam de tafel aan de beurt. De lege verhuisdozen werden gevuld. De filmprojector met de filmpjes die Wim ooit geschoten had werden er in opgeborgen. Een andere doos werd met zwart aangeslagen pleet gevuld. De collectie Toonder-Bommel-boekjes werd naar mijn slaapkamer gesjouwd. Er staat daar staat een overvolle boekenkast die eens uitgedund en opgeruimd moet worden. Ik weet anders niet waar ik die stripverhalen moet laten. Toen kwam ik pas aan de keuken toe. Op de aanrecht stond behalve de afwas ook veel troep die op een andere plaats thuishoorde. Het was al half 10 toen ik eindelijk aan de vaat en het dekken van de tafel kon beginnen. 


De wekker liep af: "Tijd voor het bad!" Ik was nog met het halveren van de druiven en het in stukjes snijden van de appel voor de fruitcocktails bezig. Het werd een race tegen de klok. Een bad zat er niet in, na me geschoren te hebben ging ik in het bad onder de douche liggen. Je hebt dan toch iets van een bad, maar mist de rust die een goed bad je brengt. Gehaast kleedde ik me en om kwart over elf lagen de verhuisdozen op de achterbank en kon ik naar Albert Heijn. Een keur aan gesneden gemengd fruit lag klaar in één van de schappen. Bramen nam ik, 'n doosje gemende bosvruchten en wat meloen. Thuis waren de afbakpistoletjes op, die stopte ik in de tas met rosbief, zalm, eieren, melk en twee slaatjes. Om tien over twaalf rekende ik af, maar toen ik langs de bloemenuitstalling liep bedacht ik dat een tafelversiering de tafel zou verrijken. Ik pakte een mooi boeket met amaryllissen en sloot me aan in de rij bij de balie waar je loten en medicijnen kunt kopen. Daar stond een hele rij en er hielp slechts één meisje. Je kunt aan die balie ook reeds gekochte spullen ruilen of terugbrengen en is gewoonlijk een heel gedoe. Ook nu er kwam maar geen schot in. Toen de wekker opnieuw afliep om me te waarschuwen dat ik Jan nu echt moest ophalen als ik op tijd wilde zijn, hield ik het niet meer, zette de bloemen terug en liep naar de auto.


De kat zat buiten op de vensterbank. Omdat ik het nummer van zijn woning niet wist en de deur naar het portaal op slot zat tikte ik tegen het raam, want Jan woont op de benedenetage en heeft een tuin. De zoemer vertelde me dat Jan me gehoord had. Ik opende de deur en vond Jan nog in pyjama. Ik had eigenlijk best die dozen nog naar het pakhuis kunnen brengen, nu wachtte ik op de bank terwijl 'Midsummer Murders' op de TV begon. Dat programma bekijk ik ook, maar om de helft te zien en dan weg te moeten vind ik heel vervelend dus probeerde ik het beeld zoveel mogelijk te negeren. Dat viel niet mee.


Jan houd niet van gerookte zalm en raakte noch de kaas noch de rosbief aan. De mij, door het kamermeisje geschonken zelf gemaakte jam kon ik niet open krijgen. Dat lukte Jan evenmin. Ik at het ons gerookte zalm daarom zelf op, nam ook nog een pistoletje met rosbief, nadat ik eerst de in bubbels gemarineerde vruchten en de vleessalade al naar binnen gewerkt had. Ik ben me dus weer flink te buiten gegaan. Zaterdagmiddag ben ik door Jan voor een lunch uitgenodigd. Ik zal vragen of ik dan een foto van het schild mag maken.


 terug