de Looier - Hotel, Veilingmarkt en Bridgeclub


Zondag 9 februari 2020. Tijd 7.30 uur, gewicht 74,7 kg.

Zondag 9 februari 2020. Tijd 7.30 uur, gewicht 74,7 kg.

Het bevalt me niet. Er komt niets uit mijn handen als ik thuis ben en er is zó veel te doen. Ik lig maar in bed aan mijn blog te schrijven, ben met mijn gewicht bezig, terwijl de gefotografeerde spullen op de aanbiedingen-site van looierveiling moeten gezet; het huis moet worden schoongemaakt; mijn e-mail dient dringend beantwoord te worden en die reischeque van € 500,- van Tui moet opgezocht worden. Er staat een afwas van 'n week! Alle lepeltjes zijn in gebruikt en ik hang maar voor de buis, of lik de wonden, die ik op de beurs heb opgelopen, voor de open haard. Zó kan dat niet langer. Ik moet mezelf doelen stellen. 


Vandaag wordt eerst de e-mail beantwoord, dan zet ik enkele gefotografeerde stukken op looierveiling en daarna moet het huis schoon, want ik heb een afspraakje. Als de nood hoog is bel ik een vriend. Seks met hem is vertrouwd, maar hij is niet altijd in de gelegenheid te komen. Gisteren heb ik voor vanavond afgesproken, want er was na maandag niks meer gebeurd en dan kriebelt het. Nu eerst aan die e-mails beginnen.


De e-mails waren klaar en mijn gedachten gingen naar het bezoek dat ik verwachtte. Dat wond me zó op dat de handwagen er aan te pas kwam en ik eigenlijk mijn kruid al verschoten had. De bijslaap kostte me 2 uur, maar daarna kon ik met de veilingsite aan de bak.  


Twee prachtige 17e eeuwse zilveren schoengespen met geslepen steentjes komen 29 februari ter tafel bij Looierveiling. Dit is weer één van die topstukken waarvan ik vrees dat ze voor een habbekrats van eigenaar verwisselen. Ik moet een hogere opbrengst zien te realiseren, want dergelijke gespen voor één Euro wegschijten is zonde. Ik ga mijn licht eens bij zo'n goudkoper opsteken. Wat hij biedt wordt mijn richtprijs. Ik bied 20% onder die prijs en win ik ze, dan verkoop ik ze aan die opkoper. Dan maak ik privé altijd nog minimaal 10% winst.


Mijn vriend zou al vroeg komen en we hadden afgesproken samen te eten. Het werd New Town, maar ik vrees dat de beweging die ik daarna genoten heb en energie die het samenzijn met hem me kostte niet genoeg is om die copieuze maaltijd te compenseren. De weegschaal zal het morgen uitwijzen. 


 terug