de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Dinsdag 26 november 2019. Tijd 5.50 uur, gewicht 73,4 kg (weegschaal Yolanda)

Dinsdag 26 november 2019. Tijd 5.50 uur, gewicht 73,4 kg (weegschaal Yolanda)

Als ik één kilo bij het gewicht dat de weegschaal van Yolanda aangeeft optel, ben ik 7 ons aangekomen, terwijl ik ten opzichte van vorige week dinsdag 4 ons ben afgevallen. Als positiveling kijk ik dus naar vorige week. Vandaag en morgen moet ik proberen wat gewicht kwijt te raken. Die lunch met 2 keiharde merengue's zijn de oorzaak. Ze zagen er in de supermarkt zacht en romig uit. Ik ben gek op merengue, maar die moet dan bros van buiten en taaiïg zacht en van binnen zijn. Dergelijke kwaliteit is heel moeilijk te vinden. Vroeger in Utrecht verkocht onze banketbakker ze en ook in luxe restaurants hebben ze soms merengue met ijs dat in de buurt van die hemelse smaak, die mij doet watertanden, komt. Mocht iemand me kunnen vertellen welke banketbakker goeie meringues verkoopt, ik zal hem of haar eeuwig dankbaar zijn.


De verrukkelijke boerenkool-schotel die Yolanda had bereid ging gisteren schoon op. Ik kan het niet laten om mezelf te overeten als iets zó lekker is. Ze had een recept gevonden van boerenkool met blauwe kaas, spekjes en aardappel. Wat een ongekend lekkere combinatie. Geen dikmakertjes als worst en mosterd, maar gorgonzola en spekjes zijn natuurlijk evenmin onschuldig. Het leek 'n klein schaaltje, maar was zó machtig dat ik aan de helft die ik consumeerde al genoeg gehad zou hebben.


Er loopt een afspraak voor vanavond. Ik verheug me daar verschrikkelijk op. Yolanda vroeg me vanmiddag iets over het klaverjassen in 't Steegje en ik schrok. Stommeling die ik ben, toen mijn vriend gisteren vroeg of ik tijd voor hem had, kon ik wel een gat in de lucht springen. De seks met hem is altijd opwindend. "Vanavond is er bridgen in Amsterdam, maar morgen en woensdag ben ik in Almere." Hij zou morgenavond om 9 uur langskomen en hing op. Nu lopen er twee afspraken. Klaverjas wil ik niet laten schieten, dat is maar eens in de 14 dagen en als je verzuimt speel je zo weinig. Ik probeerde Jan dus te bereiken om te vragen wat we zouden doen. Pech, de telefoon werd niet opgenomen. Later belde ik opnieuw, weer geen gehoor. Het boekhouden ging moeizaam en om half zes de rinkelde telefoon. Yolanda! "Hans, die salade die je van plan was te eten, dat lukt je nooit, heb je zin om nog eens boerenkool te eten?" Ik had al besloten om vóór het kaarten de stamppot in 't Steegje te nemen. Zelf koken zou te veel tijd zou kosten en die wok-groenten zou ik ook woensdagmiddag kunnen consumeren. Die uitnodiging was dus uitermate welkom.


Het is gênant om steeds door Yolanda verwend te worden. Zij vindt koken leuk en voor 2 koken nog leuker. Natuurlijk nam ik haar uitnodiging met beide handen aan. Om die goddelijke boerenkool opnieuw te kunnen smaken... Niet verkeerd, maar er was één probleem. Wàt als Jan tijdens het eten zou bellen? Het leek me ongepast Yolanda tijdens de maaltijd met mijn seksuele escapades te confronteren. Gelukkig belde Jan me eerder terug. Hij komt nu om 11 uur.


De boerenkool smaakte net zo lekker als gisteren, maar klaverjassen bij 't Steegje werd een drama. Ik had haast en we begonnen laat. Er zat een groep van wel 20 man te eten, de klaverjas-tafels waren bezet en er moest geïmproviseerd worden. Overal werden stoelen vandaan gesleept en uiteindelijk konden we van start. Zo'n hele dag ploeteren met de boekhouding gaat je niet in je kouwe kleren zitten en als je dan ook nog onder spanning staat vanwege dubbele afspraken en je drinkt wat wijn, dan is je concentratie verdwenen. Met Ger, de man van Ellis vergiste ik me 3 keer! Hij staat bovenaan in de competitie en wil kampioen worden. Ik vergooide een mars en het volgende spel had ik de troeven niet geteld, spekte zijn slag niet met de tien, verloor die nu aan de tegenstanders die anders nat gegaan zouden zijn. Mijn gedachten waren kennelijk elders.


