Waarom een dagelijks blog?

Ooit schreef ik "Buon Natale in Antona." Dat boek is nog steeds via onze uitgeverij te koop. Klik hier. Geïnspireerd door de 2 boeken van Hendrik Groen "Pogingen iets van het leven te maken" en "Zolang er leven is" begon het weer te kriebelen en ben ik een dagboek/blog. gestart. aangenaam kennis te maken, Hans Becker.

De antiekmarkt die ik 30 Jaar runde is verkocht. De bridgeclubs die daarin gevestigd waren zijn naar het Zwanenmeer aan de Beemsterstraat 491 in Amsterdam Noord verhuisd. Tachtig procent van de leden is opgestapt. Eén club is al ter ziele en één club ligt aan 't infuus. Van het gevecht tot behoud van onze clubs doe ik verslag.

Zaterdag 28 oktober 2017 heb ik me ook weer op het antiek gestort en een veiling/markt georganiseerd. Die start leek me een goed moment om dit dagboek te beginnen.

Het hotel in Toscane is een derde loot aan de Looier stam. Van de problemen daar deed ik soms verslag in Looiernieuws. Veel wetenswaardigheden zijn echter niet opgeschreven. Deze zullen in de vergetelheid verdwijnen. Dat zal me niet nog eens gebeuren. 

 

Klik hier voor de video-teksten van dit blog door EvertJan Vonk met beelden verluchtigd.

 

 

Voor Uitgeverij-bestellingen: klik hier >


Vrijdag, 10 augustus 2018

Vrijdag 10 augustus 2018: Tijd 5.45, gewicht 74,8 kg.

Gisteren is er een echtpaar uit Letland aangekomen. Ze bleken hoorde ik later op huwelijksreis te zijn. De bruidssuite van het hotel is enkel door Yolanda en mij op onze huwelijksdag gebruikt en wat dat gebruik voorstelt kunt u zich indenken als u weet dat ik homo ben. Niks dus. We hebben er letterlijk geslapen. Dit is bij mijn weten het eerste paar dat enkele dagen van hun wittebroodsweken in ons hotel doorbrengt. 

"Ik heb een cadeautje voor jullie en morgen krijgen jullie het." zei ik gisteren tegen hen. Ik belde Lika en droeg haar op gelijk tijdens het ontbijt de bruidskamer, waarin ik gewoonlijk slaap, goed te schoonmaken. Uit de tuin plukte ik een witte oleander en in een koeler zette ik een fles spumante met een servet er omheen. Toen ze kwamen ontbijten had Lika de kamer klaar. Ik nam ze gelijk mee en vroeg of ze hun Vista Mare voor deze kamer wilden ruilen. Ze waren helemaal ontdaan en de man, die Engels spreekt stamelde: "Unbelievable and we found our 'Vista Mare' already incredibly!" Ze namen mij aanbod graag aan en waren werkelijk overdonderd. Terwijl zij ontbeten droeg Lika de spullen over. Ik ruilde hun sleutel om en na het ontbijt gingen ze gelijk naar boven.

 

De bruidskamer vormt samen met kamer 34-B onze bruidssuite. Omdat die suite van € 275,- per nacht te weinig verhuurd wordt, zijn er vorig jaar zogenaamde 'connecting rooms' van gemaakt. Suite 34 werd in een bruidskamer van € 190,- en een vista mare van € 99,- opgedeeld. Een paar schuifdeuren splitst de suite nu. De schuifdeuren aan de bruidskamer-kant had ik dichtgedaan, maar in het deel waarin ik me had teruggetrokken was ik dat vergeten. Zij waren al op de kamer en stel dat ze uit nieuwsgierigheid die schuifdeuren zouden openen en mijn spullen zouden zien. Dat wilde ik niet. Op mijn tenen ben ik mijn kamer ingeslopen, heb de schuifdeuren aan mijn kant gesloten, maar kreeg ze niet op slot. Ik heb het maar zo gelaten, ben naar beneden gegaan en zag ze twee uur later stralend met witte hoeden op de lift uitkomen op weg naar het strand. Hun dag kon niet meer stuk. De mijne wel: èn Boskalis èn Wereldhave èn KPN kelderden. Papieren verlies in één dag bijna € 50.000,-. Met opties kan het hard gaan, zowel naar boven als naar beneden.


top

Donderdag, 9 augustus 2018

Donderdag 9 augustus: Tijd 5.45, gewicht 75 kg.

