de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Zaterdag 8 februari 2020. Tijd 7.20 uur, gewicht 75,0 kg.

Dat valt tegen, 6 ons aangekomen en gisteravond enkel champignons in romige kaassaus gegeten. Het was een machtig gerecht dat wel, er zat brood bij en Yolanda had frites over. Zou het broodje met makreel dat ik om 12 uur kreeg of zouden de hapjes, koekjes en wijn de boosdoeners zijn? Het blijkt in ieder geval te veel. Vandaag oppassen.


Terwijl ik aan mijn blog schreef hoorde ik iets vallen. Dat gebeurt wel meer, dus toen ik niks meer hoorde schreef ik door en ging naar beneden toen het blog van vrijdag klaar was. Eén klein vonkje gloeide nog in de haard. Een goede reden op te proberen het vuurweer aan te wakkeren. Harold was na de wijn zó dronken dat het niet verantwoord was het gekochte schilderij mee te nemen. Hij zou dat vandaag met zijn vrouw komen ophalen. Het is dan fijn als er bij de koffie een vuurtje in de haard brandt. Bij het oprakelen van de as hoorde ik weer een geluid. Een spreeuw vloog in de vide tegen het raam. Het beest had de warme schoorsteen als een mooie broedplaats gezien, was via de haard de kamer ingekomen en probeerde weg te komen. Ik sloot de gordijnen, zette één der schuifdeuren naar het terras open en ging naar boven om ook in de vide ramen te openen. Bij de aardappeleters aangekomen was de spreeuw naar beneden gegaan. Daar fladderde hij tussen de luxaflex en het keukenraam. Voorzichtig probeerde ik hem met een ovenhandschoen te pakken, maar dat lukte niet. Hij vloog tegen het andere keukenraam, maar ook hier liet zij zich niet vangen. Op de papieren 'fruitschaal' kwam hij tot rust. De geopende schuifpui was rechts van hem. Omzichtig liep ik langs de wand op om achter hem te komen en gelukkig vloog hij toen naar buiten.

 

Zo'n schoorsteen is een geliefde broedplek voor vogels. Ik heb al verschillende mussen dood achter de ruit van de haard gevonden. Enkele heb ik kunnen redden. Enige tijd werd er zelfs een bakje voer en water in de gedoofde haard gezet. Als ik enige tijd weg was waren ze ten minste van voer voorzien. Dat hield ik slechts enige tijd vol, want toen gebeurde het natuurlijk nooit en als ik 4 maanden in Italië verblijf houd je ze toch niet in leven met zo'n bakje water en wat voer. Het is echter wel erg triest als je bij terugkomst zo'n uitgedroogd karkas in de haard ziet liggen. Ik moet gaas over die schoorsteen laten spannen.


Het bad liep vol en ik maakte aanstalten om me te scheren toen de telefoon rinkelde. Harold kwam er aan om zijn schilderij  op te halen. Ik stelde mijn bad uit schoot in mijn kimono en probeerde nog iets op te ruimen. Er is echter al zó lang niet schoongemaakt dat het onbegonnen werk was. 'n Kwartier later stond Harold en Monika op de stoep. Ik nodigde ze op de koffie, opende een pak biscuitjes en overhandigde de tas met het schilderij. Het was gezellig en toen ze vertrokken bleek het badwater nog warm.


De ficus benjamin die Yolanda me schonk, omdat ze vreesde dat hij bij haar zou verpieteren, moet nog in de Chinese eierpot geplant worden. Daar kwam ik niet aan toe. Na de lunch wat telefoontjes gepleegd en een afspraakje voor morgen geregeld. Een mens moet wat als hij al bijna een week droog staat. Waarmee ik me de hele middag heb beziggehouden, ik weet het niet, maar er kwam niks uit mijn handen. Het hout voor de open haard raakt op en ik kon nog net met mijn parkeerbon van gisteren terecht als ik vóór zessen boodschappen deed. Natuurlijk hoort daar thee in 't Steegje bij. Albert Heijn werd ook met een bezoek vereerd. Niet iedereen is van Duvel of Trappist gecharmeerd dus kocht ik Heineken, Cola voor mijn gast van morgen en wat voer om mijn gewicht te beteugelen 2 groene salades. Vijf minuten over tijd reed ik naar huis. ,  


Gelijk één der salades soldaat gemaakt. Geen alcohol genomen. Daarna TV gekeken, naar Tariq gegaan en bij 't Steegje een afzakkertje genomen. De stewardess die ik vorige week ontmoette liet me zien dat het visitekaartje dat ik haar gaf nog steeds in haar portemonnee zit. Ze gaat met Hemelvaart beslist komen. Ook Nettie was er. Met haar heb ik even gedanst. Een vrouw  zong de sterren van de hemel. Ik dacht dat ze gearrangeerd was, maar ze vierde hier een verjaardag. Fantastisch en heel gezellig allemaal,, maar iets te versieren was er niet. Daarom ben ik naar huis gegaan. Er zijn al 9 afleveringen van 'Criminal Minds' opgenomen en het wordt tijd dat ik die ga bekijken. Na 2 afleveringen ben ik in bed gekropen.


 terug