Gelukkig waren we toch nog voor elven klaar en ik haaste me naar huis. Het was er ijskoud, want als ik in Amsterdam blijf, zet ik de CV op 5 graden. Gelijk de open haard aangemaakt, maar daarmee heb je de kou niet uit huis. Gelukkig is het waterbed verwarmd, dus kou hoeven we niet te lijden. Om precies elf uur belde ik Jan om te vertellen dat ik thuis was. "Ik ben zo bij je." 


De laatste nummers voor de veiling waren uitgepakt. De hele kamer lag vol kranten en ook de spullen die nog gecatalogiseerd moesten worden lagen overal. Dat is niet lekker als je bezoek ontvangt. Tel daarbij op de spanning, het gerèn om op tijd te zijn en dat koude huis... Mijn lust, toen Jan aanbelde, was nihil. Gelukkig is het hoekje bij de open haard snel warm en Jan wilde hete thee. Het grote blok hout in de kachel wilde geen vlam vatten, de gitaarmuziek die ik had opgezet was wild en onromantisch. Maar je hebt een afspraak en dan ga je ervoor. Uiteindelijk gingen we naar boven. Het was er nog kil. Jan wil het voorspel altijd met een bad beginnen. Hij had de kraan al opengezet toen ik me nog moest uitkleden. Eindelijk kwam ook ik de badkamer in en omhelsde hem. Hij was opgewonden, maar bij mij ging niets omhoog. Jan wil geen licht, alles moet in het schemerdonker. Licht in de badkamer komt van de gang en in de slaapkamer branden 2 waxinelichtjes. De kraan had volgens mij lang genoeg gestroomd, maar door die duisternis kon ik niet goed zien of er water genoeg in het bad zat. Voor alle zekerheid draaide ik de kraan dicht. Jan ging als eerste te water en toen ik er bij kwam klotste het water over de rand. Ook dat nog. De stop werd eruit getrokken en langzaam daalde het peil. Een slechtere start voor een avontuurtje kun je niet bedenken. 


Het voorspel in bad duurde door alle commotie niet lang. Op maandag gaat de was de deur uit en de hoes was nog niet om het dekbed getrokken. We lagen daardoor naakt in de kou op het laken dat gelukkig gisteren al verschoond was. We verwarmden ons aan elkaar en zowaar ook ik kreeg een erectie. Uiteindelijk kwamen we op stoom en keer op keer moest Jan me stoppen omdat hij zijn hoogtepunt wilde uitstellen. Jan is bang iets op te lopen en had condooms meegebracht. Dat doet hij wel vaker, maar nu zat er ook glijmiddel bij. Twee flesjes, één in 'n roze en de andere in een lichtblauwe verpakking. Op TV, bij Pauw was het geloof ik, had een dame verteld dat ze het condoom met haar mond kon aanbrengen. Jan had die uitzending kennelijk gezien en wilde dat op mij uitproberen. Ik moet zeggen het was geil. 


Met een stevige erectie heb ik al moeite Jan te penetreren, want hij is vrij nauw. In mijn gammele conditie was het helemaal onmogelijk, dus werd het condoom weer afgestroopt en gingen we met de blanke sabel verder. Toen duurde het niet lang meer of we kwamen samen tot een letterlijk spetterend orgasme. 


Toen ik de condooms probeerde op te bergen, zaten alle laadjes van mijn seks-bijouterie-doos vol. Het zijn er nu zóveel dat ik niet weet waar ik ze moet laten. Misschien is veilen een oplossing, want al die condooms krijg ik in jaren niet verbruikt. Zóveel seks heb ik nou ook weer niet. Hoe ik ze moet omschrijven om niet al te provocerend over te komen, moet ik nog bedenken. Ik zal het nummer een beetje in het midden verstoppen, want om condooms hang toch nog wel een taboe. Als jullie willen weten wat ik er uiteindelijk van gemaakt heb, kijk dan even op de site 'looierveiling' Zelf vind ik het een vondst.


 terug