Het nieuwe boeking-programma werkt, maar het is niet ideaal, want ik kan er de consumpties niet in bijhouden en ook een lijst van schoon te maken kamers print het niet. Er schijnt een extra module te zijn die in dit programma geïntegreerd is. Die zul je er dan wel bij moeten kopen. Ik werd nog niet teruggebeld. 

 

Vanwege mogelijke overboekingen heb ik kamers geblokkeerd. Misschien was het toch niet zo'n goed idee om zo'n nieuw programma in de drukste tijd van het jaar op te starten. Alle problemen komen aan bod en ook de beurs wil ik scherp in de gaten houden. Tot nu toe stijgt hij verder. Mijn basiskapitaal stond bij het sluiten van de beurs op papier, ondanks alle opnames om verliezen in het hotel en personeels- en pensioenkosten te dekken, vandaag ruim € 23.000,- hoger. Het is spannend om te kijken of Boskalis en Wereldhave doorstijgen of dat ze zakken. Boskalis staat nu op € 26,94. Volgende week vrijdag is de expiratie datum. Ik heb 160 calls € 27,-geschreven. Als dit aandeel boven de 27 moet ik leveren en komt er cash vrij. Ook in Wereldhave heb ik posities die volgende week vrijdag aflopen. Ik heb als voorschot op de gelden die volgende week vrijdag waarschijnlijk vrijkomen, een positie in KPN ingenomen. Ik denk dat dit aandeel relatief laag staat. Spannende tijden!

 


top

Dinsdag, 7 augustus 2018

Dinsdag 7 augustus 2018: Tijd 4.45 uur, gewicht 75,3 kg.

De Pizza Porchetta ligt zwaar op de maag. Ik ben veel aangekomen, maar ik wist het. Vandaag starten we met Cubilis. Dat is een programma om hotelkamers te reserveren. Nu kan ik op Expedia, Booking, Hotel Bonanza en mijn eigen site niet alle kamers aanbieden, want dan zou er overboekt kunnen worden. Dit programma zorgt er voor dat alle lege kamers op al die sites tegelijk zichtbaar zijn. Dat is een groot voordeel. 

 

Stel een groep van 12 mensen zoekt een hotel in de buurt van Carrara. Kamers mogen maximaal € 80,- kosten, van airconditioning zijn voorzien en de kamers moeten een eigen douche, wastafel en toilet hebben. Zij kijken op Hotel Bonanza. Nu kunnen ze niet zien dat Albergo Ristorante San Carlo 6 van dat soort kamers beschikbaar heeft. Er wordt er op Hotel Bonanza namelijk slechts één aangeboden. De anderen staan op Expidia, Booking en op mijn eigen site. Die gasten krijg ik dus niet. Dat gaat nu veranderen.

 

Om half elf zou ik contact worden opgenomen om aan de slag te gaan, maar om tien over half elf had de telefoon nog niet gerinkeld. Ik wilde net zelf opbellen toen ik de ringtone van de iPhone weerklonk. Er was anderhalf uur voor uitgetrokken, maar het werd bijna half een voordat ik in mijn uppie aan de slag kon. Alle niet bij Booking geregistreerde kamers moesten handmatig in het programma worden ingevoerd. Een gigantische klus, want net nu het hotel veel reserveringen heeft, haal ik me zo'n klus op mijn hals.

 

Ik heb niet ontbeten al lag er nog een stuk pizza in de koelkast, niet geluncht en aan het avondeten kwam ik pas om half tien toe. Door mijn ervaring met de boeking sites van Hotel Bonanza, Booking en Expedia, had ik snel in de gaten hoe een en ander in zijn werk ging, maar om alles te vinden daar had ik het, toen ik met mijn opgestoken kennis in mijn uppie aan de slag ging, erg moeilijk mee. Niks kon ik vinden en uiteindelijk belde ik Cubilis om hulp. Lunchpauze! 

 

Nu was ik echt aan mezelf overgeleverd, want ik moest en zou de geboekte kamers zo snel mogelijk in het programma zetten, want hoe langer het zou duren, hoe drukker het in het hotel zou zijn. Alle kamers zijn echter tijdig in het programma ingevoerd zodat ik woensdag om half elf een tweede sessie kan volgen om het programma. Dan ga ik leren het programma te gebruiken en ik hoop dat het ook on line gezet wordt. Ik ben benieuwd.

