de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Vrijdag 10 januari 2020. Tijd 4.45 uur, gewicht 75,2 kg (weegschaal Yolanda)

Marco hielp met het tackelen van vele problemen waarmee ik deze week op internet geconfronteerd werd. Toen die uiteindelijk waren opgelost ging Marco verder met het sorteren van de rekeningen. De boekhouding is na het overlijden van mijn secretaresse, die de administratie verzorgde, in een chaos geraakt. Vlak na Map's heengaan kostte het veel tijd en de grootste moeite om de zaken op orde te krijgen. We konden nergens inkomen, want paswoorden beveiligde de stukken. Toen alles uiteindelijk geregeld was vertrok ik voor 4 maanden naar ons hotel om te werken. Bij terugkomst moest ik ingewerkt worden en dat duurt tot nu toe voort. Hopelijk kom ik er de komende maand uit.


Peter Kee heeft moeite het geleerde in de praktijk toe te passen. Hij weet het, maar als puntje bij paaltje komt handelt hij er niet naar. Het zou fijn zijn als het hem zou lukken die vertaling van de letter naar de toepassing te volvoeren. Vanmiddag mislukte dat geregeld. Toch scoorden we in de B-lijn nog 42,83%. Dat is ruim boven de 40%. Onder dat percentage noemen veel wedstrijdleiders de behaalde score, bij het voorlezen van de uitslag, niet. 


Charlies Angels draaide in Euroscoop Amsterdam. Een film met veel glitter, geweld en best uit te houden. De tijd 17,45 uur sloot mooi aan op het bridgen en daarna zouden we dan wat kunnen eten. Ik wilde Yolanda graag naar Hannah's Kitchen meenemen, maar die bleek om kwart voor negen al gesloten. Bij Ruud van 't Steegje sluit de keuken om 9 uur. We kwamen 10 voor negen binnenlopen. Yolanda is een kleine eter en ik ben aan de lijn. Hoewel ik het gênant vind, bestelden we toch één in tweeën gedeelde portie. Dat is voor ons meer dan genoeg. Eigenlijk zou die mogelijkheid, tegen een meerprijs van bijvoorbeeld € 2,-, op de kaart moeten worden aangeboden. De gehalveerd schnitzel werd op 2 borden met frites, mayo, salade en saus gegarneerd. Michel maakte er een plaatje van. Dat kost tijd meer afwas en daar kan best wat voor berekend worden. Klant tevreden en het werk wordt dan betaald en je behoeft je nergens voor te schamen. Nu voelt het enigszins of je voor een dubbeltje op de eerste rang wilt zitten. 


Yolanda heb ik na het eten naar de trein gebracht. Toen ben ik bij Lucky gaan kijken. Harold was er niet, dus ging ik snel terug naar 't Steegje, want daar werd gekaart. Het was gezellig. Jeroen zat er geregeld in. Om 12 uur zou Klaas jarig worden. Klaas is een rauwe kerel, ik danste ooit met hem en ik werd toen het halve Steegje door geslingerd. Hij klaverjast ook en heeft totaal geen moeite met mijn avances al maar heeft klip en klaar duidelijk gemaakt dat wat ik wil nooit zal gebeuren. Hem wilde ik wel verwennen, dus bestelde ik een fles Champagne om met zijn vrouw op een fijne dag te proosten. Ruud maakte er een spektakel van door in de koeler vuurwerk te steken wat extra feestelijk was. Hij zette de koeler bij Klaas op de bar en liep toen weg. Ik heb de fles toen zelf maar open gemaakt. Even later werd ik de dansvloer op gesleurd. Ik lag even in zijn armen en toen zag ik weer alle kanten van de bar. Voor mij was het fijn die man, met zijn gouden vingertje, ook eens te kunnen fêteren. Al met al werd het zó laat dat ik 'the desperation hour' wel eens wilde meemaken. Vroeger bij Café Almere Buiten trof je altijd wel figuren die nog wel een afzakkertje wilden. In privacy met de open haard en romantische achtergrondmuziek zocht er dan soms wel eens iemand toenadering. Daar sta ik dan natuurlijk voor open, maar hier komt een jonger publiek en iedereen leek voorzien. Ik moest dus alleen naar huis.


 terug