 

Woensdag 8 augustus 2018: Tijd 4.45 uur, gewicht 75 kg

Een dag vasten heeft me goed gedaan. Ik ben iets afgevallen. Gisteravond toch maar bij La Bella Vista gaan eten. Die overgebleven pizza-punt werd voor vandaag bewaard. Ogen op steeltjes had ik na een hele dag achter de computer. Bleek ik ook nog een gast die 2 keer 'n kamer voor 3 dagen op één naam geboekt had, slechts één kamer gegeven te hebben. Het was ook zó verwarrend. Eerst had hij één kamer voor 2 dagen geboekt, die werd gecancelled, opnieuw geboekt en toen kwam er kennelijk nog eentje extra bij. Ik was de draad kwijt. Wordt je ook nog door Expedia gebeld dat de gast een dag eerder wil komen. Deze Italiaan probeerde Engels te spreken, want de gasten waren Amerikanen. Ik begreep uiteindelijk dat de gasten dinsdag al zou arriveren, dat ze met tweeën zouden zijn, maar dat ze allebei een eigen tweepersoons kamer wilden huren, dat had ik niet door. Gelukkig kon het geregeld worden, anders heb je echt een probleem. Het wordt met ... verhuurde kamers nog best een druk ontbijt en daarna gelijk weer met Cubilis aan de slag. Ik zal me met cappuccino op de been moeten houden, want voor de 2e dag op rij slechts 5 uur slaap is te weinig.

 

Nog even naar de portefeuille gekeken. Ondanks mijn opnames is de waarde van mijn aandelen volgens de bank nu bijna € 8.000,- hoger dan ruim een jaar gelden. Gisteren is de waarde in één dag met € 14.000,- gestegen. Nog anderhalve week te gaan, als dat maar stand houdt.


top

Maandag, 6 augustus 2018

Maandag 6 augustus 2018

De computer met beursberichten trekt. Aandelen doen het momenteel goed. De beurs staat op het hoogste punt sinds jaren. Alle verliezen zijn ingelopen, maar op verschillende posities loop ik risico. Mijn tactiek om in sterke aandelen, die relatief laag staan en een redelijk dividend uitkeren te investeren, werkt. De teruggang van de waarde van de portefeuille is met  € 5.494,- sinds 8 maart 2017 is heel schappelijk te noemen. Je moet daarbij bedenken dat ik, om de verbouwingen en de verliezen in de BV te bekostigen, in die tijd € 129.626,- aan de rekening onttrokken heb. Enkel van 6 juni tot 6 augustus dit jaar is de waarde van de portefeuille met € 132.686,- gestegen. Het kan, als je in opties belegt, snel omhoog maar even snel omlaag gaan. Als de beurs nog verder aantrekt, of tot de expiratie van de augustus optie-series stand houdt zit ik op rozen.

 

's Avonds, om half tien, arriveerden de laatste gasten. Daarna ben ik bij Luca gaan eten. Een pizza met porchetta. Heerlijk! Nello had die laatst besteld en een punt op mijn bord geschoven. Het zijn eigenlijk 2 pizza's met daartussen porchetta. Toen ik deze voor de helft gegeten had, was mijn honger gestild en rekende ik af. 

 

In het hotel zaten er gasten op het terras. Zij waren, omdat er geen bediening was, eigen drank aan het consumeren. Dat is te begrijpen, al blijft het raar je eigen drank op het terras van een bar uit te schenken. Met drankverkoop en kamerverhuur moet de hotellier zijn brood verdienen. Mij is dat in al die 10 jaar dat ik dit hotel run, nog niet gelukt, al zijn de verliezen wel kleiner geworden. Ik heb er dus wel wat van gezegd. De schatten wilden, ook al hadden ze de drank zelf ingekocht, gewoon afrekenen. Dat was natuurlijk niet nodig, want ik was eveneens in gebreke. Met al die verliezen kan extra bar-personeel er niet uit en als ik dan even ga eten worden de gasten in de steek gelaten. Vervelende situaties waarbij zowel de gasten als ik zich ongemakkelijk voelen. 

 

Je kunt de gasten op het terras niet in het donker zetten. Ik kon dus nog niet sluiten en stond in dubio. Zou ik, nu hij nog warm en knapperig was, nog 'n pizza punt nemen? Ik zwichtte. Bovendien stonden er nu al twee aangebroken flessen wijn in de koelkast. Daar moest ook wat aan gedaan worden. In La Bella Vista verkopen ze geen halve flesjes wijn. Van hun open wijn krijg ik hoofdpijn, dus die wil ik niet meer. Ik bestel iedere keer een hele fles. Het restant zet ik in de koelkast voor later gebruik. Die wijn komt niet makkelijk op, want als ik hem 's middags bij de lunch drink krijg ik zo'n vreselijke slaap en slapen kan niet, want of de telefoon gaat, of er arriveren gasten, ook al is er niets te doen er gebeurt altijd wat.

Ik installeerde me dus aan een tafeltje en vrat het grootste deel van die tweede helft van de pizza ook nog op.


top

Donderdag, 19 juli 2018

Donderdag 19 juli 2018

Zes uur Nello slaapt nog. De akkerwinde in de tuin woekert. Hele bomen dreigen door deze welig tierende plant te worden verstikt. Ook de roos bij de voordeur moet worden gesnoeid. Het is een ramp. Het heerlijke tuintje in Almere moet beter onderhouden worden anders wordt het nooit wat. Ik besluit stande pé te proberen 's zomers eens per maand een midweek in Nederland door te brengen In juni en juli is er door de week toch weinig te doen. Als Nello er is, kan ik even heen en weer vliegen. 

Noch in de roos bij de deur, noch in de waterlelie die in hoek van de Fluittocht en het huis is geplant, heb ik ooit een bloem gezien. Ik vraag me af of die roos wel bloemen geeft, want rozenbottels zag ik ook nooit. De prachtige klimroos, die in de tuin van het hotel staat, bloeit de hele zomer door. Onze Japanse tuinvrouw Kieko Omata heeft hem succesvol gestekt. Ik zal hem in september naar Nederland overbrengen. Dan moet ik hem natuurlijk niet, net als de waterlelie die al weken in een zwarte plastic kuip in de tuin staat, vergeten mee te nemen. 

 

Om 9 uur hadden we met Arjan in het Zwanenmeer afgesproken. Daar zouden tuinstoelen, een TV en enkele nachtkastjes geladen worden. We kwamen er pas rond tienen aan. Yolanda had gevulde koeken en ander lekkers gehaald. De prachtige bloembakken die ze van Vera gekregen had en ooit haar balkon sierden, zouden verpieteren in de weken die Yolanda in Italië doorbrengt. Ze zijn daarom naar het terras van het Zwanenmeer overgebracht. Prachtig!

 

De stoelen, de TV de nachtkastjes en enkele dozen met keukenspul werd ingeladen en zonder dat er iets werd vastgebonden reden we weg. Dat zag ik niet zitten, maar tegen Nello kan ik niet op. Hij zei dat het zou lukken en dat hij voorzichtig zou rijden. Zoals altijd had hij weer gelijk. Bij de opslag-garages aangekomen stond alles nog net zoals hij het er had ingezet.

 

Zo nonchalant als hij het meubilair van Amsterdam naar Almere vervoerd had, zo gedegen werd nu alles geladen. Hij leek wel een stuwadoor. Verbazingwekkend wat Nello allemaal in die grote bestelbus wist te proppen: 27 stoelen, 2 Crapauds, 3 leunstoelen een heel slaapkamer- ameublement en een linnenkast. Nog niet de helft van de spullen die mee moesten, maar genoeg om er een tevreden gevoel bij te hebben. Ik liet hem gelijk zien welke spullen er nog meer naar Italië moesten. Hij zou die op een tweede rit met zoon Bogdan vervoeren. Zorgvuldig werden er allerlei in mijn ogen overbodige papieren ingevuld en we vertrokken. 

 

Net als bij Ede namen we ook in Duitsland een afslag te vroeg. Het liep al tegen elven. We wilden weer in het hotel op het Europapark bedrijven terrein overnachten, maar kwamen bij een themapark terecht. We reden op een kleurig beschilderde klaterende waterval van wel 15 meter hoog aan. Een spectaculair gezicht zo'n met schijnwerpers aangelicht decorstuk in een verder leeg duister landschap. We reden keer op keer verkeerd, kwamen bij het pretpark aan, reden weer terug maar konden de snelweg in het donker maar moeilijk terugvinden. Toen we weer een verkeerde afslag genomen hadden kwamen we bij een tankstation. We tankten, reden vandaar eindelijk goed en kwamen eindelijk in het hotel gezochte hotel aan. Het themapark bleek net aan de andere kant van de snelweg te liggen. Hadden we even doorgereden en het viaduct overgestoken dan waren we er op uitgekomen. Nu hadden we vast getankt, dat spaart morgenvroeg tijd uit. 


top
Toon eerdere berichten >

2018 © de Looier bv - privacy statement